W tamtym tygodniu spróbowałam dwóch nowych rzeczy – każda z dziedziny okołomasażowej: świecowania uszu i tzw. pinezek w bliźnie, przez którą mięśnie twarzy mi nie pracują tak jak powinny. Podobno zwykłe pinezki są bezbolesne, w przypadku blizn się to nie sprawdza, ale jeszcze co najmniej raz będzie trzeba to powtórzyć. Dam Wam potem fotkę, bo wygląda to, hm, ciekawie 😅
Swoją drogą, nie polecam biegać po mieszkaniu bez kapci – można się wtedy zderzyć z jakimś meblem i rozciąć sobie brew… Nie wiem ile lat wtedy miałam, ale przypuszczam, że jakieś 3 lub 4. Zszywali mnie na pogotowiu i to jedna z bardzo niewielu rzeczy, jakie pamiętam z tak wczesnego dzieciństwa.

Dzień przed pinezkami pojechałyśmy z mamą na zakupy do Wrocławia i pogoda była paskudna. Wychodziłyśmy burzowej ulewie i zmarzłam tak, że rozważałam na poważnie zakup ciuchów, w które od razu mogłabym się przebrać, ale tego nie zrobiłam. Szukałam zwykłej rozpinanej bluzy z kapturem, a co kupiłam? Koszulkę, spodnie i 2 wielopaki skarpet, no comment 😅

W niedzielę byłam u Emki i jak zawsze było super :) Gdyby nie dziadek, to nie wiem czy w ogóle bym została do niej dowieziona.
Doszłam do dwóch wniosków:
1. Muszę się wybrać do pewnego specjalistycznego sklepu po pewien specjalistyczny przedmiot
2. Muszę się bardziej zaznajomić z własnym miastem i rozkładami autobusów…
3* zabrać siostrze klucze do mieszkania, bo ona z nich już i tak nie korzysta prawie nigdy, a podobno nie da się zrobić kopii…

We wtorek obie z mamą skorzystałyśmy z masażu – u mnie były robione tylko stopy (reflekso) i ręce. Wieczorem zdobyłam (przez ciocię) nr telefonu do własnej kuzynki, z którą miałyśmy się spisać jakiś rok temu (ponad).

Wczoraj moja siostra, już ze świeżym prawem jazdy przyjechała do nas.

Przez kilka ostatnich dni obejrzałam serial, dzisiaj zaczęłam następny, ale zdołałam też skończyć kolejną książkę (chyba już piątą), wzięłam następną, ale nie wiem czy nie zacznę dopiero jutro.

Jutro miałabym masaż twarzy, ale przełożyłam, więc mam znowu dzień dla siebie.

Ostatnio znowu wystawiam różne rzeczy na sprzedaż, głównie książki, ale nic z tego nie wynika. Większosc z nich wisi na OLX-ie od ok. 3/4 lat…

A co u Was?

I…znowu mam zaległości 😅

Zacznę w miarę chronologicznie, czyli od 18. czerwca, kiedy planowałam się spotkać z przyjaciółką. Z braku (nie tylko) prawa jazdy jestem skazana na łaskę lub niełaskę rodziny – w tym przypadku zdecydowanie była to niełaska… W każdym razie w nocy spuchła mi powieka, i to od lepszego oka (nie polecam…), ale to nikogo nie powstrzymało przed zabraniem mnie w czeskie góry (albo raczej skały). Próbowałam się ratowaćć alergicznymi kroplami do oczu, ale nie działało (w dodatku potem się okazało, że te krople były przeterminowane). W te nieszczęsne góry pojechał z nami dziadek, a drugim samochodem rodzina mojej cioci. Był to jakiś plus, ale głównym i tak było głaskanie i smaczkowanie czeskiej borderki (inicjatywa właścicieli, na którą oczywiście chętnie przystałam, chociaż czeskiego nie znam i nie rozumiem… Sandy była cudna 🩵)
Czekam na dzień, kiedy do mojej familii wreszcie dotrze, że zabieranie mnie w (jakiekolwiek) góry to wyjątkowo beznadziejny pomysł.
W ten sam dzień moja siostra się zaręczyła. Czyli po raz drugi, ale z kimś innym. Znowu dowiedziałam się o tym nie od niej, tylko od mamy, co Kaśce wypomniałam kilka dni później, na co pomachała mi (całkiem ładnym) pierścionkiem przed twarzą. 😂

