Nie chciałam tam iść. Poszłam, żeby wyjść.
Bez ciebie nie mogę żyć. Proszę, pomóż mi jeszcze chwilę.
— To, że zabili jedną osobę, nie powinno być zapalnikiem do wymordowania połowy tej rodziny! – wrzasnął Hansol, spoglądając na zakrwawione ściany — Ale jak widać tutaj nikt nie jest do końca normalny.
błogosławione marzenia, przeklęte u korzenia, cierpieniem przepełnione, w ambicjach zatracone…
Jeśli to ma być żart, to jest to bardzo, bardzo nie śnieżny żart.
nigdy bym się nie spodziewała że jest zdolna do czegoś takiego
Szybsza, lepsza, wygodniejsza
