Hey ho!

Wpis czysto rozkminowy xD jakoś mam potrzebę coś tu napisać

Przypomniało mi się dziś, jak za dzieciaka myślałam, że jak będę w tym wieku, w którym jestem teraz, to będę latać po imprezach, może będę mieć chłopaka, no i miałam nadzieję, że nie będę oglądać Hannah Montana

Well… Moje imprezowanie to rysowanie koncertów Green Daya (i oglądanie ich oczywiście), codzienny różaniec, latanie do biblioteki i wzruszanie każdym zachodem słońca. Ostatnio siedziałyśmy z przyjaciółką na ławce, przed fontanną. Zajadałyśmy lody i wspominałyśmy stare czasy, gdy przez kilka lat była w mojej klasie. Jak stare baby… Podstawówka nie kojarzy mi się zbyt dobrze. Zawsze odstawałam, siedziałam sama odkąd zostawiła mnie dawna psiapsi (X). A jednak, jak oglądam stare zdjęcia, na praktycznie każdym jest obok mnie moja aktualna psiapsi. Nie byłyśmy wtedy szczególnie blisko, a ona zawsze była obok, chociaż obie nie zdawałyśmy sobie z tego sprawy… A X.. no cóż. Ostatnio dużo słucham American Idiot i rozumiem to, co powinnam. I ja i X byłyśmy tylko dziećmi. Nie ma jej przy mnie, nie będzie, a nawet nie chcę, żeby była (no chyba, że sama by chciała, ale musiałabym to przemyśleć. Wybaczyłam jej, ale wciąż pamiętam.). Jest jednak w mojej przeszłości. To był dobry czas, po prostu skończył się szybciej niż ja bym chciała, w niefortunny sposób. W końcu jednak udało mi się jej tak szczerze wybaczyć, że jak ktoś mnie kiedyś spyta o przyjaciółkę z podstawówki, to opowiem o tych dobrych chwilach z 1-3 i może nawet się uśmiechnę… nie myślałam, że to tak dobre uczucie

Nie doceniałam tego. Dopiero dziś przyjaciółka uświadomiła mnie czegoś. Gadałyśmy o niezbyt dobrych chwilach, a jednak ciągle się śmiałyśmy. Czasem fajnie pośmiać się z problemów, które kiedyś były końcem świata. A końców świata przeżyłyśmy sporo, najpierw osobno, a potem pomagając sobie nawzajem. Bardzo mi pomogła i twierdzi, że ja jej też.

"Taki mały dramat, lecz wszystko w nim jasne jest już". Właśnie na zapętleniu leci Papierowy księżyc i pomyślałam, że pasuje

To lepsze niż imprezy. Jak byłam mała i miałam pomyśleć życzenie, zawsze prosiłam, żeby spełniło się coś, o czym kiedyś będę marzyć. Spełniło się. Dostałam ukochany zespół, który rozumie mnie jak nikt inny, a potem ich koncert, który jest chyba najbardziej nieprawdopodobną sytuacją w moim życiu. Dostałam ludzi, którym mogę powiedzieć wszystko. Niewielu, ale nikt nie mówił, że ma ich być niewiadomo ilu. Boga, który jest ze mną od zawsze, ale dopiero uczę się, jak Go miłować. Przemodliłam w życiu 4 nowenny pompejańskie (i jestem gotowa na więcej!) i w końcu z dumą mogę powiedzieć, że spełniły się wszystkie. Dwie po latach, jedna zaraz po jej skończeniu, a jedna… zanim jeszcze ją zaczęłam. Byłam wtedy zajęta poprzednią i tylko odmawiałam dziesiątkę różańca w tej drugiej intencji, już wtedy tam u Góry mnie wysłuchali♡
A najpiękniejsze jest to, że przemodliłam je za dwie najważniejsze osoby w moim życiu, po prostu, by im się polepszyło pod pewnymi względami. Nauczyłam się cieszyć ze szczęścia innych, oraz jak okazywać to Bogu

Wróćmy jeszcze do cieszenia się z małych rzeczy. Ten koncert. Oj, to nie było małe. A jednak! Ten koncert, nie licząc samego występu Zielonych, był dla mnie zlepkiem małych rzeczy, które teraz romantyzuję ile wlezie, bo kto mi zabroni? Bułka smakująca jak paluszki, moja podjarka, gdy support zagrał jedyną znaną mi piosenkę, wciskanie nerki w miejsce na pasek, żeby mnie nie okradli, granie 21 Guns na losowym pianinie na jakimś skwerze czy rynku, kupienie pluszowego misia, który dzielnie siedzi mi przy łóżku, ogromna kolejka do kolei podmiejskich i śpiewanie American Idiot, jakby jutro nie istniało… wciąż nie do końca opisałam ten koncert, bo ciągle przypominam sobie nowe szczegóły, które wcześniej mi umknęły

Dobra, koniec tego wzruszu, idem rysować, bo zaś mam tyły (ale niewielkie)

Rage & Love (po równo, bo obydwa ważne♡)

Tak, niżej focia z Berlina, razem z 28 innymi wisi u mnie w pokoju

Mam imperium rzymskie, kolejne. Ostatnio włoski fanpej dodał bingo, dodam moje niżej, a pod wpisem będzie puste. Do czego jednak zmierzam? Tam jest Angry Birds z GD

To był 2012. Nawalałam w Angry Birds co najmniej jak szalona, przeszłam wszystko chyba łącznie z jakimiś bonusami. Niestey, tata kilka lat temu zresetował tablet, więc nie mam jak sprawdzić, ale kurka, kojarzę tę grafikę
https://youtu.be/c4NT6EsJM4g?si=TnU_xq_DiDtVB0YE

Co, jeśli mój pierwszy kontakt z nimi to nie było usłyszenie 21 Guns w radio 5,5 roku temu, ani nawet googlowanie tekstu do piosenki Holidays jak byłam w 2 lub 3 klasie i przypadkowe znalezienie Holiday, ale właśnie granie w Angry Birds w przedszkolu….?

Grał może ktoś w to i coś pamięta? Może jest nas więcej?