Heather przenosi się do innej rzeczywistości, w której DRESZCZ nie istnieje. Ma zamiar spotkać Thomasa, jednak nawet jeśli to się uda, to co mu wtedy powie? I jakie będą tego konsekwencje?
Gdzie się podziała nasza dwudziesta? Przecież było nam tak dobrze.
Jesteśmy stadem, chociaż tak bardzo podobni, to każdy jest inny. Chronimy ludzi, chronimy osoby, które kochamy. Przez jedną noc staliśmy się rodziną, więc nie tak łatwo będzie nas pokonać.
moje kwiaty uschły w lipcu, a pochował je kret razem z matką nadzieją.
Każdy ból przemija, pani wielka poetko.
Podchodzę na sam szczyt, by w końcu doznać szczęścia, które czeka na mnie z bramą zamkniętą na klucz.
Bo sztuką nie jest rozłożyć parasol, kiedy pada. Sztuką jest nauczyć się tańczyć w deszczu.
„— W końcu chyba pogodziłem się ze stratą, Porco. Wiem, że mam coś jeszcze do zrobienia na tym świecie nim się z nią spotkam — odparł, wpatrując się w sufit.”
Teraz wszystko wydawało się takie trudne.
źdźbła krótkiej trawy nawilżone rosą pozbawioną słonego posmaku łez
To tylko złodziejka zegarków. Oczywiście, że to nie jest dobre, ale co większego może kryć się za zwykłymi kradzieżami zegarków?
i uwierzyli, że środkiem wszechświata jest ja.
Adara to zagorzała fanka Quidditcha. Zawsze chciała dostać się do drużyny, ale nie umiała nawet utrzymać się na miotle. Jednak w oko wpada jej pewien pałkarz. Do czego się posunie, aby ją zauważył?
— Kłamstwo powtarzane choćby tysiące razy nie przestanie być kłamstwem. Jedynie w Twoich uszach stanie się prawdą. Bo im dłużej je powtarzasz — tym głębiej oszukujesz siebie.
Niegdyś było ich tysiące. Uzdolnionych ludzi, którzy swymi talentami potrafili obudzić moc. Jednak te czasy minęły i teraz została ich tylko niewielka garstka.
Ten fragment lasu odzwierciedlał Mnie. Wszakże zawsze byłem nieco osobliwy. Zawieszony między Schematycznością a Niezwykłością. Zbyt magiczny dla Przeciętności i zbyt prozaiczny dla Wyjątkowości…
