Metafora
Przy pomocy wpisów możesz zadać autorowi pytanie, pochwalić go, poprosić o pomoc, a
przede wszystkim utrzymywać z nimi bliższy kontakt. Pamiętaj o zachowaniu kultury,
jesteś gościem :) *Jeśli chcesz odpisać konkretnej osobie, użyj funkcji " Odpowiedz" - osoba ta dostanie powiadomienie* ×
Metafora
AUTOR•Kochani, zamykam wieko. Wydobyto mnie z tego ciasnego więzienia i przyjemnie jest móc wdychać i wydychać powietrze.
Uwielbiam ten moment, kiedy dukam przeprosiny, a okazuje się że nawet nic nie zrobiłam, znowu coś sobie uroiłam, a biedny interlokutor słucha tych bredni ze skonfundowaniem.
Komedia omyłek.
Do rzeczy. Krztusicie się już pewnie słowem zawierającym w sobie symbol królewskości, ja również. Nie użyję więc tego słowa, ale apeluję do was o zostanie k**** w domu.
Wychodźcie tylko jeśli MUSICIE. Nie róbcie zapasów na pięć lat, nie czeka nas apokalipsa zombie i koniec świata. Znaczy, to ostatnie chyba, zważywszy na to, co się dzieje w ciągu ostatnich kilku miesięcy. Tylko rozwaga może nas uratować. Przypominam, że Polska jest jednym z największych producentów żywności w Europie, więc jadła na pewno nie zabraknie. Nie mówię, żeby nie kupować jedzenia, po to, aby na dłużej nie wychodzić z domu, bo to rozsądne. Unikajmy skrajności.
Zrozumiałe jest to, że nawet jeśli wcześniej nieszczególnie wyściubialiśmy nos z domu, to teraz byśmy zwiedzili okoliczne sklepy. Odpowiada za to reguła niedostępności oznaczająca, że bardziej pożądamy tego, co niedostępne, co skrzętnie wykorzystują marketingowcy.
Działa tu też efekt oporu psychicznego, czyli, jeżeli mamy coś zakazane, tym bardziej chcemy to zrobić.
Bawię i uczę. Choć raczej nie bawię.
Tak czy siak spożytkujcie produktywnie ten czas. Poczytajcie odłożone na później lektury i czasopisma, pouczcie się, napiszcie coś, obejrzyjcie coś ciekawego czy po prostu prokrastrynujcie.
Jeśli musicie wyjść, najlepiej robić to wieczorami albo wczesnym rankiem, unikając przy tym skupisk ludzi.
Nie śledźcie stale wskaźnika nowych przypadków, odpocznijcie.
Dbajcie o siebie.
Dla miłośników literatury mam coś specjalnego, Empik przez 60 dni umożliwia nam dostęp do obszernej listy pozycji. Wystarczy, że podacie maila, wklepiecie kod, który dostaliście, pobierzecie apkę Empik Go i cieszycie się książkami.
https://www.empik.com/czas-w-domu
Jeśli chcecie podzielcie się ciekawymi pozycjami pod wpisem, może ktoś znajdzie coś dla siebie na te długie dni.
Pasjonatów kultury i sztuki zapraszam do wirtualnego zwiedzania kulturalnych miejsc z całego świata. https://kukulturze.pl/utknales-w-domu-te-12-slynnych-muzeow-oferuje-wirtualne-spacery/
https://360stories.com/amsterdam/point/van-gogh-museum
https://fondation-monet.com/visite-virtuelle/#/salon_bleu/
A fanów mojej twórczości zapraszam na Wattpada. https://www.wattpad.com/user/paryskiszyk
Jeśli nie stchórzę, co jest niestety prawdopodobne, to opublikuję tam swoje zgniłe przemyślenia o wszystkim i o niczym. Będzie dużo uzewnętrzniania się. Może tutaj coś się pojawi, ale nie obiecuję. Chciałabym.
Trzymajcie się, razem to przetrwamy.
PS. Czytajcie „Wysokie Obcasy”, bo to świetne pismo
PS. 2 Polecam ciekawą stronę o nauce, psychologii i nie tylko: https://pieknoumyslu.com/
Wybaczcie za próbę upchnięcia zbyt dużej liczby informacji w jednym wpisie.
Do przeczytania
R.
Metafora
• AUTOR@Magic_Cat Zerknę na wymienione pozycje, dziękuję za wyczerpującą odpowiedź, trzymaj się ciepło 💓
fugax
leży na półce.
jeszcze nie. @Metafora
Metafora
AUTOR•Właśnie w tym momencie zatrzymał się świat.
Spadły wszystkie kamienie i przeszkody, wysuszyły się koryta rzek. Granica została przekroczona.
Pomimo uważnego przeczesywania terenu nie zauważono intruza. Sam sobie winny, zawyrokowały roześmiane, nastoletnie oczy dziesiątkujące czas. Zindywidualizował się, tłumaczyły usta pomalowane różową pomadką i uprzedzeniem.
