„[…] I flew, feeling free at last. And then darkness fell, and there was nothing left. Not even my memories. I was free after so many moons of torment”.
-Klan_Srebrzystego_Potoku-
Jednak jeśli mają przeżyć w lepszym jutrze, muszą coś poświęcić. W tym przypadku ich serca, w których były już ogarnięte korupcją klany. Za wolność…
Drżałam z zimna. Co chwilę spoglądałam na posłanie obok mojego. Było puste i chłodne. Zazwyczaj spał na nim mój przyjaciel, Sójcze Skrzydło. […] Dzisiaj jednak było inaczej.
Cisza. Nieprzerywana nawet najcichszym dźwiękiem, głucha cisza, otaczająca mnie ze wszystkich stron. […] Ta wszechobecna cisza sprawia, że czuję niepokój.
„Nie mam zamiaru zabijać cię moimi własnymi zębami czy pazurami – czarna kocica zaczęła iść w stronę siostry, tym samym zmuszając beżową kotkę do posuwania się w tył, coraz bliżej krawędzi przepaści.”
„Zaczęłam ponownie biec, chcąc oczyścić umysł, pozbyć się natrętnych myśli. Moje łapy uderzały rytmicznie o ściółkę, […] a ja czułam się, jakbym wreszcie była wolna.”
— Nie zawsze byłeś zły […] To życie cię takim uczyniło. To Bezgwiezdna Ziemia cię takim uczyniła…
— Nie pochodzę z takiego świata, jaki znasz ty i twoi pobratymcy.
„Co byś zrobił, gdyby okazało się, że masz brata bliźniaka żyjącego gdzieś zupełnie indziej niż ty?” […] „Pewnie… zamieniłbym się z nim miejscami, żeby zobaczyć, jak żyje”
„– To, że wyglądam jak ty, nie oznacza, że tobą jestem! – warknęła. […] – Jesteś mną – odparła łagodnie. – Może i nie pamiętasz poprzedniego życia w całości, jednak masz część moich wspomnień…”
— Jak wiecie, wczoraj był nów Księżyca, w związku z czym medycy klanów wybrali się do Księżycowej Sadzawki […] Otóż w owej sadzawce jedna z medyczek znalazła ciało naszej wojowniczki.
„– Zawsze będę przy tobie – zamruczałem. […] – Pamiętaj, nigdy cię nie opuszczę…”
„Dlaczego odchodzisz?”
„Dusze zaginionych kotów zabiera tajemnicza siła, której żródło znajduje się wśród górskich szczytów…”
„Kotka westchnęła i smutno pokręciła głową. – Porzeczkowa Bryzo… – szepnęła z rozpaczą. – Stąd nie ma wyjścia”
„- Obiecuję, że kiedyś wrócę, pewnego dnia… -”
’ ’ — Zniszczyłeś moją rodzinę! — wrzasnęła tak głośno, że jej głos odbił się echem po lesie. ’ ’
Miał wiele dodatkowych łap, wszystkie wyciągnięte w moją stronę. […] Złapał mnie. Czułam, jak moje ciało wiotczeje, a przed oczami zobaczyłam ciemność…
„— Bo nigdy się nie zgadzałyśmy. Zawsze mi tylko przeszkadzałaś. Ciągle miałaś inne zdanie. Byłaś jak burzowa chmura na błękitnym niebie.”
„Nawet Klan Gwiazdy przebacza miłość… bo nawet on nie umie jej powstrzymać…”
„Odejdę stąd nad ranem, snem zostanę, wiem, że będzie łatwiej…”
— Nie wydaje ci się, że zaszłyśmy trochę za daleko?
„Patrzyła na to wszystko co żyło dzięki jej przywództwu, na klan, któremu oddała całe swoje życie.”
Nigdy jakoś bardzo nie bałam się śmierci, lecz teraz zrozumiałam, dlaczego powinnam.
„Cz-czym ty jesteś…?”
|x| Nieważne co się stanie, zawsze będę z tobą. |x|
„Szepty w mojej głowie momentalnie się nasiliły, tak, że zagłuszały moje własne myśli. Straciłam kontrolę nad moim ciałem. Czułam, jak mój umysł stopniowo przestawał być mój…”
„Wpatrywałem się w niebo, na którym powoli zaczęły pojawiać się pierwsze gwiazdy. Dwie z nich świeciły jaśniej niż pozostałe; zdawało mi się, że symbolizowały mnie i Magnoliowy Płatek”
|| Przejrzysta woda stanie się mętna, gdy ze skóry zdrajcy wypłynie krew… ||
„Bursztyn popłynie z nurtem strumienia; pokój nastanie tam, gdzie woda uderza o klify”
Ufałam ci! Ale teraz… Już chyba w nic ci nie uwierzę.
To jedno kłamstwo, które zmieniło wszystko. To jedno kłamstwo, które powtarzano nam od zawsze…
— Nadzieja umiera ostatnia. Nasz klan powstanie ponownie.
,,Już nie cofnę czasu […], ale w moim sercu na zawsze pozostanie krwawa szrama”
Teraz jednak światłość pochłonęła ten świat, a ja dałam się pochłonąć razem z nim.
-Klan_Srebrzystego_Potoku-