Cholibka jednak klasa maturalna jest gorsza niż myślałam xd a najgorsze jest to, ze to nawet nie jest trudne, a przynajmniej nie bardziej niż zwykle. To ja jestem problemem. Ciągle widzę, jak wielu rzeczy jeszcze nie umiem. Mam ochotę zrobić reread wszystkich lektur, chociaż z tymi na rozszerzenie jestem daleko w lesie, no i wciąż nie skończyłam Potopu oraz Zbrodni i kary. Z angola i włoskiego chyba porywam się z motyką na słońce chcąc zdawać rozszerzenie, ale nie mam lepszego pomysłu.. no i łudzę się, że dostanę nagle motywacji, że matura to jednak wypadałoby się tego więcej pouczyć

Z matmy raz dostałam 15/20, innym 2/7, totalnie nie mam pojęcia, co umiem, a co nie. Z polaka wciąż robię wszystko na raz i na przykład ostatnio siedziałam do 1 w nocy, bo robiłam powtórkę całej starożytności i rozprawkę na rozszerzenie w 1 dzień. Btw rozprawka na co najmniej 400 słów, a ramen trzasnęła 1100…mało gadam z ludźmi ostatnio, więc zaczęłam pisać jak oszalała

Tak samo dziwnie mi z fantem, że mam te 18 lat. Wreszcie moje zwalnianie się z lekcji jest legalne xD chodzę sama po lekarzach i to tyle z rewelacji. Nie mam ani prawka, ani tatuażu, ani nawet żadnego fancy kolczyka. Co prawda o prawku myślę, żeby na spokojnie zdawać po maturach, bo teraz i tak nie mam na to czasu, co do dziarki to jednak może coś ogarnę jak już sama będę na siebie zarabiać xd (tym bardziej, że jak już się zdecyduję to na 1 się nie skończy. Chciałabym mieć na rękach tyle, co Billie, ale chyba też musiałabym mieć tyle samo kasy…). Kolczyki niektóre też mi się mega podobają, ale moja nerwica by ich nie wytrzymała, niestety. Sprawiam wrażenie mega spokojnej osoby, ale w środku ciągle coś się we mnie gotuje przez byle pierdołę :/

Także niby życie życiuje, ale jakoś tak ostatnio znowu wszystkiego się boję

Ale tak z fajniejszych rzeczy, to popełniłam potrójny autoportret, to ja w 3 najfajniejszych dniach w moim życiu :D (nie, nie jestem aż tyle wyższa od Tréja, ale moją pierwszą świadomą myślą było właśnie "ale kurd***l" xD)

Dziś 30 lat jak Zieloni wydali Insomniaca <3

Czuję się trochę winna co do tego albumu – na początku trudno było mi się do niego bardziej przekonać, mimo że jest bardzo dobry, no i w sumie dopiero w tym roku zaczęła mi się na niego ostra faza.. brzmieniowo najbardziej podobają mi się Stuart & the Ave oraz Westbound Sign, ale są 2 inne piosenki, które kocham bardziej niż powyższe:

•86
I heard it live and it's still fckn unreal. To była moja ulubiona piosenka w 2020 (dobra, jedna z 7 ulubionych, ale sam fakt xD), a potem w Wiedniu czuję, że będzie deepcut i słyszę "this song's called 86". Coś wspaniałego..

•Panic Song. Billie i Mike od dawien dawna zmagają się z atakami paniki. Na poczatku kompletnie nie rozumiałam tego utworu. Ale potem poczytałam, czym są te ataki paniki i zrozumiałam, że sama je miewam. Czasem kilka razy dziennie, a czasem przez 2 tygodnie mogę nie mieć żadnego. Nie pamiętam, czy to było w zeszłym roku, czy jeszcze wcześniej, ale pewnego dnia szłam do szkoły i słuchałam GD na losowym. Czymś się bardzo stresowałam, już nie pamiętam czym. Włączyło się Panic Song. Nigdy nie zapomnę tego uczucia, gdy zrozumiałam, że to wszystko wali jak moje serce, a ta gitara jest dosłownie tym chłodem, który mnie przeszywa, mimo że wtedy jest mi gorąco.. Nie wiem, czy kiedykolwiek czułam się tak zrozumiana, jak wtedy

Tak więc hbd Insomniac, dzięki że rozumiesz moje wariactwa <3