Salve in 2024 Anno Domini mi amici.
Mam nadzieję, że końcówki mi się nie pomyliły… W każdym razie dzień dobry w nowym roku.

Co tam u was? Macie jakieś postanowienia?
Ja dziś obudziłam się z koszmarną chrypą. W sumie nic dziwnego, bo wszyscy w mojej rodzinie byli ostatnio chorzy, więc padło i na mnie. Mam nadzieję, że mi przejdzie, bo jutro szkoła.
Miałam wczoraj dodać taki wpis z podsumowaniem 2023. Jakoś nie szło mi napisanie go, więc jest dzsiaj.
Chyba najtrafniejsze będzie stwierdzenie, że w tym roku monotonia próbowała mnie zabić. Po tym jak w 2022 moje życie wywróciło się do góry nogami wszystkie zmiany zostałay przyjęte. I tak zostały. Podobno "upadamy wtedy gdy, nasze życie przestaje być codziennym zdumieniem". Ta powtarzalność mnie dobijała. Kilka ostatnich tygodni było lepsze pod tym względem, więc liczę, że będzie lepiej.
W sierpniu zaczęłam też wreszcie działalność na tym koncie. Zebrało się onad 80 obserwacji i 2 opowiadania trafiły na stronę główną. Ogólnie jestem całkiem zadowolona.
Postanowień nie mam. Zbyt dużo razy się złapałam na wybraniu ambitnyh, nierealnych życzeń i liczeniu na cud. Mogłabym powiedzieć, że pozbędę się swojej fobii społecznej i nauczę się rozmawiać ze wszystkimi bez stresu, a nie tylko z kilkunastoma najbilższymi osobami. Ale skoro męczę się z tym od kilku lat to magicznie się teraz z tego nie wyleczę.
I wczoraj sobie uświadomiłam jak nisko moja samoocena leży. Znów gdy ktoś chce się ze mną zaprzyjaźnić, bo chce, nie przy okazji, nie dlatego, że trzeba zebrać jakichś towarzyszy szkolnej czy jakiejkolwiek innej niedoli, ja zastanawiam się co we mnie widzi i czemu niby warto ze mną gadać. Dobra koniec tego narzekania.
Jeśli macie ochotę, to chwalcie się lub żalcie minionym rokiem.

Także jeszcze raz szczęśliwego, nie tylko Nowego Roku, ale całego 2024 <3