Znów poprawiam pomocniczek do YG i muszę powiedzieć, że bardzo podoba mi się to, jak rozwinęłam tę serię od momentu jej wymyślenia.
! SPOILERS ALERT!
Uwielbiam to, że:
– Nie każda główna para faktycznie razem kończy. Mogą być razem od ich tomu, ale to nie znaczy, że na końcu też będą razem.
– To, że ktoś jest postacią pierwszo- czy drugoplanową w 1-szym tomie, nie znaczy, że totalnie potem znika. Ktoś może być związany na początku tylko z Raven, ale potem znać także Bridget. Ktoś może w 1-szym tomie być kimś ważnym dla Raven, ale w późniejszych tomach, mieć relację z nie wiem… Alexandrem czy Lucassem. Lubię to, że mało która postać drugoplanowa jest związana tylko z jednym głównym bohaterem.
– Nie każdy były, czy była są toksyczni, ale i nie każdy główny bohater jest święty. Będzie tu masa osób, które były związane z naszymi bohaterami i nie zawsze te postacie okazują się toksyczne, bo ktoś z nimi zerwał, wręcz przeciwnie, jest kilka momentów gdy osoba związana z głównym bohaterem mówi mu: "Hej, jesteś naprawdę szczęśliwa i to dobrze" ale jednocześnie sama układa sobie życie z kimś innym i nasz bohater nie ma nic przeciw temu, ale jednoczesnie mamy momenty, w których osoby, które poznacie aż zbyt dobrze i może nawet polubicie, okażą się toksyczne, widząc swoich byłych partnerów z kimś innym.
– Podoba mi sie też to, że nie wszystko jest pokazane wprost. Jasne, że niektóre rzeczy będę opisywać, bo tak to ta seria byłaby mega zagmatwana, ale niektóre rzeczy będą pokazywane przez retrospekcje, rozmowy i zachowanie a nie same sceny. Nigdzie nie dostaniecie niektórych zerwań, a nawet początków pewnych relacji, ale postaram się, abyście (wtedy, gdy jest to potrzebne, a nie jedynie zapycha serię) wiedzieli, dlaczego ktoś się rozstał i dlaczego dane osoby stały się wrogami, albo wręcz przeciwnie, nadal się przyjaźnią, albo nawet są ze sobą bliżej niż wcześniej.
– Będę starała się nie sprowadzić Young Gods tylko do rangi "bogatych dzieciaków". Nie wiem jak mi to wyjdzie, ale już w pomocniczku przewijaja się takie problemy jak presja rodziny, oczekiwania, pieniądze, reputacja czy potrzeba kontroli, które czasem będą mieć bardzo trudne, albo poważne konsekwencje.
– Nie każda relacja ma być romansem albo ma się z nim w ogóle nie wiązać.
Czasem rywalka nie planuje odebrania chłopaka, ale też nie każda dziewczyna jest rywalką. Nie każdy chłopak ma problem do kapitana drużyny (też podoba mi się tu, że początkowo kapitanem nie jest żaden z naszych głównych bohaterów) i sam kapitan nie widzi we wszystkich rywali, a nawet okazuje się wsparciem dla niektórych z nich.
– Każdy tom ma zupełnie inny łuk emocjonalny. Nie każda relacja to bad boy i dobra dziewczynka, nie każda relacja to zwaśnione rody. Mamy relacje, w której największym ryzykiem jest utrata przyjaźni, dumę i rywalizację, próbę kontroli własnych uczuć, miłość kontra rodzinne sekrety, ale i przeszłość oraz próby ponownego zaufania. Dlatego, choć niektóre wątki są dla mnie nowe jak i w części z nich czuję się po prostu pewniej, postaram się nie opowiadac wam w kółko tych samych historii, ale z innymi bohaterami.
– Mamy kilka "ukrytych wątków" mianowicie relacji, zachowań, słów, które np w 1-szym tomie nie mają większego znaczenia dla głównej pary, ale w 5-tej części, okazują się łukiem emocjonalnym całego tomu. Macie bohaterów, których znacie od początku i sytuacje, rozmowy, zachowania i pytania, na które opowiedzi dostajecie dopiero w kolejnych tomach.
– Skala szkoły. Tak, wiem, że to dziwne, że jako autorka zachwycam się szkołą, którą sama stworzyłam, ale imao do tej pory tworzyłam liceum i koniec. A tu mamy: prawdziwy kampus, bibliotekę, internat, w którym choć przez większość czasu nie będziemy mieć nikogo z Yg, to i tak będzie dziać się bardzo dużo, stare skrzydła, ogrody, sale oraz hale sportowe i skrzydło najstarszego rocznika. I jest tego tak wiele, że mam nadzieję, że uda mi się stworzyć miejsce, które naprawdę żyje, a nie jest tylko dekoracją.
– I to co najbardziej mi sie podoba: seria opowiada o 5 parach, ale jest historią 10 osób. Każdy bohater ma swój tom, ale i swoją historię, opowiedzianą poza nim.
Każdy tom ma główną parę, ale cała dziesiątka nadal żyje. Ktoś może przeżywać swoje zakochanie, a ktoś inny być na odwyku, rozstać się, albo obawiać o swoje miejsce w drużynie. Jedna para może zastanawiać się, czy się kocha, a druga w tym czasie kłócić, tylko po to, aby ostatecznie zrozumieć, że jednak nie potrafi bez siebie żyć, albo wręcz przeciwnie – powiedzieć w końcu: "Kocham cię i wiem, że ty mnie też, ale nie jest nam pisane, być razem".
I mam wrażenie, że to jest serce całej serii, które tak bardzo pokochałam.

Ok, uniwersum Got weszło zbyt mocno. Jednak zamiast jednej serii dostaniecie dwie: jedną luźno inspirowaną samą koncepcją seriali "Ród Smoka" i "Gra o tron" (Heirs of the Ashes) oraz drugą, inspirowaną całym uniwersum tych historii (póki co bez nazwy).