zaczęła się szkoła i od razu tu jakoś ciszej, mam ze 3 razy mniej powiedomień. a mi znów zebrało się na wpis z losowymi przemyśleniami/rzeczami, które pisze się w dzienniku.
moje misie z już byłego miejsca zamieszkania wróciły tam dwa dni temu, a mi się zrobiło jakoś przykro, że już nie będę z nimi mieszkać. nienawidziłam tego miejsca i niejednokrotnie powroty kończyły się płaczem, ale żal mi się zrobiło jak pisali na grupie, żeby przyjść jak się rozpakują albo że nasz kolega z bratem dostali pokój po mnie i mojej współlokatorce. pociesza mnie fakt, że w październku znów tam będę, więc jak tylko przyjadę zrobię cynamonki i zaproszę ich do siebie. w tym cyrku moja noga więcej nie postanie, zresztą nie powinnam tam wracać po tym jak napisałam im długą i szczerą recenzję (za co kadra skarżyła się na mnie pierwszakom xd).
dziewczyny moje z liceum idą na studia gdzieś daleko i to chyba ostateczny wyrok na tę relację. sama nie wiem czy mi szkoda czy nie, bo przez ostatni rok była jakaś gęsta atmosfera z nimi, głównie przez jedną osobę. ze wszystkimi się źle czułam, a nie chciałam kogoś izolować czy się odsuwać i bywało różnie. strasznie tęskinie za tym jak w 3 klasie trzymałam się biżej z dwoma z nich. zupełnie inna była z nimi rozmowa niż w pełną piątkę, ale później one miały między sobą jakieś zgrzyty i generalnie czułam się w tej grupie jakoś źle. a teraz one się rozjeżdżają, a ja nie umiem trzymać z nimi kontaktu online. chyba będę próbować prywatnie się odzywać do mojego triumwiratu z przed dwóch lat, ale nie wiem, co z tego wyjdzie, trochę godzę się z tym, że nic.
trochę męczy mnie teraz samotność, bo nie mam z kim porozmawiać tak głęboko, brakuje mi ludzi, którzy „znają józefa”. trochę pomagało pisanie z jednym moim znajomym, ale nie chcę za bardzo mu głowy zawracać, bo nie wiem czy my się przyjaźnimy czy on gada do mnie bo jest ekstrawertykiem.
za długie są dla mnie te wakacje i jestem już koszmarnie znudzona. na zmianę siedzę na tyłku zajmując się swoimi zajawkami albo robię rzeczy w sadzie czy tam ogródku (wie ktoś co można zrobić z czubatą taczką obciętej lawendy??), co niby nie jest złe, ale strasznie mnie nuży na dłuższą metę. niby staram się uczynić życie ciekawszym, ale niedużo tego wychodzi i wciąż mam w sobie jakąś pustkę, której nie mogę się pozbyć. jestem też do cna znudzona intelektualnie, więc postanowiłam zacząć „uczyć się anatomii” to jest wzięłam się za atlas do kolorowania. słucham the smiths (muszę mieć pewność, że będą pierwsi, a spotify wrapped zaczyna się zbliżać, hah), koloruję, czytam ciekawostki i próbuję zapamiętywać.
staram się też być spontaniczna, więc ostatnio napisałam do typka, z którym byłam kiedyś w szpitalu i który akurat szukał beta-readera, że mogę być chcętna. także dostałam dość amatorski tom wierszy i prozy poetyckiej do przeczytania. trochę kilszowy i może nie idealny, ale parę fragmentów naprawdę mnie poruszyło. był bardzo miły, zdziwiony jak dużo mu odpisałam i generalnie wyszła z tego bardzo pozytywna interakcja. nie gadałam z nim od dwóch lat, nawet w szpitalu specjalnie dużo nie gadaliśmy, ale widzę po socialach, że się stara i mam nadzieję, że uda mu się wydać coś swojego.
w piątek chyba się przejdę do mojej matematyczki z podstawówki, żeby jej powiedzieć, że idę na moje wymarzone studia i podziękować, bo to w dużej mierze jej zasługa. chętnie też bym zajrzała do babki od angielskiego, ale nie wiem czy nie poszła na emeryturę. i to chyba tyle, bo jakoś dziwnie się z tą szkołą dzieje, jak tam ostatnio byłam to mi nawet wicedyrektorka na dzień dobry nie odpowiedziała.
jeśli ktoś dotrwał do końca to podziwiam, bo istny tasiemiec tu powstał. na koniec macie kolorowankę z taknkami, mojego rekina, którego znajomi zawsze używają do bicia oraz ładny wschód słońca.
miłego <3

1/3

trzecie osiągnięcie na dziś i mamy popularne, jej! i chyba nawet rekord polubień quizu. nie spodziewałam się kompletnie, że pojedynek nieszablonowych randek tak dobrze się sprzeda, szczególnie że był to najbardziej spontanicznie zrobiony quiz na tym profilu, zajął mi z pół godziny, a opcje napisałam zupełnie z marszu. w każdym razie się cieszę. jestem też trochę zaskoczona, że faworytem wydaje się być „gubicie się razem na jakimś zadupiu”. ta opcja znalazła się tam, gdyż zainspirowałam się tym jak kiedyś z pewną osobą losowo poszliśmy na Pragę Północ (tą najbardziej shady dzielnicę), zaczęło robić się ciemo, a potem się zgubiliśmy, bo on spojrzał raz na mapę i uznał, że na czuja trafi do metra. uznałam, że to jest bardzo zabawne, ale że to bardzo konkretne miejsce, więc słaby pomysł i wymieniłam na zad****, żeby było bezpieczniej i ogólniej. właściwie to prawie każda opcja ma jakieś dziwne backstory, ale nie ma sensu tego pisać