![Tytuł, ale to wersja robocza [ZAPISY OTWARTE]](https://samequizy.pl/wp-content/uploads/2024/09/11/images_3df96203552fe82.jpeg)
Zaznacz poprawną odpowiedź, aby przejść do następnego pytania.
Quiz w Poczekalni. Zawiera nieodpowiednie treści? Wyślij zgłoszenie
Opowiadania mogą zawierać treści nieodpowiednie dla osób nieletnich. Zostaje w nich zachowana oryginalna pisownia.
Pamiętaj, że quizy są tworzone przez użytkowników i nie należy ich traktować jako porady medycznej. Jeżeli szukasz informacji dot. depresji lub pomocy, to odwiedź strony: Nastoletnia depresja, Telefon zaufania dla dzieci i młodzieży, Pokonać kryzys.
Popularne quizy w tym tygodniu:
Sakrla
Rasa: pół demon
Imię i nazwisko: Onyks Dark
Wiek: 17 lat
Wygląd: Wysoki chłopak z hipnotyzującymi czerwonym blaskiem oczami. Ma ciemne niczym pustka włosy z którymi kontrastuje jego blada trupia skórą. Jego twarz przecinają liczne blizny jedna z nich przebiega przez usta. Posiada ciemne, demoniczne skrzydła pokryte licznymi bliznami.
Ubiór: Jako zabójca nosi cienkie ubrania pozwalające mu poruszać się szybko i nie postrzeżenie. Ubiera czarną pelerynę, wysokie skórzane buty z ciemnej skóry i czarne spodnie. Na prawej dłoni nosi srebrną bransoletę z rubinem.
Charakter: Wewnątrz jest rozdarty i zagubiony jednak przy wszystkich pokazuje swą bezlitosną maskę, nie ufa nikomu, charakteryzuje go mściwość oraz nienawiści. Ma skłonności do
alkoholu. Jest sarkastyczny i kocha czarny humor. Czasem nie panuje nad sobą i kogoś przez przypadek zabije.
Umiejętności: Jest niesamowicie szybki i zwinny posiada nadludzką siłę i wytrzymałość na ból oraz rany. Potrafi przechodzić niepostrzeżenie. Poprzez ugryzienie może zatruwać ludzi jadem. Potrafi ładnie rysować
Magia: Posiada niesamowite umiejętności kontrolowania ognia, dzięki nim często wyszedł z opresji. Szkoli się w telepatii choć nie wychodzi mu to zbyt dobrze(raz prawie się przez to zabił)
Broń: Dwa sztylety jeden czarny drugi biały. Często podczas walki sprawia by lśniły dzikim, krwistoczerwonym ogniem.
Rodzina: Nigdy nie poznał swojej matki, zobaczył jedynie jak jego ojciec (demon) ją zabija. W dzieciństwie był torturowany przez ojca. Od niego dostał bliznę przechodzącą przez usta.
Historia: wychował się w patologii. Był torturowany o bity. W wieku 5 lat zobaczył jak jego ojciec zabijał jego matkę. Gdy miał 14 lat zabił swojego ojca i uciekł. W ramach zemsty zabijał jak jego ojciec niszczył ten świat. Dołączył do jednego gangu ale kiedy doszło do sporu o łupy jako nisko postawiony został zakatowany do nieprzytomności i wyrzucony. Zemścił się na nich torturując gang. Został Zabójcą. Jest ścigany przez strażników z miasta lecz nikomu nie udało się go schwytać.
Tajemnice: Zawsze ukrywa swoją dobrą stronę. Zabił kilkanaście ważnych osób ale zakrył dowody, projektuje nielegalne substancje.
Obecne problemy: Nie potrafi nikomu zaufać, miał kilka prób samobójczych. Jego ręce pokrywają blizny po samookaleczeniu, Jest na coś chory i kaszle krwią.
Dodatkowe informacje: Onyks Dark to jego przybrane nazwisko i imię. Nigdy nie poznał nazwiska swojego ojca. Jego prawdziwe imię to Kai.
