Ej wgl to ja ogarniałam te obrazki dla nauczycieli, w sumie to jednego wieczoru zrobiłam 3, kolejnego 5 i byłam no dość zmęczona. Tymczasem dziś wychowawczyni powiedziała, że ma coś dla nas. Każdemu zrobiła spersonalizowaną zakładkę do książki, pomalowaną plakatówkami. Mi się trafiła taka z zielonymi serduszkami oraz nutkami. Moja przyjaciółka też miała serduszka, w innych kolorach, ale jak tak spojrzałam, co dostali ludzie obok, to nie widziałam więcej serduszek, potem nam powiedziała, że nasze robiła razem. I wiecie, ja jak czegoś nie tworzę, to szaleję, ciężko mi wprost wyrazić wdzięczność lub miłość, zwykle to jakieś dobre uczynki lub właśnie poprzez rysowanie. No i ja wiem, że te zakładki to musiało być więcej, niż te "kilka wieczorów"

W podstawówce mnie tak straszyli liceum, no żeby się nie zsrrali xD jeszcze matematyczka każdemu dała breloczek ze słonikiem na szczęście, a z italianistą to się żegnałam z 6 razy w tym tygodniu… nie wiem, czemu nie napisałam tego wcześniej, ale jego klasa zrobiła taką bardzo muzyczną akademię, ludzie mieli maski z twarzami nauczycieli, mega na luzie to było. W pewnym momencie na scenie jest pięciu chłopa, każdy z maską któregoś z nauczycieli, w tym tego italianisty. I nagle on wyrzuca tę maskę i już nikt nie ma wątpliwości, że to on. Wywija tam z nimi, no main character moment miał (a wczoraj dowiedziałam się, że chciał iść do szkoły aktorskiej i brał udział w przesłuchaniach do szansy na sukces xD). I ten moment, gdy zrzuca maskę, skojarzył mi się z tymi filmikami, gdy Billie grał St. Jimmy'ego na Broadwayu

On mi się bardzo kojarzy z Billiem. Zawsze wyrozumiały, nigdy nie ochrzanił mnie za żaden błąd, mimo że byłam mega odklejonym uczniem. Śmiał się ze mnie tylko wtedy, gdy ja sama się śmiałam. Mimo że cisnął, pytał i robił dowalone testy, to nigdy nie czułam tej presji, że jak zrobię coś źle, to świat się skończył. W pierwszej klasie niepewnie zgłosiłam się z gitarą na szkolne mam talent i potem co roku na mam talent i dni otwarte pytał mnie, czy będę, zawsze chciał mnie widzieć z gitarą, chociaż nigdy nie byłam najlepsza, często nie byłam nawet dobra. No i miał cudowne poczucie humoru, jakby mu ego wywaliło poza skalę, ale zawsze było widać, że żartuje. Na swój sposób widzę w tym Billiego. Jak obserwuję jego relację z Mike'iem, Tréjem czy nawet fanami, widzę takie ciepło, brak oceniania, wieczne wsparcie. Obaj na swój sposób pokazali mi, że najważniejsze, żebym próbowała i wyciągała wnioski ze swoich błędów