A ja stoję, patrzę w szare chmury, i czuję, że nawet niebo czasem tęskni…

Ale ja… wciąż jestem. W tych pęknięciach, których nie widać. W tym krzyku, co nie ma dźwięku. W tej prawdzie, której nikt nie słucha.
[…] emocje me chowały się za drzwiami których nie miałam odwagi… uchylić […]”
Księga zasad – dla każdego nowego członka konta. UWAGA: Może podlegać zmianom!







_..night._.hope.._