Dopuścił się tylu przestępstw że ludziom nie chce się tego spisywać. Nie może umrzeć z starości. W sensie będzie wiecznie młody.
Sakrla
[Komentarz usunięty przez użytkownika]
Sakrla
@Wolf_Annie
Rasa: Pół demon
Imię i nazwisko: Onyks nazwisko nieznane
Wiek: 21
Wygląd: Onyks jest wysokim chłopakiem o nienaturalnie wychudzonej ciele. Jego bladą skórę pokrywają blizny przypominające cienkie fioletowe żyłki. Ma nierówno ostrzyżone, czarne jak pustka włosy sięgające do ramion. Jego oczy są lekko skośne i mają barwę krwi (w jednym ma taką dziwną kocią źrenicę). Jego bladą twarz przecinają trzy blizny jedna z nich przechodzi przez usta.
Ubiór: Wysoki chłopak z hipnotyzującymi czerwonym blaskiem oczami. Ma ciemne niczym pustka włosy z którymi kontrastuje jego blada trupia skórą. Jego twarz przecinają liczne blizny jedna z nich przebiega przez usta. Posiada ciemne, demoniczne skrzydła pokryte licznymi bliznami.
Ubiór: Jako zabójca nosi cienkie ubrania pozwalające mu poruszać się szybko i nie postrzeżenie. Ubiera czarną pelerynę, wysokie skórzane buty z ciemnej skóry (przypominają glany) i czarne spodnie. Na prawej dłoni nosi srebrną bransoletę z rubinem. Swe ręce opłata czarnymi szmatami by zakryć blizny
Charakter: Na samym początku stwierdzę że Onyks jest dość brutalny. Charakteryzuje go mściwość, agresja, spontaniczność i nieracjonalny sposób myślenia. Łatwo traci panowanie nad sobą i czasami przez przypadek kogoś zabije. Jest niezrównoważony psychicznie i potrafi zrobić wszystko. Bardzo ciężko go powstrzymać. Jedną z jego charakterystycznych cech jest psychopatyczny śmiech. Czasem gdy kogoś zabija śmieje się przy tym głupio. Jest bardzo brutalny. Potrafi katować swoje ofiary dniami i nocami by wyładować swój gniew.
Ludzie widzą w nim psychopatę gotowego zrobić wszystko, wolą trzymać się od niego z daleka. Onyks w wewnątrz potrafi być miły. Tak naprawdę jest bardzo sympatyczną osobą ale ma problem z nerwami (delikatnie mówiąc). Niszczy go samotność, wie jednak że to on całkowicie odpowiadał za to co zrobił z swoją reputacją. Ma skłonność do dużego spożywania narkotyków i alkoholu.
Umiejętności: – Nadludzka siła
– Nadludzka szybkość i refleksy
– Ma ogromną wytrzymałość na ból, wykrwawienie, zmęczenie (może sobie z tydzień nie spać i nic mu nie jest)
– Nadludzka odporność na rany i trucizny.
-Potrafi robić graffiti z krwi swoich wrogów.
– Potrafi niezwykle dużo wychlać
– Dobrze gra w karty opyka każdego
Magia: Jego magia nie jest zbyt skomplikowana kontroluje ogień sam ogień go nie parzy, szkoli się w telepatii choć niezbyt dobrze mu to wychodzi.
Broń: Będę wymieniać myślnikami bo jest jej dość dużo
– czarny łuk może wysunąć noże, odpiąć cięciwę i rzucać nim jak bumerangiem.
– dwa sztylety jeden czarny drugi biały
– coś przypominającego metalowy kij basebolowy używa do katowania ofiar
– noże (również często do katowania ofiar)
– miecz
Rodzina: Nigdy nie poznał swojej matki, zobaczył jedynie jak jego ojciec (demon) ją zabija. W dzieciństwie był torturowany przez ojca. Od niego dostał bliznę przechodzącą przez usta.
