Ale to jest dzikie

Odkopałam dziś list, który pisałam do siebie w wakacje 2019, a który miałam otworzyć (i otworzyłam) w moje urodziny w 2022. Dziś na niego odpisałam

Wakacje 2019. Byłam początkującym greendayowcem. Pamiętam, że w dzień pisania listu, po raz pierwszy słuchałam Bullet in a Bible i prawdopodobnie pierwszy raz usłyszałam Longview (moja historia poznawania ich piosenek totalnie niepokolei też jest niezwykła XDD)

Wtedy, no cóż, słuchałam głównie GD i Queen, Nirvana była dla mnie podziemiem, przyjaźniłam się jedynie z kuzynką fangirl Rammsteina. Marzyłam o ich koncercie, o własnym zespole, o grze na gitarze, trochę rysowałam… tak naprawdę zbyt wiele się nie zmieniłam, tylko nie boję się spełniać marzeń

Chciałabym spotkać siebie z tamtego czasu. To byłaby naprawdę ciekawa rozmowa

Na początku starego listu widniało "Warning! Otworzyć xx.xx.2022". Nowy list zakończyłam na "live without warning". Myślę, że moją przemianę da się opisać właśnie w ten sposób. Moje życie to lęki, a jednak czuję się odważniejsza niż wtedy, bo z nimi walczę, bo się nie poddaję, chociaż tyle razy chciałam

Myślałam o tym, jak bardzo te piosenki mnie prowadzą. Że słuchałam ich jeszcze przed tym listem, a wciąż mnie nie nudzą, coraz lepiej odnajduję w nich samą siebie

Po napisaniu nowego listu (który zajął mi dużo więcej miejsca niż starszy), rozmyślałam o tych piosenkach. Najbardziej o Minority. Hymn mojego dziwactwa, chęci bycia mniejszością, zamienił się w coś więcej. "One light, one mind, flashing in the dark, blinded by the silence of a thousand broken hearts…"
To mnie trafia. To mnie często opisuje. Ale też to daje mi siły

Warning to moje własne odrodzenie. Minority, "live without warning", Waiting, którego od wczoraj słucham jak porąbana, czy Macy's Day Parade, które dało mi tę "brand new hope", gdy myślałam, że wszystko stracone… Ojj, już wiem, co będzie męczone przez następne dni ;—)

Dziękuję za przeczytanie. Ten eksperyment z listem wypadł lepiej niż zakładałam. Jestem wdzięczna, że w moim życiu wydarzyło się tyle dobrego. Że może i żyje w chaosie, ale teksty Billiego są równie chaotyczne, dzięki czemu nie jestem sama. Cieszę się, że mogę tę podróż dzielić z nimi♡

No yebnie mnie

Kiedyśtam podawałam Green Dayom maila, żeby tam mieć info ze będą w okolicy czy coś
I dziś randomowo dostałam kod na przedsprzedaż. Ale tylko w usa😭

Także czekamy do jutra, o 10:30 mam długą przerwę to w szatni będzie intensywne dzwonienie do rodziców

Boję się, że to się jakoś niesamowicie szybko rozejdzie, chociaż piszą, że na Europę nie ma takiego szału jak na USA

Od biedy jak Berlin by nie wyszedł to resztę niemieckich miast też mogłabym okupować, aczkolwiek oprócz Hamburgu to to same festiwale, gdzie na dniu z GD znam tylko The Interrupters i kojarzę Billy Talent…

Jutro na polskich i angolu się nie skupię..

Ale się pochwalę, że dostałam z kartkówki z angola 14/12 (nie pytać jak XD) i mam aktualnie 101%, a z matmy zrobiłam 3/3 z rysowania funkcji czy innego szajsu i mam już 49%, aka może na dobre wyjdę z tego zagrożenia :DD

Słodziak tam na dole <3 będzie rysowane, ale najpierw Jason White bo w sobotę urodziny, a ja nawet nie mam pomysłu