Hey ho!
Dawno nie było bezsensownego wpisu w środku nocy XD

Przepraszam za mniejszą aktywność tu, ale ostatnio ciężko znaleźć czas i chęci – coraz bliżej do matury, a ja czuję, że tylko polski mi idzie nieźle xd

No i też trochę nie chce mi się siedzieć w necie. Oczywiście uwielbiam pisać z fajnymi osóbkami, oglądać fanarty GD i robić masę innych rzeczy, ale ostatnio wchodzę w internet i od razu mam odruchy wymiotne :// jeden na pięć obrazków nie jest ai i najgorsze, że to badziewie się coraz bardziej maskuje. Ja się łapię bardzo rzadko, ale babcia łapie wszystko, mama też coraz częściej. Ostatnio gadałam ze znajomymi właśnie o tym, że wszystkie nienawidzimy ai, a potem bodajże na pintereście u jednej z nich widziałam kilka ai obrazków. I ja wiem, że ona nie zrobiła tego celowo. Coś we mnie umarło z myślą, że ludzie z mojej klasy też już tego nie rozróżniają. Boję się, że zaraz i mnie to weźmie…
No i też raczej nie przewiduję tu teraz mega aktywności (chociaż za niedługo mam rocznicę z GD, a 2 dni później urodziny Tréja, więc może jednak coś będzie, zobaczymy). Jakkolwiek to nie brzmi, chcę się wyprowadzić z telefonu. Spędzam tu za dużo czasu. Ostatnio nawet mnie dopadło scrollowanie. Miałam już ten etap, wystarczyło wywalić tiktoka. Niestety teraz Instagram prowadzi Cię do rolek nawet, gdy tego nie chcesz, a więc teraz tam wpadłam, a insta nie usunę, bo tak jak tiktok pożerał mój czas, tak ig serio wnosi coś do mojego życia… W ogóle mam wrażenie, że ten cały martwy internet to teraz się ujawnia. Cała masa wszystkiego, i wszystko sztuczne. U mnie sq już zdechło, a i tak czuję się tu chyba najlepiej, bo przynajmniej Was znam i znałam zanim jeszcze to wszytko mnie zaczęło tak przerażać. Mam w telefonie 50k zdjęć (nie żartuję.) i usilnie próbuję się ich pozbyć, ale idzie bardzo opornie. Chyba wrócę do pisania pamiętnika, wtedy było jakoś fajniej…

Z plusów to mam teraz mniej więcej spokój i od myśli o X, jak i od gender dysforii. Znaczy, z tym drugim to różnie XD z jednej strony, byłam na tym mierzeniu ciuchów na studniówkę i po jednej bluzce mnie tak coś zeżarło, a dosłownie jej jedynym minusem był spory dekolt (a ja już doświadczona ze zszywaniem ich XDD). Jeszcze ostatnio robię sobie tour po lekarzach i mimo że kardiolog była przemiła, to też to było strasznie niekomfortowe :// (ale przynajmniej wyszło, że wszystko okej i że jednak mam serce xDD (to ostatnie to już tata dopowiedział)). Ale miałam też małe elementy euforii. Ostatnio dali nam do wypełnienia jakąś durnowatą ankietę, pierwsze pytanie to oczywiście płeć, i o dziwo były opcje: kobieta, mężczyzna, osoba niebinarna oraz inna, i możliwość wpisania. Nie chciałam im za bardzo komplikować, więc dałam niebinarną (bo de facto jest to ta parasolka czy coś), ale to było tak miłe i fajne ze strony autorki :3
Dziś dobre 2h spędziłam na malowaniu kapsla (tak.) z moją flagą, żeby mieć taką budżetową przypinkę xD wygląda żałośnie, ale jest w tym coś uroczego i mojego..
No i też dziś miałam taką trochę euforię, bo *trzymajcie się* nie miałam z kim ćwiczyć na wf, więc polazłam na siłownię i pierwszy raz w życiu sama od siebie postanowiłam pobiegać. Mam taką playlistę z piosenkami, które tak trochę wywołują u mnie taką euforię (nawet jeśli nie są związane z tematem). Włączyłam ją. Polecajka na dziś: Hier kommt Alex od Die Toten Hosen. Jak mi się przy tym dobrze pędziło… w takim tempie wytrwałam 2, może 3 minuty, ale aż chcę to powtórzyć

Znowu strasznie tęsknię za koncertami. Teraz mamy rocznicę Warninga, ciągle ktoś dodaje coś z Waiting, a ja za każdym razem wpadam w ten sam szok co wtedy, gdy zaczęli grać to w Wiedniu. Nie jest to moja ulubiona piosenka, nawet nie najlepsza z Warninga, ale tam wtedy tak się cieszyłam, że na filmiku ledwo słychać Billiego. Tak samo jak sobie myślę, że zaraz będzie 7 lat od tego pamiętnego dnia, gdy po raz pierwszy usłyszałam 21 Guns i się zakochałam, a tymczasem w tym roku udało mi się usłyszeć to na żywo, wypłakać się do reszty, poczuć, że się spełniło, a w bonusie jeszcze całować z moim bestie (co prawda jedynie w policzek, ale kogo to obchodzi?). Mam takie dzikie wrażenie, że te 7 lat temu już miałam jakąś wizję, jak bardzo ta piosenka może na mnie wpłynąć. Lubiłam już kilka zespołów, ale tylko przy GD czułam się wytulona za wszystkie samotne dni, i tylko Billie był dla mnie tak wyjątkowy, żeby pobrać jego 2 zdjęcia zamiast jednego. Definitywnie dostałam ich po cos

A tak z jeszcze innych rzeczy, to odbiło mi do reszty i zaczęłam rysować okładkę Demolicious… macie niżej stan aktualny i tamtego kapsla

Rage & Love ♡♡