Melodia jest tylko dla mnie.
W moich słuchawkach i w ciemności która mnie otacza. Lampy krążą nad moją głową gdy idę do przodu przez ciemne, puste miasto.
Ciemność. Ale nie idealna.
Przede mną świeci jasno księżyc. Uśmiecham się szeroko do starego przyjaciela. Pamiętam gdy siadałam przy szeroko otwartym oknie i szeptałam do niego wszystko co się dzieje. Mimo iż mogłam spaść.
Patrzę się w idealnie otaczający go mrok i odwracam się nie przerywając kroku. Niebo z tyłu jest znacznie jaśniejsze, bardziej zielone.
I znowu wracam, nie zatrzymuje się.
Patrzę do tyłu i do przodu ale nie zatrzymuje się, idę dalej.
Jak życie.
Zaczynam tańczyć w rytm muzyki i uśmiecham się szeroko. Ludzie z okien i aut widzą mnie. Ale jestem w chwili gdzie wszystkie problemy znikają i jesteśmy tylko ja.
Ja,
księżyc,
i muzyka.
Życie.

PS: Żadnych obietnic co do tego 🔽 (down)
– xxx

Jeśli ktokolwiek pamięta jeszcze One Shot – „Bad Times” chcę powiedzieć, tylko szybko że… że wróciłam do czytania. Jest naprawdę lepiej.
Dzięki wszystkim za wsparcie w tamtej i każdej sprawie ❤

PS: Co do HE DON’T TALK TOO MUCH nie mam żadnych pomysłów… nie jestem pewna czy po prostu nie usunę/zawieszę tej serii o ile nadal nie jest zawieszona… całkiem lubię historię Mike’a ale nie jest mi z nią łatwo. Wiem że każdy dzień oddala czytelników od fabuły, nie jestem pewna czy nie jest już za późno. Ta seria chyba po prostu umiera…. ✨
– Wszystko u was okey? Żyjecie? 😇