Hejj, to znowu ja xD
Postaram się jutro lub przez weekend obczaić co u Was, bo z dziś/dziś i wczoraj mam 80 powiadomień xD ale zajrzę, obiecuję

Ogółem to piszę tu, bo… no, nawet nie wiem, jak to wyjaśnić. Pamiętam jak za dzieciaka miałam taki zwyczaj przed szkołą, że podczas jedzenia śniadania, albo ogarniania się, układała się w mojej głowie wizja, jak po prostu siedzę ze znajomymi i o czymś opowiadam. Raz były to sprawy życia i śmierci, innym razem totalne pierdoły, o których chciałabym z kimś pogadać. Zawsze wtedy szłam do szkoły szczęśliwa, z nowym tematem, a wracałam załamana, bo w sumie to wszyscy mieli mnie gdzieś i nikt nie słuchał. Jak się to odbiło? Teraz albo gadam jak najęta, albo nie powiem nic. I w sumie to ciężko przewidzieć, w który mood wskoczę danego dnia. Dlatego też spamię po internetach lub piszę różne rzeczy — tutaj przynajmniej nikt mi nie przerywa xD

I w sumie to zastanawiają mnie ludzie. Gatunek, który kocham tak samo mocno jak nienawidzę, czyli bardziej niż bardzo. Bo ludzie sami w sobie są naprawdę cudowni. To, co czują, jak się ubierają, czego słuchają, o czym myślą przed zaśnięciem… to jest fascynujące. A z drugiej, presja, jaką na siebie nakładamy, czy to wśród rówieśników, czy np w pracy… ja rozumiem, że są zawody, od których zależy ludzkie życie, wtedy taka presja jest dość ważna. Ale czy szkoła powinna robić afery z kilkuminutowego spóźnienia, braku jednej pracy domowej, lub rówieśnicy, czy powinni się z Ciebie śmiać, bo wolisz wyjść gdzieś z mamą zamiast ze znajomymi, lub obejrzeć coś przeznaczonego dla młodszej grupy wiekowej? Z kimkolwiek nie byłabym bliżej, chyba każdy ma za sobą jakieś nieszczęśliwe wspomnienia z czasów, gdy byli tępieni za bycie sobą (nigdy nie zapomnę, jak z mojej znajomej chórzystki śmiali się, że nadaje się tylko do śpiewania w chórze, z tego akurat obie lałyśmy)

Albo czemu ludzie nie potrafią się nawzajem słuchać? Nie zliczę, ile wieczorów lub nawet nocy, ledwo żywa po szkole, spędzałam na messie czy innym instagramie żeby posiedzieć z moimi najbliższymi lub kompletnymi randomami. Wątpię, żebym umiała uratować komuś życie, ale może chociaż jakąś noc się uda? Nie zliczę też, ile razy ci ludzie pisali, że jestem jedyną, którą to w ogóle obchodzi. A to nie są błahe rzeczy, czasem to coś, o czym naprawdę powinno się mówić. Ale jak na polskim ciągle słyszę śmiechy klasy, że ci wszyscy bohaterowie lektur to tacy chorzy psychicznie, to ja się zastanawiam, czy ci ludzie w ogóle biorą na poważnie choroby psychiczne. I co prawda zwykle śmieje się elitka, a jak to na elitkę przystało, zwykle oni są winni właśnie problemom z psychiką.

Naprawdę czekam na czasy, gdy ludzie staną się bardziej empatyczni i zrozumieją, że każdy z nas jest inny, każdy czuje inaczej, może nawet widzi inaczej, i że to jest okej, że trzeba to szanować. Czekam na czasy, gdy zaczniemy cieszyć się z rzeczy tak zwyczajnych jak zmiany pór roku, zachody słońca, nieskończone szkice z głęboką historią, ostatnia czekoladka, którą mama odłożyła specjalnie dla Ciebie, poezja, która niesie za sobą tonę uczuć…

Po prostu chciałabym, żeby ludzie bardziej zwracali uwagę, w sumie to na wszystko..

A tak zmieniając temat, jak to pisałam to zdążyło wyjść One Eyed Bastard, jak się podoba? Mi mega siada, dosłownie mamy 4 single i 1981 live, i ja nie jestem w stanie wybrać ulubionej piosenki z Saviors, które nawet jeszcze nie wyszło. Znaczy emocjonalnie to najbardziej Dilemma mnie łapie, ale czy to ulubiona? Nie wiem. Za to cieszy, gdy codziennie słyszę ją w radio :D

Dobrej nocy, Skarby, kocham Was♡

Bardzo podoba mi się mój aktualny wygląd telefonu xD

Funfact na dziś: Billie i Mike mają te same typy osobowości co Anna i Kristoff z Krainy Lodu (enfp i istp)
Billie to też np Pinkie Pie, Olaf i Roszpunka, Mike to Diego z Epoki Lodowcowej i Shrek, Tre (entp) zaś to Alicja i Kot z Krainy Czarów oraz Joker

No i istp (Mike) to też bas i punk rock😏

Coraz bardziej mnie to zadziwia xD