Gwiazdy mówiły, że jesteś mi pisany. Szkoda, że planety wróżyły nieszczęście.
Czy widzisz kres nieba? Nie. Tak samo MY nie mamy końca. Tylko, proszę, pomóż mi spalić przeszłość. Seul, nadchodzę.
Rok 1949… cztery lata po słynnej drugiej wojnie światowej… Pewien oficer po skończeniu wojny wraca do swej rodziny i okazuje się, że jego ojciec jest w złym stanie… ten więc zostaje donem.
Pamiętaj, że jeśli jeszcze kiedyś będziesz potrzebowała głosu rozsądku, to się spóźniłaś. Ja już odeszłam.
Znowu ja. To znowu ja byłem otwartym akwenem, wokół którego szalał gwałtowny wiatr. I to znowu ja sam jeden go wywołałem.
Jej głos. Jej piękny krystaliczny głos. Mógłby zachwycić każdego. Jednak najpierw zachwycił jego…
I to ja ze wszystkich mam ten zaszczyt kochać ciebie.
Jesteś moim kwiatuszkiem. Do końca świata i jeden dzień dłużej.
„Nikt nawet go nie zauważył. Bo dla wszystkich był po prostu Nikim Bardzo Istotnym.”
Prawdziwa miłość, nie ma swojej daty ważności, ani terminu przedawkowania. Ona była, jest i będzie istnieć zawsze. Każdy chciałby, aby ktoś obdarował go tym uczuciem, ale nie zawsze jest to możliwe.
Życie w Eriven Hills jest zaskakujące, jednak tej dwójki nie zdziwi już nic…
but we’re dancing with the demons in our minds
Nie potrzebuję Twojego kodu nienawiści. Moim celem jest nadanie Twojej osobie istnienia. Ci, którzy jeszcze tego nie rozumieją ─ play back.
Jak co dzień przynoszę Tobie bukiecik niebieskich niezapominajek. Codziennie nowy, codziennie w to samo miejsce, codziennie tylko dla Ciebie.
Kto by pomyślał, że idealny pod każdym względem Park Jimin, może wpaść w błoto?
— Co jeśli twoje marzenia i radość z życia przerwałby wypadek? Co, jeśli zobaczyłbyś własną śmierć? Potrafiłbyś się pogodzić z brakiem kogoś, kogo kochałeś nad życie?
Ona by tak chciała być tu ze mną, kręcić blanty, po czym liczyć bankroll, ona by tak chciała tańczyć ze mną, późną nocą, kiedy gwiazdy wzejdą.
Chyba nauczyła się nie odbierać, gdy dzwoni moje serce.
Kochanie, Twój umysł jest niesamowity!
