Dobra, może i nie wiem, co się ze mną dzieje, ale chyba mi się podoba XD

W końcu mam tydzień nicnierobienia, więc obczajam playlistę z piosenkami do przesłuchania, bo jak jest szkoła to mam siły tylko na Green Day

No i trafiłam tu: https://youtu.be/EJwqYy98pGA

Jeżeli miałabym dzieciństwo opisać pięcioma wykonawcami, powiedziałabym, że Kult, Lady Pank, Iron Maiden, AC/DC i właśnie Grzegorz Turnau. Oni zawsze byli gdzieś tam z tyłu głowy. Nawet, gdy nie wiedziałam, kim są. W 2022 udało mi się nawet być na koncercie Turnaua. To było dziwne. Tak, jakby całe dzieciństwo przeleciało mi przed oczami po raz kolejny. Niepokoi mnie fakt, że za niecałe dwa lata będę dorosła. Nie chcę być jak ten typowy dorosły bez jakichkolwiek chęci i pasji, więc próbuję odnaleźć coś niezwykłego gdzie tylko się da. W tym w dzieciństwie, które spróbuję przemycić w dorosłość.

Gdy rok temu czytałam Pana Tadeusza, ciągle marudziłam, że to głupie. Teraz jednak chętnie przeczytałabym to jeszcze raz, tak dla rozrywki. Wciąż pamiętam, jak w szóstej klasie uczyliśmy się opisu bigosu na polski. Jaka ja wtedy zła byłam… Książka jest ciężka i często niezrozumiała, jednak teraz myślę, że ma swój urok. A słuchanie poloneza, o rany… (btw tańczyłam go na zakończenie przedszkola z takim jednym Michałem, którego wtedy crushowałam i gdy zobaczyłam go jakiś rok temu to stwierdziłam, że wygląda jak Lennon XD)

I tak, wiem, że my się z Mickiewiczem nie lubimy (ale z Kochanowskim bardziej), ale do Tadzia jakaś tam sympatia jest. W liceum podobał mi się jak na razie tylko Makbet i jak czytam różne cytaty Szekspira to myślę, że chyba już się lubimy, także Adaś nie będzie ulubiony, ale no. Nie lubię wojny XD

Nieskromnie napiszę, że zawsze byłam inteligentym i kreatywnym dzieciakiem. W przedszkolu nauczyłam się czytać i pisać, zawsze dobrze mi szło, często wygrywałam konkursy. W czwartej klasie dosłownie podbiłam szkołę z moją średnią 5.82, tym bardziej, że zakuwałam chyba tylko przyrkę. Nie wiedziałam wtedy, czy jestem humanem czy ścisłowcem. Potem wkroczyłam w muzykę i rysowanie i przyjęłam, że jestem artystą. Geografia i biolka zrobiły się powalone, weszły też fizyka i chemia. Ścisłowiec odpada.

Jednak dopiero będąc w liceum zrozumiałam, co to znaczy być humanistą. "Człowiekiem jestem i nic co ludzkie, nie jest mi obce." Czuję to, naprawdę czuję. I wiem, że nie muszę wybierać.

Mogę być tym dziwnym artystą rysującym o północy, bo wtedy ma wenę, grającym na gitarze w każdej wolnej chwili, a zarazem piszącym książki, wiersze, listy… Mogę fascynować się ludźmi i właśnie tym, co nie jest im obce. Rozszerzona historia uświadomiła mi, że ten przedmiot to nie tylko daty wojen. To życie. Życie, kultura i sztuka, panowanie królów, wzloty i upadki, odkrycia i idiotyzmy, niesamowici ludzie oraz kompletni debile. Wygrane walki i wiele śmierci, a także rozwiązania, na które mogłaby wpaść tylko ta jedna osoba. Jest to dla mnie niesamowite.

Z tego miejsca dziękuję mojej profesorce z historii, złota kobieta, dyskusje na jej lekcjach to powód, dla którego chodzę do szkoły.

A do tego mogę też lubić chemię. W końcu zaczynam ją rozumieć i aktualnie jest moim faworytem, jeżeli chodzi o przedmioty ścisłe.

Ostatnio tłumaczyłam znajomej teorię muzyki (to znaczy nuty, ale teoria muzyki lepiej brzmi XD). Opowiadając o tym, że tam po prostu trzeba wyliczyć rytm i że wszystko opiera się na matmie stwierdziła, że to dlatego mam najlepsze oceny z matmy z naszej pierwszej ławki (bo 16/18, 12/19 i 6/16 to wciąż dobre, co nie?). Nie wiem czemu, ale rozśmieszyło mnie to.

Mój pinterest staje się zbiorowiskiem wszystkiego — refki do rysowania, porady dla pisarzy, outfity dla moich oc (człowiekiem jestem…) oraz oczywiście Green Day, moja wieczna muza i kopalnia pomysłów. Przynajmniej tam mam coś poukładane XD

[Jakby ktoś chciał to zapraszam https://pin.it/7J2ifjT

Dzięki za przeczytanie, ja już lecę, chcę tylko, żebyście wiedzieli, że jakkolwiek się jeszcze odnajduję♡

A co u Was słychać?

Rage & Love