Historia: wychował się w patologii. Był torturowany o bity. W wieku 5 lat zobaczył jak jego ojciec zabijał jego matkę. Gdy miał 14 lat zabił swojego ojca i uciekł. W ramach zemsty zabijał jak jego ojciec niszczył ten świat. Dołączył do jednego gangu ale kiedy doszło do sporu o łupy jako nisko postawiony został zakatowany do nieprzytomności i wyrzucony. Zemścił się na nich torturując pozostałych członków. Został Zabójcą.
Pewnego poznał przyjaciela i wszystko mogło się dobrze ułożyć gdyby nie fakt że wściekli się na siebie i Onyks przez przypadek go zabił.
Tajemnice:Zawsze ukrywa swoją dobrą stronę. Zabił kilkanaście ważnych osób ale zakrył dowody, projektuje nielegalne substancje.
Obecne problemy: Miał kilka prób samobójczych, ciął się, w jego szafie nie mieszczą się już trupy. Pewnego dnia odkrył że jeden nadal żyje więc odciął mu łeb który potem zgubił, chciałby mieć prawdziwych przyjaciół. Choruje na coś pluje krwią.
Dodatkowe informacje:
– dba o swoją broń bardziej niż własne zdrowie.
– mieszka w takiej swojej własnej podziemi ma tam szafę z trupami
– rysuję graffiti krwią swoich wrogów.
– potrafi bardzo szybko uwalniać się z kajdan.
Zmiany są nie liczne sama wybierz która wersja lepsza:)
.Klonka.
Trzeba jeszcze poprawek wprowadzić w tym formularzu bo krótki jakiś (to wcale nie tak, że już drugi raz to poprawiam)
Rasa: Połączenie człowieka z aniołem (dokładnie to serafinem) (chyba tak się to nazywało)
Imię i nazwisko: Amelia Windhouse
Wiek: 42 lata
Wygląd: Średniego wzrostu kobieta z trzema parami, złotych oczu. Ma kruczoczarne włosy do ramion z ledwo widocznymi białymi pasemkami. Jej skóra jest blada i w niektórych miejscach pozszywana. Posiada również wiele ran, głównie na nogach i brzuchu. Na plecach ma ledwo widoczny zarys skrzydeł (zostały odcięte przez jakiś wieśniaków).
Ubiór: Zniszczona i brudna, biała koszulka oraz szmaciana spódnica z różnymi wzorkami. Ma dziurawy, brązowy szal oraz czarne rękawiczki. A i butów nie ma, łazi boso jak Cejrowski.
Charakter: Skryta w sobie i niewierna, lecz z dobrym sercem; kocha pomagać innym, ale tylko wtedy kiedy ona też na tym skorzysta. Jest negatywnie nastawiona na rozmowy z ludźmi.
Umiejętności: Umie leczyć drobne rany, skażenia i skręcenia. Ogólnie jest kimś takim jak współczesny lekarz, ale z mniejszym doświadczeniem.
Magia: Może nie jest to jakaś magia, ale otrzymuje w snach kilkusekundowe wizję, które najczęściej się zdarzają. Przy dłuższych wizjach jej oczy zaczynają świecić się na złoty kolor.
Broń: Kij, który wyglądem przypomina kij bejsbolowy (to chyba się tak nazywa) oraz mały nożyk który ma przypięty do pasa.
Rodzina: Znała tylko matkę, która ją odrzuciła bo uznała ją za dziwną i szaloną. Matka dalej żyje, ale bez córki bo uciekła i w lesie żyje.
Historia: Urodziła się w biednej wiosce. Jej matka odrazu chciała ja wyrzucić przez jej oczy (jej matka jest zwyczajnym człowiekiem), ale jednak zrezygnowała z tej decyzji. Do jej 18 urodzin, matka biła ją i głodziła. W dzień urodzin wymknela się z domu przez okno i uciekła do lasu. I tak żyje do dziś.
