Może i faktycznie śmierci się bałam… Żałosne. Przynajmniej nie stawiałam oporów przed zniszczeniem siebie wewnątrz.
Szepczą swoje niezliczone historie, każdemu kto otworzy uszy dostatecznie szeroko, by je usłyszeć.
Nie wiem co tu jeszcze robię|Złamany anioł we mnie nie daje spać|Chcę, by było po wszystkim|Aby uczucia zniknęły.
„Ptaki są fascynujące… Latają po niebie, upuszczając pióra, służąc Klanowi Gwiazdy i chroniąc chmur. Nawet na ziemi są tajemnicze…”
Zaczyna się od niewinnego morderstwa dwóch agentów. Kończy na porywaniu i masowych śmierciach. Tym razem zespół federalnych musi działać szybko. Jest to sprawa, która już na zawsze odmieni ich życie.
We long for that we cannot have.
„Będę tym, który będzie cię kochał, nawet wtedy kiedy to wszystko będzie płonęło…” – szepnął jej do ucha…”
„One by one we will call for a ceasefire, one by one we will fight for a better end, one by one we could rewrite the headlines… Standing side by side.”
„Wiedział, że to absurdalne – kiedy okazało się, że pracują w tym samym miejscu, coś w niej nie dawało mu spokoju…”
„Nie siedź w miejscu, ale zdobywaj szczyty i żyj, jak żyłeś kiedyś… tylko beze mnie.”
Seria wierszy o drodze do siebie, o zagubieniu, tęsknocie, bólu, ale też o odzyskiwaniu głosu i odnajdywaniu własnej tożsamości. Historia ciszy, walki i powrotu do światła.
[…]– Może byś nam pomogła Chmurko! – Powiedziała do mnie moja okropna nieprzyjaciółka z legowiska. Ma na imię Kwiecista Łapa i jest naprawdę niemiłym kotem…
Codziennie chcę sięgnąć po używki – zapomnieć Poczuć smak alkoholu w ustach To źle? I tak mnie nic nie uratuje.
[…]Była to głęboka noc. Na niebie nie było gwiazd. Wlekłam się po lesie. Zobaczyłam nagle cień…
Tam, gdzie miało być moje imię, rozkwitła jej obecność. I ja zostaję cieniem, który patrzy i pali się od środka, który kocha, nienawidzi i nie może odejść.
Miłość między czarnoksiężnikiem a rycerzem od początku była skazana na straty. Gdy jednak starcie jest nieuniknione, a lojalność postawiona na włosku… Młody rycerz staje przed okrutnym wyborem…
„…tu występ się nigdy nie zakończy, lecz zacznie…”
Kto raz przekroczył Styksu nurt chłodny, ten już nie wraca — to los nieuchronny…
