-Kim jesteś?-spytał mężczyzna patrząc na mnie z lekkim szokiem. Uśmiechnąłem się pod nosem i poprawiłem po chwili swoją kurtkę. -Jestem Blake Carter, chłopiec, który ma dar władania dymem.
Świat jest kreowany przez wielkie korporacje, a ludzie każdego dnia szukają nowych rozwiązań, aby ułatwić sobie dotychczasowe życie. Ale czy wolność jest dobrą ceną za nową, innowacyjną rzeczywistość?
A co byłoby, gdyby Voldemort wcale nie przegrał wojny?
W tamtym momencie wolałem nie wiedzieć. Teraz jednak w samotności zastanawiam się… Czy było warto?
Ja jestem mordercą, socjopatą, artystą. Świat to moje płótno, a ludzie to niekończąca się czerwona farba.
Śmierć nie istnieje, śmierć nas nie dotyczy.
Your hands were on my hips, your name was on my lips over, over again like my only prayer.
Kiedyś pociągnę za ten spust. Będziesz mnie prosić, żebym przestał. Pociągnę za spust i pozwolę pociskom mówić.
A jeśli jutro obudzisz się, a mnie już nie będzie, to wysłuchaj moich ostatnich słów, bo w końcu jestem w miejscu, o którym marzyłem.
Chodzę po wodzie, ale nie jestem Jezusem. Chodzę po wodzie, ale tylko gdy jest zamarźnięta, bo jestem tylko człowiekiem takim samym jak ty. Też popełniłam błędy i mam dość tego, że Cię zawiodłem.
Bajka się skończyła, a królewny nikt nie obudził…
Serce nie wybiera osoby, ani czasu na miłość. Nie możemy przewidzieć jak skończy się dany związek. Jednak nie można kochać nie wiedząc czym jest cierpienie. Bo miłość potrafi boleć bardziej niż myślisz.
Nie mam już łez, żeby dalej płakać… I zaczęło mi się to podobać…
Będę siedzieć i patrzeć na Twoje czyny. Ale to nic, bo kocham sposób, w jaki mnie ranisz.
A co by było, gdyby miliarder z największym ego na tej planecie miał córkę? A co było, gdyby ta córka spotkała boga kłamstw?
Jestem tajemnicą skrywaną wśród tutejszego lasu, tutejszych drzew, ale gdy wkroczysz na mój teren, wszystko zostanie wyjawione.
Witamy w Pokoju Płaczu. Tutaj wszyscy topimy się we własnych emocjach.
Zwykły utwór literacki. Niesklasyfikowany do żadnego gatunku.
