hej,
nareszcie się ten styczeń skończył, niezbyt się z tym miesiącem lubię. kończą się rówież moje ferie, co może nawet nie jest takie złe, bo niezbyt mi takie długie siedzenie w domu służy.
robiąc małe podsumowanie, to powtórzyłam rośliny i bezkręgowce z biologii. miałam czas porządnie pojeździć autem, zrobiłam niezły progres, więc może niedługo będę miała prawo jazdy. załatwiłam sobie moje zdrowotne sprawy. upiekłam parę fajnych rzeczy. przedarbowałam się tonerem na zimny brąz i nabyłam umiejętność farbowania ludzi na mojej siostrze. pierwszy raz od paru miesięcy przeczytałam paierową książkę, dość słusznej grubości, „Mały przyjaciel” Donny Tartt jakby kroś był ciekawy. próbowałam też pisać, rozgrzebałam trzy opowiadania, z których na tem moment nic nie wyszło. i wczoraj przeżyłam odwiedziny swojej dziwnej, problematycznej ciotki. generalnie, było spoko, ale siedzenie w domu dłużej niż parę dni nie wpływa jakoś super na mój stan psychiczny, bo kompletnie odcinam się od ludzi poza moją rodziną.
za tydzień mam studniówkę, sama nie wiem, co sądzić. niby fajnie, bardzo dawno nie byłam na takiej eleganckiej imprezie, ale wiem, że takie wydarzenia nie są za bardzo dla mnie, kilkaset osób w jednym pomieszczeniu i głośna muzyka to piekło introwertyków. cóż, jak by nie było to przynajmniej mam okazję, żeby ładnie powyglądać.
opowiadajcie, co tam u was, chętnie sobie poczytam. i miłych ferii, dla tych, którzy właśnie zaczęli.
miłego <3

strasznie staro się dziś poczułam.
miałam maturę próbną z biologii, sklejka ze starych zadań niestety. mam jakieś dziwne szczęście, że na tego typu maturach trafia mi się zadanie, które robiłam dosłownie dzień wcześnie. jak ktoś też pisał biologię, to dajcie znać jak wrażenia. osobiście uważam, że było podejrzanie łatwe, zbyt przyjemnie i wyszłam z poczuciem, że świetnie się bawiłam.
potem wszystkie moje przyjaciółki się zerwały, więc zostałam sama. chyba będę skazana na to coraz częściej, bo mają ambicje na minimalną frekwencję przez resztę roku. od czasu do czasu posiedzieć samemu nie jest takie złe, ale wolałabym nie spędzać w ten sposób całych dni.
mieliśmy dziś ostatnią historię. graliśmy w mafię, a potem nauczycielka podziękowała nam za współpracę, życzyła powodzenia i kazała do siebie wpadać. moja szanowna klasa, która przez całe liceum w większości miała ją w głębokim poważaniu, przeprosiła, że tyle gadali i zebrało się im na przytulanie. uroczo, ale trochę źle to wygląda zważywszy na to, że nieraz kompletnie ją zagłuszali, że z drugiej ławki nie było jej słychać, siedzieli tyłem, robili wszystko tylko nie historię i prosić ich musiała, żeby łaskawie zrobili plakat o który prosi, przeczytali stronę tekstu czy odpowiedzieli cokolwiek na jej pytanie. średnio na co drugiej lekcji było mi jej szkoda, bo do jedna z najsympatyczniejszych nauczycielek jakie miałam i widać było, że lubi swój przedmiot i się stara.
przez to wszystko do mnie mocno dotarło, że coraz bliżej końca, coraz więcej dni będzie miało atmosferę ostatniego dnia przed świętami, feriami czy czymkolwiek w tym stylu. a dopiero co zdążyłam się przyzwyczaić do liceum znaleźć fajnych ludzi i poczuć się względnie dobrze, już nie obco. trochę podziwiam piętnastoletnią siebie za to, że sobie poradziła jakoś gdy znalazła się sama w mieście, które ledwo znała i wcale nie aż tak bardzo łaskawym otoczeniu. wiem, podtapiam się ostatnio w nostalgii.
do tego dostałam wczoraj jakiegoś przypływu weny i wróciłam do opowiadania, którego cztery miesiące temu napisałam parę akapitów, a potem zapisałam i nie otwierałam pliku. zaczynam zaraz ferie, więc możliwe, że w przyszłym tygodniu będzie.
dużo siły wam życzę, bo ta zima strasznie męczy. dbajcie o siebie i swoich bliskich też
miłego <3