mężczyzna odetchnął z ulgą i włożył list do koperty, na której napisał : Do Albusa Persivala Briana Wulfricka Dumbledore’a
Chouvaine
,,Milczenie jest przecież złotem/to nie rozwalaj go tym młotem”
,,Drama we własnej głowie/Nikt się o tym nie dowie/Bo ukrywam to skrzętnie/I wcale nie jest tak strasznie”
,, Przez szybę widać płatki/Koła blokują ich grudki”
Całym życiem kocham pisanie Wiersza, książki na śniadanie Napiszę ci na smutki, płakanie Wiersz, balladę na pocieszenie
,,Okej. Plan jest taki: za rok sumy więc McGonagall będzie przeszczęśliwa widząc nas tutaj, ale ja i tak mam nadzieję że w końcu osiągniemy coś więcej”
,,W końcu dojrzałam, zaczynam początek / Nowy i inny, bez kłamstw, drzwi i kłódek.”
Chouvaine