Heyy, to znowu ja

Po wczorajszym armagedonie stwierdzam, że dziś było zaebiście. Miałam dziś trudny wybór: wczoraj spytałam przyjaciółkę, czy się spotkamy i w tym samym czasie napisała do mnie znajoma, której już tydzień temu odmówiłam.

Ale wybrałam psiapsi. W końcu udało nam się spotkać. Brzmi to banalnie? Nie widziałyśmy się od października. A dziś byłyśmy razem w galerii. Piłyśmy se co mieli, potem obeszłyśmy empika (nowe wydanie Nimroda się do mnie uśmiechało, ale gdybym chciała je kupić to zostałaby mi może dycha😭), jeszcze w paru innych sklepach. Ale nie ważne gdzie, ważne że z nią. Jeju, nie wiem, czy to normalne, ale ona jest cudowna. Podziwiam ją, kocham ją. Uwielbiam się na nią patrzeć. Ona jest prześliczna. I jeszcze jak szłyśmy to nuciła różne piosenki. Kocham jej głos. Siedzenie z nią na przystankach, wsiadanie w losowe autobusy i tramwaje, by wylądować w centrum, kupić herbatę i wrócić znowu do nas było cudowne (jeszcze mamy darmowe bilety przez pół roku, trza korzystać). Gadałyśmy o rzeczach, o których mogę gadać tylko z nią. Zarówno o pierdołach, jak i o sprawach życia i śmierci. Przytulałyśmy się. Jak mi tego brakowało… Jak mi JEJ brakowało.

Wróciłam na obiad. Zauważyłam, że dobijała się do mnie tamta znajoma. Okazało się, że jutro nie może wyjść, więc zebrałam się i wyszłam jeszcze raz. Szkoda mi jej. Szkoda mi, że w klasie nie ma osoby, z którą może tak o pogadać o swoich pasjach czy się wyżalić. I wie, że zawsze może przyjść do mnie, ale to jednak nie to samo. Nie mam pojęcia o capoeirze, ale uwielbiam słuchać ludzi z pasją. Zainspirowała mnie. I ona i psiapsi. Po raz kolejny otworzyły mi mózg na coś nowego. To nie to, co robiłyśmy, ale to, co czułam. Mają kompletnie odmienne klimaty, a jednak połączyło mi się to w całość. Całość, której brakowało w moim życiu.

Tym razem zmarzłam, by kupić jakąś drogą i w ch0lere gorzką kawę. Ale czy to ważne? Ważne, że byłyśmy razem. Że poobgadywałyśmy babkę z gegry, oblałyśmy rekolekcje (ominą mnie same głupie lekcje, z matmami na czele). Czy to nie jest cudowne?

Nabiłam dziś ponad 18k kroków. Wiecie, cieszy mnie to. Jak jestem w szkole to padam na ryj i moja średnia to jakieś 3k dziennie. A tu? Aż jestem z siebie dumna. Jak zbiorę siły to pogram na gitarze, a potem pewnie coś napiszę. Chcę napisać nową książkę, tylko muszę się za to zabrać. Ale jeszcze w tym roku będzie na wattpadzie XD

Aktualnie łeb mi nawala, jeszcze próbuję się rozgrzać, ocieram łzy szczęścia i nie zdziwię się, jeżeli na dniach będę chora, ale to nie ważne. Nie zrobiłam dziś nic produktywnego, a czuję, jakby był to jeden z najlepiej spełnionych dni w moim życiu. Jestem introwertykiem i każde spotkanie z ludźmi jest dla mnie ogromnym wyzwaniem. Dziś było to podwójne wyzwanie – między spotkaniami miałam maksymalnie godzinę przerwy. Ale było warto :D

Also, może to kwestia dobrego dnia, ale mam cudowny pomysł XD otóż pomyślałam, że fajnie byłoby zrobić kolejne (6, a licząc to stracone to i 7💀) konto na ig. Nie o GD. Nawet nie do końca o mnie. Po prostu o życiu, o tym, jak cieszę się z tych małych i tych dużych rzeczy. Co o tym myślicie? Przemyślę to, bo z moimi pięcioma kontami czasem nie wyrabiam, a moje adhd każe mi zrobić coś nowego, ale… Ale jak nie teraz, to kiedy? Dajcie znać, co myślicie! Ofc podam tu nazwę jeżeli do tego dojdzie

Iii jak u Was, Skarby Wy moje?
Trzymajcie się, love Ya♡

Kiedy za dzieciaka prosiłaś Boga o gwiazdkę z nieba, a dostałaś kogoś lepszego:

Szykuję one shota kolejnego. Nie wiem, czy dziś go ogarnę, bo jutro mam sprawdzian z historii. Ale myślę, że na dniach będzie

Miłego dzionka♡♡