Dwudziestoczteroletni Christian Brown po śmierci matki postanawia wziąć udział w tajemniczym eksperymencie farmaceutycznym. Nie spodziewał się jak wielki wpływ na jego życie będzie on miał.
Beatrix Watson zostaje poproszona przez chłopaka, za którym nie przepada, Aarona Whitmore’a, aby poudawała jego dziewczynę, przed jego rodzicami… Co z tego wyniknie?
W świecie, który w jednej chwili zamienił się w ruinę, 14-letnia Vesper budzi się zupełnie sama bez odpowiedzi, bez pomocy i bez pojęcia, co właściwie się wydarzyło…

Safely codes |rodział 14
Co się wydarzyło między obojgiem, że silna więź przyjaźni, która ich niegdyś łączyła przerodziła się we wzajemną nienawiść? Czy będą w stanie zapomnieć o minionych latach, by pomóc sobie na wzajem?
Po jednym błędzie Diana trafia do Hogwartu sprzed lat. Pod fałszywym nazwiskiem próbuje ukryć prawdę o sobie, jednocześnie odkrywając historię dziewczyny, o której przyszłość nigdy nie wspomniała.
„Popatrzyłam na ogromny budynek, pocierając nerwowo nadgarstek dłonią. Seul był wielkim miastem i wszystko w nim był duże. O wiele większe, niż w mojej rodzinnej miejscowości.”
„Zajęciem upiększającym moje życie było kołysanie się na wietrze, ale wiatr nie zawsze przychodził.”
Brzoskwiniowemu Wąsowi pociemniało przed oczami i zobaczył tylko czerwone jagody toczące się po ziemi i wsiąkające w grunt jako krople krwi.
„Tomie, odkąd mam twój dziennik i ciebie, zdałam sobie sprawę, że czuję się lepiej… Jesteś moim największym skarbem…”
Rok 1991. Gdy Draco Malfoy po raz pierwszy przekracza próg Hogwartu, nie jest sam. Towarzyszy mu kuzynka – Astraea Black-Malfoy, dziewczyna o wyglądzie równie niezwykłym, co jej pochodzenie. (18+)

Libra-42
,,Kiedy ty opadniesz z sił, niebo spłynie krwią. A dla nas nie będzie już ratunku…“
Wszyscy znają historię Chłopca, Który Przeżył. Ale nikt nie zna historii dziewczyny, która musiała zniknąć.
„Ta, która widzi to, czego inni widzieć nie mogą, poprowadzi świat ku końcowi ciemności. Gdy ostatnia wizja się dopełni, przyszłość ucichnie razem z nią.”
„Spojrzałam na niego po raz kolejny. — Czy to jest właściwe, zostawiać ich wszystkich, czy tak powinnam odchodzić? —zrobiłam krok w jego stronę. Uśmiechnął się przymykając oczy…”
To czego będziecie się tu uczyć jest nieistotne. Te wszystkie muzy, cała magia. Jest jednak coś co musicie pamiętać: Życie ma się tylko jedno! Trzeba je przeżyć jak należy. To jest cała sztuka.
~Światło księżyca, najgorsze z istniejących. Tylko oni chronią mnie przed nim.~

























































































