
I gave you my all, I showed the proof of your lies, and you weren’t worth it, you don’t deserve me
Wszystko się zmienia. On , ja i to co nas łączy. Tylko , czy zdoła nam się to utrzymać ? Może powinnam już zapaść się pod ziemię ? A może zacząć postrzegać to co piękniejsze ?
– Jestem twoją Walentynką! – dokończyłam śmiejąc się, na co chłopak pokręcił głową.
’Panowała kompletna cisza, jedynie liście na drzewach muskane wiatrem delikatnie szumiały. Taka cisza w innym przypadku mogłaby być lekko przerażająca, ale nie, gdy byłam z nim. ’
I gave you my all, I showed the proof of your lies, and you weren’t worth it, you don’t deserve me
Ktoś w ogóle wie, jak to jest wszystko zapomnieć? Czuć, że robisz coś źle? Przepraszać, bo nie wiesz co mówisz? Nie pamiętać imion i nazwisk swoich najbliższych?
I gave you my all, I showed the proof of your lies, and you weren’t worth it, you don’t deserve me
„Uwierz sercu, gdy daje znak. Już mnie masz… Pobudzasz moje serce co dnia. W rzece dat nam odpływa czas. Wierzę w nas! Tak łatwo już nie poddam się…”
Pamięć nie wróci. Zapomniana, taka pozostanie. Męczący ból ciągle przejawia się we mnie. Kim ja w ogóle jestem?









