Dziwadło, gromiły kończyny długie i kremowe, jeszcze nie uszkodzone zębem czasu.
Nie mógł pozbyć się przynależności do klasy, czarne litery wciąż trwały na papierze, wtłoczyły na powierzchnię kruchego ciała pomalowanego niewypowiedzianymi słowami i porozumiewawczymi spojrzeniami. Pragnął zapomnieć, jakoby status i nieubłagane stosy wyrazów zamieniły się w nicość. Właśnie dlatego brązu jego czupryny nie ujrzano na sądowej sali.
☆
Nie chciałam już dłużej brodzić w nieznanej toni, albowiem nie umiałam pływać. Nie potrafiłam unosić się na wodzie, stać się pyłkiem w jej ogromie, zaprzyjaźnić się z zmiennym dotykiem fal. Może dlatego więc jej ciało same nauczyło się pływać rozbijając się na lodowatym dnie morza w martwocie właścicielki.
*
Kod c z e r w o n y. Pamiętasz Małego Księcia? Naiwny dzieciak? A może skrzywdzony, czy o tym pomyślałeś?
Nieistotne. Oto nasi przeciwnicy przejęli nasze terytorium. Nie mamy niczego. Co zrobimy? „To co najważniejsze jest niewidoczne dla oczu”, rzekła rozpływając się w czerwonej poświacie.
Patrz sercem. Serce rozumie metafory.
☆
Koniec naszej wędrówki. Ulga i długie westchnięcia.
„Co się dzieje?”- pytali.
Lecz nie działo się nic, papierowa twarz taka sama jak zawsze, zielone oczy lekko przydymione, a brązowe pukle nieułożone. Tylko w sercu i umyśle kataklizmy. Co ty tam wiesz, mówili. Naście lat. To zaledwie płatek.
Ten jeden, niezimny i nieciepły wieczór, a raczej noc przesądził o wszystkim. Co to znaczy wszystko? Bielmo którym tknięte były oczy, oddaliło się.
Należy zebrać gruzy tej spalonej budowli. Gubię wątki, choć dążę do jednego.
Dlaczego ludzie nie proszą o pomoc? Nie zawsze chcą ją otrzymać, nie jest im potrzebna, nie umieją, uznają, że poradzą sobie sami. Ale czasami jest tak że wierzą, że nic nie jest w stanie im pomóc, w co i ja wierzę, a przede wszystkim moje jak i ich usta zamykają się spierzchnięte i pokonane, bo nawet nie mają do kogo wydobyć te pełne, bo przecież nie puste słowa: „Potrzebuję pomocy.”, „Nie daję sobie rady”.
Spychają problem do wnętrza, ale on nie niknie i rozrasta się do niebotycznych rozmiarów.
Czasem te drobne zgrzyty kumulują się w ładunek wybuchowy, nie wiedzą nawet czego potrzebują, dlaczego potrzebują pomocy.
Tak się kończy iluzoryczna wizja, a może świat jest tylko wizją, splątane wątki wciąż się nie odnajdują, a metafory gubią ku utrapieniu interpetujących.
Spokojnie, to tylko m e t a f o r a.
Metafora
• AUTOR@WeraHatake Dziękuję
Jednak cóż można zrobić, jak słowa nie chcą wyrwać się z suchego gardła
WeraHatake
@Metafora Nie ma za co ^_^
Doskonale to rozumiem… Czasem jest to niesamowicie trudne.
Metafora
AUTOR•czasami tak jest, że poznajesz meandry wody, unosisz się na jej powierzchni, zatapiasz się w niej, głębiej i głębiej, a potem po prostu nie chcesz wypływać
bo nie pozostaje ci nic do stracenia
_Niezapominajka_
Dobrze mówisz, jak na Metaforę przystało, moja droga @Metafora
Metafora
• AUTOR@_Niezapominajka_ nazwa zobowiązuje
Metafora
AUTOR•Wspaniałe damy, wszystkiego najlepszego z okazji naszego dnia!
Dużo siły do walki z życiem, mnóstwa humoru i girl poweru!!
Nie poddawajcie się i nie dajcie sobie wmówić, że nie możecie czegoś zrobić albo kimś być ze względu na płeć!
Trzymajcie się na tym szalonym statku, piękne panie!
Ślę uściski ❤
EverlastingPoet
@Metafora dziękuję i wzajemnie!🌹
Auriel
@Metafora Dziękuję i nawzajem 🌷
fugax
widzę, iż panienkę uraczyła niezmiernie osoba Elio! mnie z kolei — pański wystrój. 🍑
Metafora
• AUTORuszy z radością podążają za słowami płynącymi z brzoskwiniowych ust i wciąż, wciąż pamięta w s z y s t k o.