Hey ho!

Chyba zaś rypnę vent, chociaż już nawet nie wiem, od czego zacząć. Czuję się dobrze i źle na raz. To znaczy, potrafi być dobrze, ale tyle złych rzeczy się na siebie nakłada, że mnie przytłaczają

Boję się dorosłości. To wszystko zbliża się i zbliża, a ja coraz bardziej panikuję. Nie wiem już, co robić. Czuję, że sobie nie poradzę, że tego nie ogarnę. Dziś w sumie to wprost powiedziała mi to znajoma z klasy i zabolało mnie to jeszcze bardziej. Mówiła mi już sporo rzeczy, które mnie bolały, ale teraz już nie daję rady. W końcu zaczęłam się tłumaczyć, że ostatnio źle się czuję i w ogóle, po czym usłyszałam, że mam się ogarnąć i że ma dość że nigdy nic nie wiem. Tylko że ja naprawdę nie wiem, co mi jest. Zrobiła mi cały wykład, że powinnam iść do pracy w święta. Kumpela nie jest wierząca, ja jestem. Poza tym, dla niej nauka jest odpoczynkiem, dla mnie nie, naprawdę jestem wyczerpana i czekam na święta jak nie wiem.

Nie rozumiem się już. Mam pełno roboty do szkoły, a nie umiem się za to zabrać. Przed każdą lekcją (oprócz polskiego i czasem włoskiego) panikuję, ostatnio wszystko czuję nawet fizycznie, w ciągu ostatnich kilku dni miałam prawie wszystkie możliwe objawy paniki. Chyba wrócę do psychologa, o ile będzie mogła, mimo że nie chciałam…

Relacje z ludźmi mi się walą. Nigdy nie miałam zbyt wielu przyjaciół (tylko w przedszkolu i 1 klasie liceum się czułam częścią stada), ale teraz nawet ta mała liczba wciąż się zmniejsza. Praktycznie nikomu już nie ufam, a jak chcę coś napisać to w sumie większości za bardzo to nie obchodzi.

Dziś jeszcze usłyszałam, że z mojego rysowania nic nie będzie. Well, chciałabym utrzymywać się z rysowania, ale to bardziej marzenie niż plan. To też mnie zabolało. Wiem że nie rysuję jakoś super, ale rysowanie pozwala mi się jakkolwiek uspokoić w tym szaleństwie, a gdy to usłyszałam, poczułam się jakby nawet to nie było wystarczające

Nie jestem wystarczająca. Jestem po prostu dziecinna, nie potrafię nic ogarnąć, wiecznie coś mnie boli fizycznie lub psychicznie, jestem zbyt wrażliwa żeby przetrwać. Coraz mniej potrafię. Żałuję, że nie przeszłam na edukację domową, przynajmniej tam mogłabym się schować…

Dzięki, że mogłam to tu napisać, trochę mi lepiej, przynajmniej jakkolwiek poukładałam część tych myśli. Z dobrych rzeczy to słuchałam właśnie Revolution Radio i Still Breathing znowu uderzyło dokładnie tak, jak powinno…

Kiedyś będzie lepiej, tylko jeszcze nie wiem, kiedy

Rage & Love ♡♡♡