Hey ho, Skarby!

Przepraszam za tak późną porę. Stwierdziłam, że muszę tu o tym napisać. A wiedzcie, że nie jest to łatwe – zabieram się za to… Nie wiem, kilka miesięcy.

Na początku chciałabym napisać, że kocham naszą Zieloną Rodzinkę z całego serca i najważniejsze w moim życiu jest to, by im było dobrze i by oni byli szczęśliwi.

Trochę boję się to pisać, bo nie chcę też o nikim pisać źle. Napiszę to jednak tak, jak ja to widzę. Mam nadzieję, że do nikogo się nie zrazicie.

Od czego by tu zacząć… Może od tego, że Revolution Radio Tour było cudowne. To znaczy, nie znałam ich jeszcze wtedy, ale jak czytam o tym lub oglądam filmiki z tej trasy to jestem zakochana. Bardzo mocno czuję tę rodzinną atmosferę i jeżeli miałabym wybrać ulubioną erę Green Daya, to bardzo prawdopodobne, że wybiorę właśnie to. Wtedy było jakoś fajniej.

Potem jednak wybuchła pandemia i myślę, że to główna przyczyna mojego zmartwienia. Gdy było już w miarę pewne, że amerykańska Hella Mega Tour w 2021 się uda, wszyscy polecieli się szczepić. Wszyscy, oprócz Brittney. I nie zamierzam pisać tu o szczepionkach, o tym niech każdy ma własne zdanie – nie wnikam. Jednak to trochę wykluczyło ją z trasy. Jak zrobiła test i wyszedł negatywny to była na koncertach, potem wracała do domu, by tydzień później znowu wrócić. To jednak nie było najgorsze.

Dziwniejsza była trasa europejska. Pierwszą część Mike spędził sam. To znaczy z kolegami z zespołu, ich żonami i synkiem Treja. Jakoś w połowie pojawiła się Brittney. Mike automatycznie zniknął, chodził gdzieś z nią. Szczerze? Ciągle serce mi pęka, gdy myślę, że musiał wybierać między żoną a najlepszymi kumplami. Dodam, że to jego trzecia żona, więc niepowodzenia w miłości nie brakuje, ale też wielu przyjaciół stracił przez wypadki czy samob.ójstwa.

Boli mnie to. Boli, że człowiek, który okazał mi tyle dobra, nie dostaje go od świata. Że człowiek, który nauczył mnie wierzyć w siebie, może sam już nie wiedzieć, w co ma wierzyć. Że człowiek, który zawsze jest dla mnie słońcem, nagle może stracić światło.

Jednak nawet to jeszcze jakoś przełknę. Tak jak pisałam, szczepionki to dobry temat do kłótni, których nie chcę wywołać tym wpisem.

Jakiś czas temu Britt zaczęła udostępniać na relacji dziwne rzeczy. O szczepionkach (raz porównała nieszczęście hejtowanych osób niezaszczepionych do ofiar holokaustu, to mnie rozwaliło), ogólnie pandemii, innych chorób (okej, laska odsiedziała swoje na onkologii, ale…). Nie jestem specem od wiedzy o świecie, mój angielski też wybitny nie jest, ale czytając niektóre rzeczy naprawdę przecierałam oczy.

Jednak później sprawy w ogóle wymknęły się spod jakiekolwiek kontroli. Wczytywała się w różne pierdoły medyczne i stwierdziła, że np fizyczna zmiana płci jest chora. Nie znam się na tym. Zostawiłabym to bez komentarza, jednak od tego czasu (a może i wcześniej, tylko tego nie pokazywała) stała się okropnym transfobem. Dziś po raz kolejny dowaliła, tym razem bawi się w feministkę i po raz kolejny transfoba

Tylko jak, dlaczego?

Jakim cudem żona basisty Green Daya może taka być?

