Hejj, mały update jak u mnie xD

Otóż czuję się, jakby wszystko było na odwrót. Dziś rano serio myślałam, że już po mnie. Pokłóciłam się z mamą o totalną pierdołę i chociaż przeciętna kłótnia z mamą trwa max pół godziny (z pogodzeniem się włączenie), to przez cały dzień czułam się fatalnie, jak gdyby wszystko, co złe sprzed ostatnich kilku miesięcy dziś we mnie wybuchło. Serio już myślałam, że moje myśli samob*jcze dostały myśli samob*jczych. Wszystko mnie ostatnio dobijało – te wszystkie śmierci, to że moje wszystkie relacje irl po prostu zdechły, że po raz kolejny zostałam wystawiona, że nie umiem nawet się wygadać z tego, jak jest źle

A potem randomowo skończyłam czytać książkę. Wczoraj przeczytałam ponad 100 stron i chociaż literki są duże, strony małe, książka też niewielka, to jednak jest to jakiś mały wyczyn. Zrobiłam se to do list na ponad 40 pozycji i próbuję powoli je ogarniać, bo czuję, że mi to pomoże. Wczoraj był drugi odcinek Transmission Unknown i znowu miałam trochę radości w życiu. Muszę przyznać, że gdyby nie GD, to nie wiem, co by ze mnie było. Teraz maluję sobie koszulkę z nimi i chociaż nie wygląda tak, jak chciałam, to też nie jest najgorzej. Jak na to, ze nie mam cielistego, że mam tylko 1 żółty, że nie ma szarego i cienkopisy do tkanin nie działają, no to serio jest git. Potem tata wziął mnie na spacer, nieświadomie tam, gdzie w 2023 powróciły mi chęci do życia. Uwielbiam spacerować po tamtej dziurze I swear. A potem jeszcze pogadałam z rodzicami i podjęłam odważną decyzję, że jeszcze nie wiem, czy idę na prawko. Przegadaliśmy to i stwierdziłam, że zależy od lekarzy i tego, jak będę się z tym wszystkim czuła, bo niestety bardzo stresuje mnie to jeżdżenie z innymi ludźmi i to, jak malutkie pierdoły wpływają na moje przebodźcowanie (ostatnio mi się zrobiła ryska na środku szkiełka w okularach i kilka razy dziennie mnie przez to szlag trafia…)

Także ten, nie jest zbyt dobrze, ale pierwszy raz od dawna nie czuję tego dziwnego ciężaru