… czyli liryka miłosna dla samotnych i zranionych
Notturno
Szkoda twych łez mon chéri. Może i życie przemija, lecz dusza pozostaje żywa. Tak jak wspomnienia i cień naszej miłości w Twym sercu, kochana.
Czuję radość niesłychaną, znów cię widzę, znów będziemy sobą. Będziemy beztroskimi dziećmi
Pamiętaj gdy ci źle i smutek cię przygniata ja obok jestem by dla Ciebie ściągnąć gwiazdy z nieba.
A co gdyby zanurzyć się w historię prosto z przyszłości i zobaczyć co wydarzyć się może w owianej tajemnicą prawdzie?
Nie mogę ci obiecać, że zawsze cię ochronie przed złem, ale mogę obiecać, że będę starał się by cię ochronić…
Jesienny wiatr towarzyszył drzewom w tańcu, chłopcu napłynęły łzy do oczu…
Chciałbym uwierzyć, że to dzieje się z jakiegoś powodu
To pierwsze opowiadanie z kolekcji świątecznych opowiadań. Babcia wraz z dwoma wnuczętami uciekają przed wojną domową z rodzinnego kraju na tuż przed świętami.
Chciałam mu ufać, teraz żałuję, że chciałam mu się przypodobać.
Wytarłam fotografię z kurzu i wspomnienia naszły mnie bez uprzedzenia. Piękne chwile… Szkoda, że się skończyły…. Chociaż może….
Letnie godziny naszymi spotkaniami wypełnione żałuję, że w wspomnienia zostały obrócone.
Moja malutkie światełko, słodziutkie niczym miód. Bóg mi cie zesłał, a ja za to dziękuje mu.
Jeśli masz poniżej 12 lat czytasz na własną odpowiedzialność. Jest to temat wojenny i dość trudny, ale warty poruszenia.
Kiedyś kolorowy motyl zaprzyjaźniony z ćmami, a teraz biały motyl porzucony przez ćmy
Kocham cię nad życie… Nawet jeśli już cię nia ma obok mnie…
Pamiętam morze czerwone od krwi, ale dziś wszyscy myślą, że to legenda
Kiedyś przyjaciele, ale teraz żyć osobno przyszło. Jak przetrwać życie, gdy ciebie tu zabrakło.
Mglisty świat został napisany w szkole poprzez moją obserwację innych na korytarzu oraz ogólne obserwowania zachowania niektórych ludzi przez pewien czas.
Notturno