Dziś 30 lat jak Zieloni wydali Insomniaca <3

Czuję się trochę winna co do tego albumu – na początku trudno było mi się do niego bardziej przekonać, mimo że jest bardzo dobry, no i w sumie dopiero w tym roku zaczęła mi się na niego ostra faza.. brzmieniowo najbardziej podobają mi się Stuart & the Ave oraz Westbound Sign, ale są 2 inne piosenki, które kocham bardziej niż powyższe:

•86
I heard it live and it's still fckn unreal. To była moja ulubiona piosenka w 2020 (dobra, jedna z 7 ulubionych, ale sam fakt xD), a potem w Wiedniu czuję, że będzie deepcut i słyszę "this song's called 86". Coś wspaniałego..

•Panic Song. Billie i Mike od dawien dawna zmagają się z atakami paniki. Na poczatku kompletnie nie rozumiałam tego utworu. Ale potem poczytałam, czym są te ataki paniki i zrozumiałam, że sama je miewam. Czasem kilka razy dziennie, a czasem przez 2 tygodnie mogę nie mieć żadnego. Nie pamiętam, czy to było w zeszłym roku, czy jeszcze wcześniej, ale pewnego dnia szłam do szkoły i słuchałam GD na losowym. Czymś się bardzo stresowałam, już nie pamiętam czym. Włączyło się Panic Song. Nigdy nie zapomnę tego uczucia, gdy zrozumiałam, że to wszystko wali jak moje serce, a ta gitara jest dosłownie tym chłodem, który mnie przeszywa, mimo że wtedy jest mi gorąco.. Nie wiem, czy kiedykolwiek czułam się tak zrozumiana, jak wtedy

Tak więc hbd Insomniac, dzięki że rozumiesz moje wariactwa <3