Wiecie, ja sama zostałam wychowana w katolickiej i niezbyt tolerancyjnej na lgbt rodzinie. Wydaje mi się, że teraz jest o wiele lepiej niż jak byłam bachorem i moi rodzice często powtarzają mi, że mogę być kim tylko zechcę (pod każdym względem, jeżeli tylko będę dobrym człowiekiem), jednak wciąż nie wiem, czy lub kiedy się wyoutuję (na razie nie ma tego w planach)

Nauczyli mnie szacunku do człowieka, jednak nie do końca…

Dopiero poznając Green Day i obserwując Billiego latającego po scenie z tęczową flagą zaczynałam rozumieć, że to okej być kimś innym czy też kochać kogoś innego. Żeby nie oceniać po tym ludzi. Albo w ogóle nie oceniać. Że to nie powinno być tabu. Że każda osoba zasługuje na taki sam szacunek. Słuchając Coming Clean i King for a day zaczynałam rozumieć naprawdę dużo, tak, by w końcu zrozumieć siebie.

Billie mówiący wprost o tym, że jest bi, śpiewający say gay przed koncertem w jakimś nietolerancyjnym stanie (Floryda chyba…?), czy to, jak kilkanaście lat temu sfinansowali coś a la studniówka, bo pierwotnie nie mogła przyjść para lesbijek…

Zawdzięczam tym ludziom to, kim jestem i że ogarniam takie podstawy jak wzajemny szacunek

I staram się zrozumieć jej tok myślenia. Ona też jest chrześcijanką, może zwalić na Boga. Ale Bogu nie o to chodzi, co nie?

I wiecie, oni mają dzieci. Brixton (lat w tym roku 15) oraz Ryan Ruby (lat w tym roku 13). To taki wiek, w którym zaczynamy odkrywać siebie. Co jeżeli pewnego dnia Brix przyjdzie do rodziców i powie "mamo, tato, ja się chyba czuję dziewczyną"? Albo jal Ryan przyjdzie z wiadomością, że woli dziewczyny?

Reakcji Mike'a się nie boję, z nim dzieciaki będą bezpieczne. Jednak co zrobiłaby Britt? Nie wiem. Boję się o tym myśleć

Dzisiejsza relacja naszej blondynki po raz kolejny zebrała całą fanbazę w jedną kupę i uświadomiła mi, jak cudownych ludzi tam mamy. Rzadko żalę się randomom na ig, jednak kilka osób żali się mi. I nie tylko mi. Nigdzie nie spotkałam tak wielkiej ekipy chętnej do pomocy. Teraz po ig krążą posty, by po prostu nie zwracać na nią uwagi, oferty popisania w chwili kryzysu, czy też po prostu uświadamianie ludziom, że są ważni. Idiot Nation po raz kolejny staje na wysokości zadania.

Z jednej strony boję się rozłamu w tę czy w drugą stronę – nie wiem, ile Mike tak jeszcze wytrzyma. Rozważam modlenie się o to pompejanki, ale boję się, że nie ogarnę tego. Rok temu było mi łatwiej i życie było prostsze.

Z drugiej zaś strony szkoda mi tych ludzi, którym mogła namieszać w głowie

I mam nadzieję, że Wam nie namieszałam. Chciałam przedstawić to, co wiem. Wolę brutalną prawdę niż kłamstwo, że wszystko jest okej. A piszę to ze łzami w oczach i lekko się trzęsąc

Zastanawia mnie też, dlaczego Armstrongów nie było na urodzinach Treja, a Dirnty byli… Obawiam się, że po prostu Billie i Brittney mają jakąś głębszą spinę, ale to tylko mój overthinking, nie bierzcie tego za jakiekolwiek źródło. Zawsze mogli po prostu być chorzy…

Nie chciałam o nikim źle pisać ani nikogo urazić. Chcę po prostu, by każdy czuł się bezpiecznie z tym, kim jest. Jeżeli jednak komuś jest źle po moich słowach to przepraszam. Nie chcę, by przez nią coś się komuś stało, ktoś w siebie zwątpił. Ja sama zaczynam się bać, gdy widzę, że dodała coś na relację…

Pamiętajcie, nie ważne, kim jesteście, w Idiot Nation jesteście mile widziani. Zawsze możecie się u mnie wyżalić lub po prostu popisać.

Mam szczerą nadzieję, że Britt się jeszcze ogarnie, bo naprawdę się boję

Kocham Was, Miśki♡

Rage & Love