postanowiłam, że wrócę do mojej pierwotnej nazwy. cały czas jakoś się mnie trzyma, mimo że przez ostatni rok miałam to dwa inne pseudonimy. ericius jest chyba jednak najlepsze i najbardzie się z nim utożsamiam.
dziś dałam sobie dzień na nicnierobienie, więc odkąd wstałam głównie coś oglądam albo słucham i szydełkuję. wpadłam ostatnio w strasznyzachwyt nad whimsigoth, więc wymyśliłam sobie czarny kardigan w gwiazdki. na dole wrzucę, co tam przez ostatnie dni nadłubałam. muszę jeszcze skwadratować resztę gwiazdek i skleić to wszystko do kupy.
niedawno przypomniało mi się o istnieniu stanowo, więc w kółko słucham, głównie podcastów kryminalnych, ale dziś padło na streszczenia zmierzchu. do tego skończyłam oglądać drugi sezon Wednesday i mam parę przemyśleń. jak ktoś nie chce spojlerów to niech nie czyta reszty tekstu.
– pierwsze dwa odcinki mnie kompletnie nie przekonały, a Tyler nagle zrobił się kompletnym psychopatom, a Wednesday strszną suką, potem się to poprawiło
– mam mieszane uczucie co do Pugsley’a, nie do końca taka wizja zgrywa mi się z jego osobą, z Eugenem w sumie mi też coś nie grało, potem się przyzwyczaiłam, ale mimo wszytsko tak sobie
– strasznie mi się ten sezon kojarzył z Serią Niefortunnych Zdarzeń. Agnes totalnie utożsamiłam z Karmelitą Plujko i byłam pewna, że będzie antagonstką. Z kolei dyrektor był jak ci wszyscy neudolni dorośli z tego uniwersum
– strasznie mi nie pasowała ta nauczycielka muzyki, cały czas byłam pewna, że będzie z nią coś nie tak
– Marylin Thornhill w roli wariatki wypadła obłędnie
– odcinek z obozem dobrze się oglądał, chociaż ci kadeci byli strasznie z powietrza
– tej wątek ptasznika był taki sobie i jak dla mnie za nagle ucięty tak po środku. wiem, że to pewnie, żeby sezon podzielić na dwie części, ale jakoś to dziwnie wyszło
– trochę triggerował mnie ten wątek psychiatryka i dynamika Wednesday-Tyler w tamtych momentach
– ale wujek Fester w wątku psychiatryka był genialny
– kocham Ajaxa w tym sezonie, myślałam, że przez te wszytskie akcje z matką Bianki się z nią na koniec spikne, byłam pewna, że po tej akcji z przemówieniem na gali Bianca, go pocałuje, ale nie zgadłam
– irytował mnie wątek Bruna, niby mi to do Enid pasowało, był dobrze poprowadzony, ale i tak mam mieszane uczucia
– kocham dynamikę Gomez-Pugsley
– powrót Wheems był strasznie randomowy
– główny wątek był dobry, podobał mi się dużo bardziej niż w pierwszym sezonie, jedyne to, co mi nie grało to backstory rączki w tym wszystkim i że momentami między matką Tylera, a Isaakiem była dziwnie romantyczna dynamika, na przykład jak na te zdjęcia Tylera z ojcem patrzyli
– po cichu do końca liczyłam, że relacja Wednesday i Tylera jakoś się uratuje i jednak do siebie wrócą. miałam szczere nadzieje, że ta akcja ze zmianą jego pani się uda, chociaż jakby mieli po tym ciągnąć wątek romantyczny, mogłby mieć to dziwny wydźwięk. będzie kontynuacja, więc na pewno to jakoś później rozwiążą
– Tyler w całym serialu za dużo i niepotrzebnie świecił gołą klatą, ja wiem, typek ładny jest, ale już bez przesady, dziwnie to wygląda jak on jedyny w kółko bez koszulki lata