Cześć…
Jak u Was?
Miałam dodać ten wpis trochę wcześniej, ale miałam pewne wątpliwości +kilka innych czynności (rym nie był zamierzony)…
Dawno nie było takiego 'normalnego’ wpisu, bez nominki.
Chciałabym tu zawrzeć kilka rzeczy, ale nie chcę o tej porze wstawiać 'tasiemca’, bo mniej osób będzie chciało przeczytać, więc zacznę może od tego, że w poniedziałek była pewna rocznica.
Dość ważna rocznica,
mianowicie 3 lata odkąd świat stracił kolejnego wspaniałego człowieka; artystę, idola, przyjaciela, brata, męża, tatę…
Rest in Peace, Chester…❤️

Nie chcę się rozpisywać dłużej na ten temat-jeszcze będzie na to odpowiedni moment, dlatego teraz przejdę do „opisu” nieco milszej (a przynajmniej zabawnej, wręcz groteskowej) sytuacji, którą pewnie można byłiby zaliczyć to tzw. talksów:
Wracamy z mamą z zakupów, stoimy na korytarzu i mama szuka klucza do mieszkania.
Ja: *słyszy na korytarzu owada, którego się boi*
Też ja: *mówi do mamy: „Pospiesz się z tym otwieraniem, żeby nam to do domu nie wleciało.”*
Mama: *otwiera drzwi*
Otwarte okno w przedpokoju: *-NO HELOOŁ! 😂*

Ok, teraz opowiem Wam w skrócie jak spędziłam na razie ten tydzień, so… czy-ta-nie! ❤️
(któżby się tego spodziewał… 😂)

Ja chyba naprawdę powinnam znaleźć jakiegoś sponsora…
Coś mi nie bardzo to sprzedawanie książek idzie (chyba zły moment wybrałam, bo teraz chyba większość ludzi jest na jakichś wyjazdach wakacyjnych, a ja się denerwuję, że tyłu ludzi wzięło mój numer telefonu z ogłoszeń, a prawie nikt nie robi z niego użytku (albo robi, ale nie wywiązuje się z umowy, w związku z czym nie wiem co zrobić z figurką, którą miałam wysłać… Tzn. nie wyślę jej, dopóki na koncie nie zobaczę umówionej kwoty, ale czekam na to od poniedziałku i zastanawiam się czy po prostu nie poszukać dla niej innego 'domu)…

Plus jest taki, że mój protoplasta nawet chętnie zgodził się za sponsorować mi ze dwa tygodnie rehabilitacji (miał mi dać na to kasę na Dzień Dziecka, ale ważne, że da…)
Zawsze trochę zaoszczędzę…

A poza tym wieczorem dopadły mnie przemyślenia egzystencjalne (nie polecam), zwłaszcza, gdy znalazłam kolejny świetny kurs, ok.godziny ode mnie, niedrogi…
I oczywiście szanse, żebym wzięła w nim udział praktycznie równe zeru, z powodów bynajmniej nie finansowych (a szkoda, bo to przynajmniej jakoś bym sobie wytłumaczyła i pogodziłabym się).
To jest jedna składową problemów o wspólnej nazwie „Przyszłość” – mam za dużo marzeń i celów do zrealizowania, a nie dziwię się, jeśli spełni się najgorszy scenariusz, czyli do końca życia utrzymywać się z renty.
Jest to wprawdzie dosyć 'bezpieczne’ rozwiązanie i teoretycznie 'wygodne’ (tu już zdecydowanie nie finansowo 😉), ale ja nie wyobrażam sobie czegoś takiego-zanudziłabym się na śmierć…

No dobra – miało nie być długo, ale chyba już się dostetecznie rozpisałam i możliwe, że zdołałam ująć w jednym wpisie moje wszystkie aktualne mniejsze lub większe sprawy i 'problemy’ (choć nie wiem czy to mimo wszystko nie za duże słowo).

P.S. Pisałam to prawie godzinę (a dokładniej mówiąc: jakieś 49 minut)

Hejka! 💙
Co u Was?
Ja byłam dosyć zajęta w tym tygodniu; wystawiałam książki na sprzedaż, spotykałam się z rodziną, zrobiłam zadanie z warsztatów-bardzo łatwe i, pomijając fakt, że zamiast pisać „pół”, „połowa”…, pisałam „jedna druga”, nie miałam żadnego błędu, musiałam sprawdzić tylko jedną rzecz.
Ok, tyle u mnie, chętnie poczytam jak Wam minął ten tydzień wakacji! 💙