„Stałem się Śmiercią, niszczycielem światów” ~ Robert Oppenheimer (Bhagavadgita)
Najpierw sprawdź, czy koniec świata ma aktualne oprogramowanie. Jeśli nie – zaktualizuj je w nocy, gdy wszyscy śpią i nikt nie dostrzega, że coś się wali.
Blizny nie zniknęły. Zmieniły tylko język.
Uczę się mówić o bólu, nazywać rzeczy po imieniu. Nie po to, by ktoś mnie ocenił, nie po to, by ktoś mnie naprawił – ale po to, bym w końcu usłyszała siebie.
Ravenson – miasto mgły, neonów i korupcji, które żyje w cieniu rodziny Blakemore. Gdy w mieście zaczynają ginąć ludzie, w centrum znajduje się kobieta, która nigdy nie powinna była wracać. 《+18》
Nie jestem duchem w tym pokoju. Nie rozpuszczam się w powietrzu, nie znikam, gdy robi się niewygodnie.
Teraz płaczę pełnymi zdaniami.
Miłość do mnie nie polega na ratowaniu. Polega na uważności. Na tym, że nie wyrywasz stron, które są niewygodne.
Kaptur na głowie, bo w tym świecie łatwiej być cieniem, niż tłumaczyć, dlaczego wciąż czuję za dużo.
Jestem płaczącą księżniczką, ale to ja przeżyłam noc do końca.
Nie wybrana. Nie ta, którą stawia się na piedestale. Ale zawsze – obok.
A dziś… życzę Ci szczęśliwego Nowego Roku – beze mnie.
W Virgin River rzeka pamięta każdy sekret. Komisarz Piper Erickson wraca do rodzinnego miasteczka, by rozwikłać zagadkę zaginionej kuzynki, stawiając czoła mrocznej prawdzie i własnym uczuciom.
Komisarz Zoey Argentis ściga zabójcę, którego tatuaż prowadzi ją do znanego kardiochirurga.
Zawsze nosiłam w sobie coś miękkiego – czułość, którą świat chciał wyplenić ze mnie niczym chwast.
W ośrodku badań nad lekiem Placebo ginie młoda uczestniczka. Komisarz Willow Donvan odkrywa, że eksperyment manipuluje umysłami – także jej własnym. Prawda staje się więc iluzją.
Nieprzytomna u wrót akademii Aristeia skrywa moc, której boją się nawet bogowie.
Młoda śledcza trafia na sprawę, która wciąga ją w sieć manipulacji wysoko postawionych osób. Gdy zaczyna dociekać prawdy, całe miasto, zdaje się obrócić przeciw niej. 《+18》
Dziś mam 21 lat i pierwszy raz nie czekam na cud, tylko na siebie.
Spaliłeś nas, nie ogniem złości, ale brakiem walki. Nie zdradą, lecz tym, że pozwoliłeś mi odejść bez słowa.
Minęły dni, a potem lata. Czas uleczył wszystkie rany, a ja zdołałem już dawno dojrzeć. (…)
Nie chcę być już szeptem. Nie schowam już słów. Bo mój głos jest narzędziem, co rozcina kłamstwa na pół.
Harper była chodzącym ideałem, a Rykera Montclair nienawidziła ponad wszystko. Gdy anonimowy profil ujawnia szkolne sekrety, ich nienawiść zmienia się w coś niebezpiecznie pociągającego. {+18}
Bo kości zrobione z łagodnego buntu nie łamią się łatwo. Uczą się trwać, nawet wtedy, gdy świat cię nie słyszy.
nie powiedziałam tego na głos, ale nadal we mnie żyło.
Nie chciał być obok – chciał być mną.
chowałam słowa w kieszeniach, bo mogłabym nimi przeszkadzać
perfekcjonizm trzymam w słoiku po miodzie z etykietą: „ostrożnie – może wyssać życie”
Nienawidzę wódki, ale i tak ją piję.
Imię moje echem brzmi w wieczności, gdy piórem rozjaśniam wszelkie ciemności.
Moje usta się błyszczały jak lipcowe czereśnie, chciałam abyś został, lecz wyszedłeś za wcześnie.
„Moje łuski są kuloodporne, pójdę z tobą na każdą wojnę. Nie martwię się, co zostanie po mnie – martwi mnie, co zostanie po tobie.”
W Seaford – nadmorskiej miejscowości Zatoki Seafordzkiej, komisarz Belladonna Warren odkrywa trzy tajemnicze morderstwa z krwistym podpisem „Edrick” – początek zagadki, która odmieni ją na zawsze.
Herytiera