Wiecie, co mnie wkurza? Fani GD, których Billie wziął na scenę i niedługo potem praktycznie odchodzą z fanbazy – czasem słuchają ich rzadko, czasem wcale, a inni wgl po nich jadą

Dosłownie znam typiarkę, która w 2024 była z nimi na scenie. Znałam ją już od prawie roku i byłam serio podjarana widząc filmik z nią jak się tuli do Billiego. Potem zrobiła do tego fanarta. A potem nagle przestała dodawać zdjęcia, usunęła większość fanartów i teraz jeśli coś doda, to zdjęcia ze znajomymi. Albo inny, który był z nimi na scenie w bodajże 2021, a teraz dosłownie nabija się z fanów. Sam ich nie słucha przez poglady Brittney i bo trochę mu się zmienił gust. Ogólnie fascynuje mnie to, jak wielu fanów się odwróciło od nich przez żonę Mike'a. Rozumiem, gdyby to Mike z czymś takim wyskoczył, wtedy sama musiałabym sobie sporo przemyśleć, ale jego żona nawet nie jest w zespole, prawie wszyscy z zespołu udają, że ona nie istnieje (w sumie to tylko Sara, Kevin i ewentualnie Jason jeszcze jakkolwiek z nią rozmawiają)

Anyway, może jestem zazdrosna, ale czuję się dziwnie widząc, jak człowiek, który tulił się do Billiego na scenie, a może i dostał od niego gitarę, nagle udostępnia zdjęcia jakiegoś innego zespołu i pisze, że to jego ulubiony. I mean, bycie na scenie jest rzeczą totalnie losową, ale wiem po sobie, że kolejkując ponad 7 godzin, udało mi się dopchać dopiero do 3 rzędu. Nie zrozumcie mnie źle, to było super miejsce, ale sam fakt, jak bardzo trzeba się starać o pierwszy rząd i potencjalne miejsce na scenie…

Mam ochotę się tu pożalić, ale dosłownie mam wrażenie, że niektórzy nie doceniają tego, co mają. Że "znowu" jadą na GD, że udało im się mieć fajne miejsca, że wgl mogli tam być bo ich stać na takie latanie za nimi gdzie popadnie. A już najbardziej mnie coś trafia, jak ludzie z usa się wkurzają, że zieleńcy będą dopiero w stanie obok. Kondolencje dla moich znajomych z Ameryki Południowej, Australii i Azji (chociaż z Azji nie mam nikogo bliskiego akurat)

Z drugiej strony, well.. jakiś czas temu na insta była taka hmm afera? W sensie, jest taka banda z usa i Niemiec, która faktycznie widuje ich ciągle, wszystkie ich side projecty, eventy, mają dowalony merch i ogólnie żyją życiem moich marzeń. Ale są za to wdzięczni. Kolejkują godzinami, nawet gdy nie trzeba, żeby tylko miec pierwszy rząd. Robią fajny kontent, dzielą się wiedzą i zdjęciami, są mili. A ludzie ich nie lubią, bo zazdroszczą. Jakiś czas temu właśnie odpowiadali na te zarzuty, które były niczym xd

Np jest taki Adam, którego z nich najbardziej kojarzę. Prowadzi konto fanowskie (naprawdę fajnie robione, widać że jemu i współtwórczyni zależy na integracji fanbazy). Prowadzi też konto poświęcone w 100% Tréjowi. Lata za Tréjem gdzie popadnie. Przyleciał z Berlina do Kaliforni tylko po to, żeby zobaczyć Tréja i Sarę, był jedyny pod sceną w pewnym momencie. Jak chodzi o bycie na scenie to zaliczył 2 razy – w 2013 i 2025. Ma w ch0lere merchu, jest szczęściarzem, widać że ma fioła. I okej, można mu zazdrościć, ale nie rozumiem ludzi, którzy po nim jadą. Raz napisałam coś o moim spotkaniu Tréja, on od razu wypytywał mnie o szczegóły, potem opowiedział o swoim, na końcu spytał mnie, z którym ochroniarzem był, a jak napisałam, że ich nie znam wszystkich, to wysłał mi ich zdjęcie, gdzie byli podpisani. Tak nie robią niemili ludzie. Nie poznałam go nigdy irl, ale na koncercie w Wiedniu to jego tęczową flagę trzymał Billie, ta flaga wisi teraz w korytarzu u Adama i wita wszystkich gości, wciąż wymiętolona tak, jak powyginał ją Billie

Naprawdę nigdy nie zrozumiem, od czego zależy ten poziom wdzięczności. Ja sama najchętniej codziennie robiłabym ludziom story timy z tego, co mi się przytrafia z GD, ale wiem, że bym wszystkich zanudziła, bo raczej tylko mnie to tak ekscytuje

Tak samo nie rozumiem tych szczęściarzy, którzy tak po prostu "kolejny" raz spotkali Billiego. Piszę to jako osoba, której rysunki wiele razy widzieli Zieloni – polubili, udostępnili, skomentowali, Kevin to i na priv odpisał. Każdy z tych razów mam zescreenowany, na wyróżnionej relacji, wpisany z datą dzienną do pamiętniczka, natomiast te rysunki oglądam częściej niż inne – regularnie poprawiam kolory, zdarza się też je całować. Generalnie uwielbiam jechać po swoich obrazkach, ale po tych po prostu nie potrafię. Czasem nawet widzę jakąś datę i momentalnie mam takie "o, wtedy któryś coś mi polubił". I tak, ja wiem, że to już pewnie ta druga skrajność, ale serio mam wrażenie, że w tych czasach ludzie nie potrafią być po prostu wdzięczni :/