Ja — ze strzępków poezji artysta znikomy, w otchłań nietreściwą opadam bezdechu.
Ja — ze strzępków poezji artysta znikomy, w otchłań nietreściwą opadam bezdechu.
„Choć patrzysz się beznamiętnie, czujesz, że zaraz twe serce pęknie”
to my, poeci wiatru, wietrzni pisarze
ach, melancholia dnia krótszego. ciepło schowane za pazuchę, ody na pluchę.
Jestem niczym, a zarazem wszystkim co mnie tworzy.
❝Napisany wiersz, bez rymów i przekazu, jest tylko zlepkiem banalnych wyrazów ❞
i w tym bezsensie całkiem nam dobrze
Szybsza, lepsza, wygodniejsza
