Kochane Nietoperki,

żeby nie było, że piszę tylko po to, żeby się pouzewnętrzniać trochę, na początek informacja okołopraktyczna: ze względu na przedłużające się prace nad AA w ostatnim czasie opublikowałam trochę zaległych rysunków w serii „Bazgrołki amatorki”. Są to trzy kolejne części począwszy od #18, do której link zamieszczam poniżej:
https://samequizy.pl/bazgrolki-amatorki-18/

To teraz bez wyrzutów sumienia z serii czy też to znasz pisarzu. Generalnie wreszcie około rozdziału #20 rozpoczął się etap gdzie zaczynam zbliżać się do zakończenia i akcja nabiera tempa.

Pisze mi się całkiem nieźle mniej więcej wiem co ma się wydarzyć i nagle nachodzi mnie taki pomysł: „a może by jednak zmodyfikować zakończenie i… „. Pomysł się rozwija, a jakże i pociąga za sobą nowe postacie drugoplanowe, nowe wątki i rozważania filozoficzne i strasznie długi dialog, który rozwija akcję więc nie ma opcji, że pominiesz – tym sposobem coś co miało się zamknąć w jednym rozdziale nagle rozciąga się na trzy rozdziały tudzież więcej i marzenie o zamknięciu się w 30 rozdziałach, bo to ładna pełna liczba odpływa w dal. Pozdrowienia dla wszystkich KARPistów, których nazwisk nie wymienię, bo są przecież anonimowi, chyba, że się tu sami ujawnią. Powiedzmy, że to jeszcze do przeżycia, ale co kiedy nagle w połowie opowiadania stwierdzasz: „Nie, jak on to zobaczył, to przecież musiał na to zwrócić uwagę, tam musi być opis” i z połowy rozdziały wracasz do początku, żeby dopisać dwa zdania na temat pejzażu, a potem orientujesz się, że coś co jeden z bohaterów zrobił jakieś trzy rozdziały temu nie miało prawa zadziałać, ale zadziałało i nikt się nie zdziwił więc wymyślasz karkołomne wyjaśnienie, które trzeba włożyć w usta jednego z bohaterów. Piszesz dialog gdzieś w połowie opka będąc w jednej trzeciej pisania i zdajesz sobie sprawę, że bohaterowie nie mają czasu na te rozmowę więc urywasz i pisząc dalej myślisz jak ją dokończyć, a w między czasie próbujesz zaplanować następną część tak, żeby domknąć ten wątek, ale nie jesteś dobry w dynamiczne sekwencje i zastanawiasz się intensywnie jak to ugryźć więc może… dodać jeszcze więcej wątków i postaci.
Przepraszam was za tą przydługą opowieść, ale aż musiałam się tym podzielić bo pierwszy raz tak skaczę po opowiadaniu i mam wrażenie jakbym pisząc normalnie układała jakieś puzzle, w których chyba brakuje kilku kawałków.

P.S. coś już widać na tej układance więc pewnie na dniach wpadnie kolejny rozdział
P.S. na obrazku poniżej Wyspa Wolnych Miast miejsce akcji AA z zaznaczonymi muzami, które opiekują się danym rejonem i trzema miastami neutralnymi.