Następnego dnia, czyli w poniedziałek, mama kupiła mi krople na zapalenie spojówek, które nie szczypały i ogólnie były całkiem miłe w użyciu. Z okiem przeżywałam dni lepsze i gorsze, ale najgorzej było od środy do soboty włącznie. To i tak mnie nie powstrzymało przed przyjęciem przyjaciółki u siebie, tylko wyglądałam jak jakiś legendarny potwór z jeziora… Jak zwykle pogadałyśmy o wszystkim i o niczym , przedstawiłam jej pewien pomysł (trochę się obawiałam jej reakcji, ale odbiór był pozytywny).a niKto wie, może coś z tego będzie?
Na niedzielę dziadek zaprosił całą rodzinę na spotkanie. Zastanawiałam się czy w ogóle iść z tym okiem, bo moja ciocia i dziadek mają zwyczaj wypytywania o wszystkie widoczne rzeczy świadczące o braku zdrowia, co mnie strasznie wkurza (zwłaszcza niechciane rady w ilości 20 na minutę… Oczywiście wyolbrzymiam, ale…)
Poszłam i oczywiście były pytania, głównie od Magdaleny, ale zdołałam temat uciąć. Jeszcze u dziadka zakrapiałam to oko, potem wróciłam z mamą do domu i w drugiej połowie dnia zauważyłam różnicę w funkcjonowaniu tego oka, ale i w wyglądzie. Od tego czasu następowała już tylko poprawa i już chyba we wtorek to oko wyglądało normalnie. Krople mogłam brać max. 2 tygodnie, ale ostatni raz wzięłam chyba dzień czy dwa przed ostatnim możliwym dniem. Przez te niecałe 2 tygodnie ogarnęłam schodzenie z 7. piętra i wchodzenie na nie z użyciem oka, na które widzę bardzo tak sobie albo w ogóle bez patrzenia (wszędzie jest tyle samo schodów, więc to żaden problem tak naprawdę)… Jednocześnie z kroplami na zapalenie spojówek zaczęłam też brać tabletki na alergię i bardzo nieregularnie pić alergiczne wapno+robić kilka innych rzeczy, więc nie wiem co tak naprawdę pomogło 😂 ale ważne, że już jest ok i nie odwoływałam przez ten czas żadnego masażu.
W niedzielę 25.06. był parafialny festyn, a z racji zakończenia roku szkolnego godziny wieczornej mszy zostały zmienione, w związku z czym wyszliśmy 2 godziny za wcześnie 😅 tata poszedł do innego kościoła, a my z mamą na lody, do domu, a potem jeszcze raz do kościoła – tym razem już niezamkniętego.

W poprzednim tygodniu zamówiłam urodzinowy prezent w postaci końskiej książki dla Emki, dołożyłam swój uwiąz z bezpiecznym karabińczykiem, którego i tak nie umiem otwierać, a ona tak i wiem, że jej się podobał, dokupiłam czekoladę i tak oto w ostatnią niedzielę, haniebnie spóźniowa ponad 20 minut, pojawiłam się u niej w domu. Trochę mnie dziwi, że w tym roku zaprosiła tylko mnie, ale jak zawsze było super. Jej mama zrobiła nam ciasteczka z bananem i kakao czy czekoladą… Dobre, ale twarde, więc zjadłam chyba tylko 2, bo moje zęby średnio sobie z nimi radziły… Mamy z Emką fajną tradycję przeglądania końskich (i nie tylko końskich) ogłoszeń na OLX… 😇
Obie w bliżej nieokreślonej przyszłości planujemy kupić konia, nawet wymagania mamy podobne – no, może niekoniecznie pod względem wiekowym, bo ona jest zdecydowana na konkretny przedział wiekowy, a we mnie walczą dwie wizję i nie wiem na co są w końcu zdecyduję… Z jednej strony chciałabym takiego 3-3,5-latka, żebym mogła go zajeżdżać w odpowiednim tempie i czasie, a z drugiej strony lubię konie o tzw. miękkich chodach i taki mi się marzy, więc jeśli kupię niezajeżdżonego, to dopiero po dłuższym czasie będę mogła sprawdzić jego chody… ale przynajmniej zdobyłabym doświadczenie, którego w przypadku konia już zajeżdżonego nie zdobędę…
No więc właśnie… XD

W tym tygodniu pierwsze dwa dni były masażowe; poniedziałek – twarz, wtorek – fizjo. Zamówiłam kolejne 3 końskie książki i wszystkie 3 już doszły. W poniedziałek zaczęłam czytać książkę o bardzo głupiej godzinie i skończyłam w środę o jeszcze głupszej godzinie, bo po 02…, czyli tak jak fzień wcześniej przerwałam przed pójściem spać. Wczoraj popołudniu zaczęłam następną książkę.

A dzisiaj miałam pierwszy domowy trening ćwiczeniowy, który ma mnie przygotować z powrotem do jazdy konnej. Części z tych ćwiczeń kompletnie nie umiem na razie zrobić, a niektóre są bardzo fajne. Całość trwała niecałą godzinę. Główny wniosek jest taki, że potrzebuję do dysków inną pompkę niż do piłki.

Emka zaproponowała mi wspólne jeżdżenie na konie (na razie tylko ona by jeździła, a ja mogłabym robić inne fajne rzeczy, może się uda, a w każdym razie bym chciała…) 🩵

Na razie tyle, mówcie co u Was! ♥️