Nowy wywiad, złoto totalne, gorąco polecam!!
https://youtu.be/tBRj16aKgzc?si=-_XUnXIWe_N75Sql

A tak w skrócie to z najciekawszych rzeczy:
Opisywali Saviors jako pizzę (BJ — pepperoni/pepperoni i szynka; Mike — duuuużooo seeeraaaa; Tré— sardelki)

Potem tam polecali raperów, guilty pleasure, o gta gadali, gadali o dzisiejszym koncercie co tam chcą grać… Potem ooo newsa mam! Billie się wygadał, że żona jego syna jest z Kanady (bo w Kanadzie są). Czyli co, od Josepha z Anglii, od Jakoba z Kanady (przegapiłam ślub😭), tata Billiego korzenie włoskie, mama różne z irlandzkimi włącznie… Jeszcze jedno stulecie i Armstrongowie mają świat opanowany, mówię Wam!

No i najlepsza część, dziwne hobby w 2023

C H O O S E Y O U R F I G H T E R

~Billie Joe Armstrong — grafficiarz na płótnie i ścianach, po których mazać nie powinien, w wolnych chwilach surfer (nowy skin w subway surfers???)

~Tré Cool — malarz, artysta, nowy Picasso. Wczoraj do 3 (słownie: trzeciej) nad ranem malował talerze w najróżniste wzory i kolory!

~Mike Dirnt — Father of All… Piggies! Właściciel dwóch świnek: Prosciutty i Pancetty (za ewentualne błędy w pisowni przepraszam, i tak, wiem że to z włoskiego, ale no xD). Wyprowadza je na spacer, ponoć są bardzo mądre (wg Treja tak mądre, że kręcą mu jointy [brakło mi powietrza na tym etapie]). Ten sam Tre zasugerował też, że Dirnt nie wyprowadza ich, a jeździ na nich w siodle..

NO GENERALNIE POLECAM XDDD DZIEŃ MI ZROBILI JEŚLI NIE TYDZIEŃ LUB MIESIĄC <333

Boże, zwariuję
Generalnie to nie musicie tego czytać, nie musicie odpisywać, nie wymagam niczego, tylko muszę się wygadać, bo mimo że powiedziałam rodzicom i pisałam mojej szkolnej paczce to dalej jestem nakręcona..

Otóż byłam dziś na wycieczce klasowej, było serio fajnie. Koło 15:40 dobiliśmy na dworzec i super. Z dworca mam do domu jakieś 8, 9, może 10 przystanków autobusem, pod dom. Nie ma źle. No i tak se jadę

Miejsc siedzących nie było, ale o tej porze to zrozumiałe, więc grzecznie sobie stałam. Wszystko zaciśnięte. Na 1 przystanek jechaliśmy pół godziny, jeśli nie 40 minut. W międzyczasie uruchomiła się jakaś chyba Ukrainka (przynajmniej po jej polskim i dziwnym akcencie tak obstawiam), że ma dziecko w przedszkolu i prosi o wypuszczenie, ale kierowca nie może. Zablokowały nas osobówki i tramwaje, wszystko stało. Baba się drze, że ludzie z tramwaju wychodzą (na przystanku xD) więc ona też chce. Chyba z 10 minut się darła do kierowcy. Ale w końcu przystanek osiągnięty, jedziemy.

Wyszła. Zaraz po niej weszło paru ludzi, m.in trzech typów jakoś 40-50 lat, od wszystkich wali alkoholem. Nigdy nie piłam i nie zamierzam. I jedno, że obiecałam to Billiemu, a drugie, że po prostu mdli mnie przez sam zapach. Od razu zaczęli się drzeć, klnęli (nie zrozumcie mnie źle, sama klnę, ale trochę umiaru..). Potem łazili po autobusie, zaczepiali kierowcę. Potem gadali do starszych pań, nie dokuczali ani nic, ale i tak było to niezbyt komfortowe (btw te panie śmiały się z memów o kaczorze, fajne babki). Potem znowu do kierowcy, żeby ich wypuścił, bo w tym korku to ja już byłam z 50 minut, oni koło 20. Znowu łażenie, w końcu próbowali siłą otworzyć drzwi najbliżej mnie (na szczęście nie aż tak blisko, ale i tak cała się trzęsłam i miałam atak paniki największy od lipca [wtedy miałam najgorszy w życiu]). Potem dwaj zaś się darli ze nie chcą krzyczeć (wtf), trzeci przepraszał tamte panie, dalej zapach alko, mnie już mocno mdli. W końcu jeden włączył alarm, uruchomiły się drzwi i wyszli na środek ulicy w okolicach najbardziej zatłoczonego skrzyżowania w mieście. Ale nikt ich nie trzymał. Po kilku minutach alarmu, kierowca zamknął drzwi i pojechaliśmy dalej. Przystanek nr 2. Weszło z 10 ludzi, tłum nieziemski. Ja ledwo powstrzymałam się od płaczu przez tych pijaków wcześniej. Nagle jakaś babka koło 40 staje przede mną i zaczyna mi wygarniać, że czemu tam stoję (przypominam: nie było nawet miejsca, żeby się przesunąć), bo starsza pani (ok, koło 80, ale nie wyglądała na schorowaną), chce się tam chwycić. Ja bym się chętnie przesunęła, ale no kurde, nie ma gdzie, a to ja tam stałam jak kołek ponad godzinę. Gdyby nie fakt, że było ciemno, to bym z buta szła, może i by zeszło więcej czasu, ale jednak iść tyle po ciemku sama też się bałam. Ludzi tyle, mi było słabo, dalej mi się chciało rzygać przez pojazd zasmrodzony alkoholem.

W końcu wysiadłam kilka przystanków wcześniej, koło roboty mamy, bo kończyła chwilę wcześniej to poczekała

Takiej kumulacji wszystkiego nie miałam jeszcze nigdy. Nie wspomniałam o przedłużeniu korków, policji, nadmiarze świateł (chyba jestem zbyt wrażliwa xD) i paru innych przygodach

Szczerze? Dawno nie miałam tak dość. Udaje mi się kochać życie, ale dziś to już nie wiedziałam co robić..

Dalej mi trochę niedobrze, dalej wydaje mi się że czuję ten alkohol, dalej się lekko trzęsę i serce mega mi telepie. W autobusie zaczęłam pisać list do Billiego, ale absolutnie nic mi się nie kleiło i nie napisałam prawie nic. Teraz to czytam i jestem przerażona

Odyseja mojego życia, opiszę to kiedyś wierszem..

Dziękuję, że mogłam to tu napisać, trochę mi lepiej <3

I przepraszam za zaległości z powiadomieniami, obiecuję, że ponadrabiam, ale nie bądźcie źli jak uda się dopiero w piątek wieczorem wszystko ogarnąć..

Dzięki Wam bardzo, dobrej nocki życzę <33