Hej hej
Nwm czemu tu spamię, tym bardziej, że jeszcze nie ogarnęłam wszystkich powiadomienień, ale chcę znać Wasze zdanie na pewien temat

Od razu zaznaczę, że nie chcę tutaj urazić żadnej osóbki lgbtq+, tym bardziej, że sama takową jestem. Jeśli jednak ktoś się poczuje urażony to przepraszam z góry

Więc ogólnie to tak sobie rozmyślam dość sporo o tym wszystkim. Chodzi mi o osoby nie cis i nie trans (chociaż do trans jeszcze wrócimy poniekąd). Mamy osobę urodzoną jako kobieta. Osoba ta w pewnym momencie życia odkrywa, że jest genderfluid, agender itd (ale nie trans). Oczywiście nie wątpię w to zjawisko, no bo jakby nie było, sama nim jestem xd

Pytanie pierwsze: czy ta osoba (tak statystycznie) naprawdę jest taka, czy też w ten sposób próbuje uciec od stereotypów płciowych? Gdzie zaczyna się i kończy granica między stereotypami, a prawdą? No i czym jest płeć? Zbiorem cech biologicznych, psychicznych i stereotypów? Jeśli tak, to jak je rozróżniać?

Pytanie 2: biologiczna dziewczyna z pytania wyżej wciąż uważa, że jest genderfluid/agender/tym razem może też trans (niepotrzebne skreślić). Postanawia ubierać spodnie zamiast spódnic, ścina włosy, kupuje binder. Stereotypowo upodabnia się do chłopaka. No i tutaj rodzi się pytanie: osoba ta (statystycznie!) robi to, bo naprawdę taka jest i chce zaprzeczyć temu, kim nie jest, czy też upodabnia się do chłopaka, ponieważ społeczeństwo od wieków twierdzi, że faceci są fajniejsi?

No bo omówmy się, prawa wyborcze kobiety dostały późno, kobiet w książce z historii widzę bardzo mało (nie liczyłam szczególnie uważnie, ale np z 1 klasy pamiętam jedynie Kleopatrę, Dobrawę, Jadwigę i Joannę d'Arc, teraz jest trochę lepiej, ale też szału nie ma), no i to, co aktualnie odwalają np. talibowie w Afganistanie to ku*wa się w pale nie mieści…

Ile więc kobiet tylko udaje przed sobą i światem bycie lgbt, a tak naprawdę walczy o swoje podstawowe prawa…?

I odwrotnie – ilu biologicznych chłopaków ucieka od tego, bo ktoś kiedyś stwierdził, że chłopaki nie płaczą i muszą 24/7 być twardzi?

Nie mówię, że jestem z jakiejś toxic rodziny, ale powoli mdli mnie, kiedy babcia po raz setny pyta, kiedy założę sukienkę lub pójdę gdzieś w rozpuszczonych włosach lub koku. Jak będę chciała to pójdę, ale na razie się nie zapowiada. Mam wrażenie, że moja rodzina (może oprócz taty, może.) mogłaby mnie odebrać tak, jak opisałam wyżej. Długo nad tym myślałam, ale to chyba nie to. Jestem feministką i jeśli tylko będę mogła coś w związku z tym zrobić, to to zrobię, aczkolwiek nie czuję się kobietą. Facetem też nie.
Moja rodzina jest naprawdę cudowna, ale dopiero jako nastolatka przejrzałam na oczy. Dopiero Billie Joe oraz Joan Jett uświadomili mi, w jak chory sposób większość społeczeństwa odbiera rolę płci… Dalej się nie rozumiem, ale dzięki nim i tak zrobiłam progres

Jeżeli kogoś tym wpisem uraziłam, to przepraszam, nie było to w żaden sposób zamierzone. Czysta ciekawość, jak inni to widzą. Za dużo dni i nocy nad tym myślałam, żeby w końcu nie spytać

Rage & Love

Szczęśliwego Mikołaja od lil Billiego <333

Spróbuję jutro coś tu wrzucić, może się wyrobię