MJ_Irodad_Spider-Man
Gdzie Peter łapie okropne przeziębienie, a Tony robi za ojca roku.
– A później…- zrobiła przerwę zastanawiając się. – Później, to chciałabym umrzeć, ale nie umrzeć.
Hermiona! Jesteśmy w cyrku, nie sądzisz, że takie ponure myśli, są tutaj od razu magicznie usuwane? Nie ma takiego zaklęcia. – odpowiedziała, smętnie wystukując palcami melodię „You are my Sunshine”.
Przeszkody to te przerażające rzeczy, które widzisz, gdy spuszczasz wzrok ze swojego celu.
– Czy te wakacje są wymarzone? – spogląda na mnie i lekko się uśmiecha. – Tak. – Moje też – mówi po chwili – A to wszystko dzięki tobie – przybliża się powoli do mnie. To są moje wymarzone wakacje.
Niby Cię nie pamiętam, a czuję jakbyśmy znali się od dawna.
Zazwyczaj rozsądna i mądra Hermiona Granger otrzymuje pewne zadanie, które jest niemożliwe do wykonania.
Wyszłaś z stamtąd zagryzając usta i ściskając mocno rękę Nathaniela. Poczułaś ulgę, kiedy mogłaś znów oddychać świeżym powietrzem. Następnego dnia miał odbyć się pogrzeb…
Wtedy z twoich oczy pociekły łzy. Upadłaś na kolana prosto w błoto. Oparłaś się na rękach i spojrzałaś w mętną kałużę. Odwróciłaś wzrok. Czułaś odrazę do samej siebie.
Zaczął padać deszcz. Tak gęsty że nie można było zobaczyć niczego co jest dalej niż 2 metry. Mimo to ty doskonale wiedziałaś gdzie iść. Czułaś jak lodowate krople deszczu spływają po twoich ranach…
-Zostaw mnie, jeśli ci życie miłe!-krzyknęłaś z całego gardła aż zabolało. -Nie mogę pozwolić ci wybić ich wszystkich.-usłyszałaś ten znajomy szept w uchu. Eryk.. -Ty dupku, puść mnie!
Jeden dzień. Jeden mecz. Jeden rozkaz. Jedna katastrofa.
Nie jestem już tą dziewczyną z przed kilku miesięcy. Czas mnie zmienił, ale i ludzie. Są tacy których nadal nie nawidzę i życzę im jak najgorzej. Ocalę świat, przed nimi, z magią czy bez magi…
Sophie. Całkiem zwykła dziewczyna. No może nie do końca. W jej rękach leżą losy świata. Ale jak pogodzić magię, z życiem nastolatki?? Pewien brunet na pewno jej w tym pomoże. Przecież obiecał…
Dzień z Nathaniel’em.
Nie wchodź łagodnie w tę pogodną noc. Niech płonie starość tuż przed kresem dni. Walcz, walcz gdy światło traci swoją moc. Choć wiedzą mędrcy że się zbliża mrok. Nie wchodzą z ulgą w tę pogodną noc.
Czy można żyć w zgodzi z innym człowiekiem, kiedy nie jesteśmy w zgodzie z samym sobą?
Co się z tobą stanie?
Koniec roku, wakacje. W końcu wrócisz do Eryka. Ale czy tego właśnie chciałaś?
Nie patrz na piękno lecz serce człowieka, serce zostaje a piękno ucieka…
Nie będzie opisu bo zabrakło długopisu. ^-^
Co wydarzy się na balu cioci Kate? Kogo poznasz? A może już znasz tę osobę?
Wciel się w 16 letnią dziewczynę z wielkimi problemami i spróbuj rozwiązać je po swojemu.
