Ta cała drama z Edem Sheeranem nagle pokazała swiatu, ile robi Green Day xD szczerze, ja wiem, że oni od zawsze dużo robili, ale jakoś nigdy nie próbowałam tego podsumować (może oprócz jednej prezentacji na historię, ale musiałam się streścić do 5 minut [wyszło 17]).

To są rzeczy dla mnie oczywiste, ale mam wrażenie, że wielu dopiero teraz to odkrywa. W necie krążą posty o tym, jak GD w 1994 wzięli jako support gejowy zespół Pansy Division i niektóre venue miały do nich o to problem. Tak dla kontekstu – trasa w 1994 była ich pierwszą jako gwiazdy. I to tak na dużą skalę. Na wcześniejszych trasach udało im się zarobić na trochę paliwa, trochę jedzenia, jak był dobry dzień to też na alko. I tyle. W 1994 wydali Dookie, dzięki któremu mieli tyle kasy, że Mike od tak kupił matce dom. I chociaż sporo jej zawdzięcza, to mieli też gorsze momenty i równie dobrze nie musiał kupować jej niczego. Potem była ta trasa. Wtedy w usa homofobia miała się świetnie i zespół będący na topie wybrał sobie na support swoich znajomych, którzy całą osobowość oparli na homoseksualiźmie. + Billie niedługo wcześniej wyoutował się jako osoba bi. Zieloni powiedzieli, że albo grają z Pansy Division, albo nie będą się prosić o występ, no i trasa odbyła się w całości z Pansy. I niby znałam tę historię, ale dopiero teraz internet uświadomił mi, ile tam się działo. Chłopaki mieli swój moment, który mógł się już nigdy więcej nie powtórzyć. Homofobia miała się świetnie, a wtedy nie walczyło się o człowieka tak bardzo, jak teraz. Bo chociaż żyjemy w trudnych czasach, to jest też coraz więcej ludzi, którzy chcą to zmienić.

I może to są małe rzeczy, ale zebrane razem robią wrażenie. Każde "I'm not a part of maga agenda" wykrzyczane z tysiącami fanów. Wzmianki o Palestynie i Ukrainie podczas Jesus of Suburbia. Każdy wers Holiday, nawet ocenzurowany, bo żeby ocenzurować Holiday, trzebaby przestać je grać. Wyśpiewane na zeszłorocznej Coachelli "running away from pain like kids from Palestine". Ale też coś, na co przez długi czas zwracałam za mało uwagi. Teksty. Od początku widziałam, że Billie jest świetnym tekściarzem, ale dopiero niedawno dotarło do mnie, jak bardzo Green Day jest polityczny. Bo polityka to nie tylko wojny i prezydenci, ale też miłość, wolność, protesty, nierówności płciowe, orientacja, zdrowie psychiczne i dbanie o drugiego człowieka. Mam ochotę zrobić wykład jedenastoletniej mnie, która bała się, że GD sprowadzą ją na złą stronę xD

I w tym wszystkim, co się teraz dzieje w internecie, naprawdę cieszę się, że ludzie docenili mój ulubiony zespół. Chyba tak czuje się matka na przedszkolnym występie swojego dziecka

Lol czuję się jakbym właśnie miała lockdown part 2, tyle że wychodzę czasem z domu xD gdy zaczął się covid, niby już trochę słuchałam GD, ale wciąż byłam mega początkująca i niby byli już moim ulubionym zespołem, ale nie tak, jak teraz. W grudniu 2020 wyszedł 2 album The Network, ich projektu pobocznego, ale miałam kryzys do GD. Przesłuchałam ileś razy, ale nie było tej fazy. No i guess what, faza przyszła teraz. Teraz, kiedy za chwilę zaczynam studia i powinnam robić dorosłe rzeczy. Tymczasem ciągle słucham w kółko 3 albumów (2 The Network i 1 Pinhead Gunpowder), pomalowałam se drugą koszulkę na The Network, w planie jest też breloczek i może brasoletka, a może i jeszcze jakieś diy. Weszłam w fandom, który znam, a jednak jest dla mnie zupełnie nowy. Po ponad tygodniu ta faza nie przechodzi, tylko tak trochę się rozrasta, chyba cały dzień dziś przeglądałam fluff fanarty Mike × Billie lub Tré × Billie (bo ja shipuję wszystkich). Myślałam, że mnie ta faza ominęła, ale jak widać tylko czekała na swoją kolej…. btw ktoś zauważył, że The Network to dosłownie zespół ocek GD i możemy se robić z tym co nam się podoba, a zarazem nie wydaje się to tak dziwne, jak byśmy robili te same rzeczy z GD. Nie wiem czemu, ale wybitnie mi się to podoba