Tajemnice: Ciągle dąży do tego, aby zabić swoją matkę i "odwdzięczyć się za jej opiekę", oraz poznać jej resztę rodziny.
Obecne problemy: Ma skręconą nogę i trudno jej się przemieszczać.
Dodatkowe informacje: Brak
.Klonka.
@.Klonka. A i za wszystkie błędy w formularzu przepraszam, ale autokorekta mi zjada słowa (wiem, że mogę ją wyłączyć, ale jestem za leniwa na pisanie polskich znaków)
-Collie-
DO
NOT
ASK
PLEASE
Igi podsunął mi pomysł po prostu, żal było nie wykorzystać
Formularz
Rasa: męska odmiana wróżki czary-mary
Imię i nazwisko: Benjamin Grayfury
Wiek: a tak z 500 lat
Nie no chùj, nie wiem. Zależy ile tam u ciebie żyją, on jest stary
Wygląd: Benjamin to stary człowiek, który już przestał dbać o swój wygląd. Jest średniego wzrostu, jego postura jest wiecznie zgarbiona i pokurczona. Jego oczy są zwykłego brązowego koloru, ma śniadą cerę. Ma długą siwą brodę, pokręconą i potarganą, sięgającą mu do pasa. Włosy są mniej więcej identycznego wyglądu, długością sięgają za ramiona. Ogólnie jest już pomarszczonym starcem i jeśli kiedykolwiek był atrakcyjny to już dawno przestał.
Ubiór: W chưj długa szata do ziemi w kolorze ciemnego granatu, nieco już podniszczona. Zazwyczaj chodzi boso, bo jak twierdzi: "potrzebuje mieć ciągły kontakt z mocą natury". Ma gdzieś w zanadrzu jakieś skórzane sandały, no ale to debil więc zazwyczaj wszędzie pcha się boso niczym Cejrowski. Na głowie ma szpiczasty granatowy kapelusz, ktory w jego mnienaniu jest nakryciem głowy czarnoksiężnika. Jest już nieco przymaławy i bywa że ciężko jest mu wcisnąć go na włosy których ma w chụj.
Charakter: Benjamin to zjẹb. Po prostu. Zjẹb. To były-niebyły wyznawca Opetha. Prawdopodobnie oszalał przez uczestnictwo w kulcie i dlatego jest teraz taki odklejony. Zawsze twierdził że jest wybrańcem boga i że jest przeznaczony do wielkich czynów. Zawsze miał duże ego, kiedy był młodszy często traktował innych z góry (teraz rzadko mu się to zdarza – w końcu nie ma nad kim górować). Ma dużą wyobraźnię, bardzo często myli rzeczywistość ze swoim wymyślonym światem. Twierdzi że żyje w złym miejscu i czasie, otoczony nie tymi ludźmi co trzeba. Jest wrogiem obecnej rzeczywistości. Pragnie zdusić w sobie poczucie niespełnienia i pustki. Jest typem samotnika i zdziwaczałego introwertyka. Nie lubi towarzystwa, dobrze czuje się sam że sobą i w otoczeniu natury. Dalej wierzy, że bóg Opeth do czegoś go przeznaczył i cierpliwie czeka na swoją kolej w zbawianiu świata. Także ten. To zwykły idiota.
Umiejętności: Uhh…
– dobrze napiẹrdala kijem
– umie rzucać kamieniem
– ma niesamowity dar pierdọlenia od rzeczy
– ma potężny zasób słów, więc kiedy go o coś zapytasz nie licz że szybko poznasz odpowiedź
– ma ogromną wyobraźnię, a przez to – schizofrenię
Magia: choć wiernie twierdzi, że jest potężnym czarodziejem tak naprawdę nie posiada żadnej magii
Broń: ZAJẸBIŚCIE ZAJẸBISTY KIJ-RÓŻDŻKA. To po prostu dłuższy grubszy konar, który na końcu rozszczepia się na osiem mniejszych gałązek. Benjamin zawsze wsadza w środek swój ukochany kamień, z którego twierdzi że czerpie moc.
