– Aiden, huh? – pyta, chociaż wcale nie musi tego robić, bo doskonale zna odpowiedź na zadane przez siebie pytanie.
1oliwia1
– Zawsze czekam – mówię, pozwalając jej iść.
– Ale nie teraz. – Posyłam jej figlarny grymas.
– Przede mną nie ma ucieczki – anonsuje, ponownie opierając się o oparcie, a swoje tęczówki wlepia w moją twarz.
