Hey ho!
Dziś (a w sumie to już wczoraj) Tré udostępnił mój rysunek🥹 nie sądziłam, że kiedykolwiek to się wydarzy. Zawsze mam jumpscare, gdy ktoś udostępni mój rysunek, a tu to już wybitnie XD

Szczerze? Nawet nie wiem, co napisać. Gdy 6,5 roku temu usłyszałam Green Day po raz pierwszy, byłam przestraszonym dzieciakiem, który nie wiedział, gdzie się podziać. To właśnie w piosenkach Green Day odnalazłam spokój. Gdy to się zaczęło, w ogóle nie myślałam, że będę grała na gitarze czy pisała wiersze, a moje rysunki nie były lepsze od tych, które robiłam w przedszkolu. Mój pierwszy "legitny" fanart GD (Billiego) datuję na 2 maja 2019, za niedługo rocznica. Jest to marny rysunek samym ołówkiem na kartce w kratkę, inspirowany Are We the Waiting. Za niedługo więc moja symboliczna rocznica bycia fanarciarzem.

Oprócz tej rocznicy, czekają mnie też te związane z urodzinami Mike'a. W 2021 założyłam insta, by dodać tam (jak na tamte czasy) wybitnego arta właśnie dla niego. Rok później zrobiłam z 10 rysunków, które widziała jego córka Estelle. 2023, znów urodziny Mike'a. Rysowanie kolejnego spamu dla niego wyciągnęło mnie z myśli samob*jczych, a gdy on polubił te rysunki naprawdę poczułam się, jakby mi powiedział, że dobrze, że tu jestem. W zeszłym roku dodałam kolejny rysunek na mike'owe urodziny, a solenizant go udostępnił. Ten jeden, chociaż dostał ich całą masę. Wciąż nie wiem, dlaczego akurat mój, ale tylko zachęciło mnie to do dalszego tworzenia różnych fajnych rzeczy, z których w końcu jestem chociaż trochę dumna. Za niedługo kolejne urodziny i chociaż na razie mam jedynie pomysł to już wiem, że będę się świetnie bawić

Rozpisałam się o Mike'u, tymczasem czas powrócić do Tréja. To zdecydowanie specyficzna persona, której nie do końca pojmuję, ale którą uwielbiam. Zawsze zastanawiałam się, jak do niego dotrzeć. Okazało się, że wystarczył marny lineart, kilka markerów, krzywe linie i ptak. Nie pamiętam, kiedy ostatnio rysowałam ptaka, chyba to jeszcze sprzed tej mojej kariery fanarciarza xD po raz kolejny wahałam się, czy w ogóle to dodać i po raz kolejny stwierdziłam, że czemu by nie. Green Day nie zrobił dla mnie jednej wielkiej rzeczy. Gdy mówię, że uratowali mi życie, nie mam na myśli żadnej próby samob*jczej i czegoś, co nagle mną tchnęło. Myślę bardziej o tych wszystkich ciężkich nocach i strasznych dniach, gdy ich muzyka była dla mnie jedynym oparciem. Gdy rysowałam Billiego udając, że wypłakuję mu się w ramię i czuję jego miękkie włosy. Gdy dzięki Trejowi udawało mi się uśmiechać bez powodu. Te kilka trudnych miesięcy w 2023, które minęły mi pod hasłem "Mike, proszę, nie daj mi umrzeć". Teraz może nie jest idealnie, ale już nigdy nie będzie tak źle, jak wtedy. Po prostu to wiem

Robię coraz więcej rzeczy, których bym się po samej sobie nie spodziewała. W sumie to sama siebie zaskakuję XD myślę, że to właśnie sprawka Coola. Nie umiem być odważna, nie mam w sobie szaleńca. Powiem więcej, jestem wybitnie nudna i najchętniej bym się do nikogo nie odzywała. To wszystko, co robię, to tak naprawdę przesyłanie dalej jego uśmiechu. Jego uśmiech jest najpiękniejszym, jaki znam. Wciąż pamiętam ten moment, gdy w Berlinie doskonale wiedziałam, co się stanie, a i tak czułam się zaskoczona. Chłopaki zeszli ze sceny, został tylko Tré. Ubrał szlafrok w panterkę i odśpiewał All by Myself. Ten moment to moja definicja szczęścia bez powodu. Jakiś czas później zrobiłam sobie bransoletkę all by treself i noszę ją codziennie. Przypomina mi o tym, że życie to tak naprawdę słuchanie Green Daya z jakimiś side questami typu szkoła

Wiem, pewnie myślicie, że te moje interpretacje są jakieś odklejone. Też tak myślę XD uwielbiam szukać dziwnych nawiązań, co zainspirowało mnie, by pisać rozszerzoną maturę z polskiego, chociaż go nie rozszerzam. Myślałam nad tym kilka miesięcy, aż w końcu spojrzałam na zdjęcie Treja z myślą, że robimy to.. (ziom wyzwolił mnie przy okazji od pisania historii XD)

What can I say, jestem po prostu zaszczycona tym, że jako mały człowieczek w dużej fanbazie, zostałam tyle razy przez nich zauważona i że podoba im się to, co robię właśnie dla nich. Cieszę się też, że udostępniają te obrazki, które nieszczególnie mi się podobają. Przypomina mi to o tym, że nie muszę być idealna, żebym była wystarczająca <3

Za 7 godzin piszę sprawdzian z chemii, więc wypadałoby iść spać…

Rage & Love

P.S. Czuję się, jakby większość artów na ich relacjach ostatnio było moich (u Treja dawno nic nie było, u White'a też 2 razy ja, u Kevina też, Billie i Mike chyba wgl na mnie skończyli…). Pamiętajcie, każdy odrzucony pewnego dnia poczuje się jak wybraniec♡