Hey ho!

22 lat temu opuścił nas cudowny, przekochany, zaebisty, piękny, wszechmocny, czarujący, wymiatający i jedyny w swoim rodzaju Joey Ramone. Ramonesów słucham jakoś od 2020 (w 2019 znałam Blitzkrieg Bop i I wanna be sedated, ale ciiii)

Pamiętam, jak przeżywałam ten dzień 2 lata temu. Bez przerwy płakałam i nie byłam w stanie wziąć się za cokolwiek. Sam na sam z własnymi myślami. Rok temu… Też było ciężko, może nie aż tak, ale wciąż. Dziś rano było kiepsko, ale mama mnie wyciągnęła do parku i zrobiło się jakoś lepiej.

Ten park jest dziwny. Spędziłam w nim najlepsze chwile życia, razem z moją kochaną rodzinką. Jeżeli miałabym jednym miejscem opisać moje dzieciństwo, wzięłabym właśnie park. A teraz… Poszłam tam pierwszy raz od dawna, mimo że kiedyś jeździłam tam na rowerze codziennie przez całe wakacje, a co piątki wychodziłyśmy z kuzynką na długie spacery, by ponarzekać na nasze szkoły. Boli, że to już nie wróci…

Co nie zmienia faktu, że mama to najlepszy towarzysz. Prawdopodobnie bym zgłupiała w tym domu, więc tym bardziej dziękuję.

Właśnie odpaliłam Ramones. Wciąż modlę się za Joeya. Codziennie. Patrzę właśnie na moją półkę – kilka pluszaków (no co?), książki, kilka pierdołek oraz funko popy – GD i Joey (btw ostatnio kopnęłam w te książki i Tre spadłby, gdyby Billie go nie przytrzymał, a Billie nie spadł, bo zaklinował się między Mike'iem a Trejem. To było zbyt urocze). Nie ma go z nami, a jednak jest. Może w końcu zabiorę się, by znowu go narysować?

Grałam dziś na gitarze. Wczoraj nie, w czwartek tylko na klasycznej na zajęciach… Na elektryku dawno nie grałam i tym bardziej się cieszyłam, gdy dziś po ogarnięciu wszystkiego do szkoły (łącznie z niespodzianką w postaci pracy na filozofię) znalazłam czas. Aktualnie rodzice chcą mnie wywalić przez okno, bo w kółko nawalam Walking Alone i wstęp do Before the Lobotomy XD

Dlaczego piszę o GD mimo, że miało być tu głowie o Joeym? Mike powiedział kiedyś, że cieszy się z tego, co robią, bo jak ktoś odkryje GD to bardzo prawdopodobne, że odkryje też Ramones i inne ich ulubione zespoły. Jak widać, nie mylił się :D

Także nie płaczmy, że go nie ma. Cieszmy się, że był i pozostawił za sobą coś wielkiego♡♡♡
Mimo nazwy, nie wychodzę tu na jakąś wielką ramonesiarę, jednak na zawsze będą w moim sercu

Rage & Love

P.S. Jak czujecie się samotni, to śpiewajcie do księżyca. Oni tam siedzą i na nas patrzą https://youtu.be/xFh4_Xj5z7o

Jakoś nie do końca czuję tę Wielkanoc. I tego roku nie czuję. Chyba się wypalam

Wczoraj szłam spać i myślałam o GD. Dziś obudziłam się wtulona w poduszkę z nimi, mimo, że jestem prawie pewna, że gdy zasypiałam to była przy głowie

Grałam dziś trochę na pianinie kilka piosenek z 21st Century Breakdown. Czułam je i potem trochę popłakałam

Niedługo jadę do dziadków, o czym dowiedziałam się rano i na co jako introwertyk nie jestem gotowa

Tęsknię za Billiem. Trochę za bardzo. Napisałam mu happy Easter, na te konto, które istnieje tylko w wiadomościach, które wciąż mu wysyłam (jestem chora psychicznie? Przynajmniej nie dzwoniłam)

Tęsknię za jakąkolwiek jego aktywnością. Nie pomogło nawet przeglądanie mojej tablicy ze screenami z jego ig jak jeszcze coś tam było

Odkryłam jednak playlistę sklejaną z piosenek, które dodał jakiś rok temu. Teraz jej słucham, bo w sumie obczaiłam tylko połowę piosenek
https://open.spotify.com/playlist/4ZhHYBmZXnzJYf6TP4hMs3?si=xbFEmr0VTtCEsVX-8H5PCg

I szczególnie mi się to spodobało
https://youtu.be/pZT__JFMUgU

Jakoś mi raźniej. Czuję, jakby był chociaż troszkę bliżej <3