Masz rację. Popełniłam ogromny błąd. Zaufałam Ci.
Dance and sing as if it were your last concert…
Gubimy się między kłamstwami, plączemy między uśmiechami …
Usłyszałam strzał, nie dało się zaprzeczyć słowom „To pistolet”.
Jesteś zwykłym idiotą, który wrobił mnie w miłość. Ciekawe kto będzie następnym…
Wśród oparów i mgieł z wolna się snujących, możesz nie dostrzec zdarzeń nadchodzących. Któż może wiedzieć, jak to się zakończy?
Ten cały, spędzony z tobą czas, był dla mnie czymś wspaniałym. Teraz wiem jednak, że nie jesteś nikim więcej niż najzwyklejszym w świecie kłamcą.
„— Jesteś przeklęta, Siedem. A dla przeklętych nie mamy tu miejsca…”
Chociaż nie powinnam się przejmować twoim słowami, to te jedne, które tak bardzo mnie zraniły zapadły mi głęboko w pamięci.
W jednym z Brooklińskich apartamentów dochodzi do morderstwa. Brak świadków, brak motywów i jakichkolwiek dowodów. Jest tylko ciało i sprawa, którą dostaje Sharon Monroe.
„Od chwili gdy ujrzałem cię po raz pierwszy, wiedziałem że to miłość. Musiałem jedynie to sobie uświadomić.”
Bądź ostrożny, jeżeli chodzi o miłość. Trudno będzie Ci się odkochać, ja to wiem. Utracone zaufanie, złamane serce… puste obietnice znikną, ja o tym wiem. A teraz idź i zapamiętaj moją radę…
Świat został ogarnięty przez wirus. Jak potoczy się Twoja historia?
Muszę z tobą porozmawiać, a jednak nie mogę. Nie mogę tego zrobić tak jak chce. Ale jak to mówią, „Zakazany owoc smakuje najlepiej”.
,,Przez cały ten czas wiele osób mówiło mi, że na ”szczęście” trzeba sobie zasłużyć.”
Bo serce trzeba zrozumieć i iść za nim od razu jak usłyszy się jego głos, zanim będzie za późno.
,,Pamiętasz, jak biegałyśmy w śniegu? Pamiętasz?”