Rodzina: o swoich rodzicach zapomniał już dawno, wcześnie też się od nich wyniósł. nie ma żadnej bliższej rodziny, Jest totalnym odludkiem i samotnikiem. I tak twierdzi że nie pochodzi od ziemskich istot lecz powstał w mocy.
Historia: Benjamin od dziecka był dziwny. Nigdy nie rozumiał otaczającego go świata. Wcześnie wstąpił do kultu, bo czuł że to tam jest jego miejsce. Mimo wszystko pragnął czegoś więcej, czuł, że jest kimś innym, kimś lepszym, kimś wybranym. Popadł w szaleństwo i manię zbawienia świata niczym Konrad z Dziadów, wiec ludzie szybko się od niego odizolowali. On sam wyniósł się na jakieś zad**** i zrobił tam swoją pustelnię gdzie oczekuje aż przyjdzie jego czas.
Wybacz, nie mam siły opisywać tego lepiej.
Tajemnice: twierdzi że jest mistrzem magii, ukrywa że tak naprawde chụja umie, brak mocy nadrabia zbędnym piẹrdoleniem
Obecne problemy: martwi się tym, że jego kontakt z mocą i naturą słabnie (dla przypomnienia, nigdy go nie miał) czuje się ogólnie niezrozumiany przez ludzi i świat i nie potrafi w nim żyć. Ogólnie jest dość niebezpieczny dla społeczeństwa, lepiej jest trzymać go z daleka.
Dodatkowe informacje:
– codziennie, osiem razy, o wyznaczonych godzinach popija herbatkę z losowych liści zerwanych na skraju lasu, twierdzi że to magiczny wywar, który wspomaga jego pod***dającą magię, ale kto wie co to naprawdę jest. Może kiedyś zerwie złe liście i się zatruje.
– bardzo troszczy się o swój "magiczny" kamień, nie pozwala nikomu go dotykać, a nawet patrzeć kiedy używa go do "czarów", często z nim rozmawia, dzieli się z nim swoimi myślami. Dogaduje się z nim lepiej niż z jakąkolwiek żyjącą istotą.
– ma obsesję na punkcie liczny osiem, często wiele błahych czynności wykonuje po osiem razy czy to zamieszanie herbaty, przetarcie okna czy pogłaskanie kamienia.
-Imely-
Tutaj masz cały uzupełniony formularz Miłego czytania!
Rasa: Taka jakby hybryda Anioła oraz demona (Mówię tak jakby, bo to jest dosyć skomplikowane, więc resztę opiszę dokładnie w dod. Inf. )
.
Imię i nazwisko: Yexervia Equinxria
– Krótsza wersja imienia: Yexer (woli jak się do niej tak zwraca
Wiek: 2,5 mln lat ( wyjaśnienie w historii lub dod. Inf )
Wygląd: Yexervia jest wysoką (ok. 1 m 90cm ) oraz dobrze zbudowaną, szczupłą istotą. Jej karnacja składa się na czarne ręce i głowę, białe nogi oraz klatkę piersiową. Jej włosy sięgają do mniej więcej bioder. Jej włosy są biało – czarno – bordowe. Gdy jej część włosów leży na ramieniu skierowane do przodu, to pozostała część spoczywa swobodnie opadając na plecy. Biały kolor przeplata się z czarnym na tyle, gdy czerwony przeplata się z czarnym oraz białym na przodzie. Posiada wiele par oczu, które znajdują się na pewnego rodzaju dwóch krzyżujących się pierścieniach, oplatających jej głowę, ale również częściowo chowających się pod jej włosami. Jej tęczówki są koloru bordowego. Z mniej więcej czoła wyrastają jej dwa, zagięte do tyłu czarne rogi, przyozdobione białymi łańcuszkami oraz białymi kryształkami. Całe jej ciało jest pokryte istną siatką blizn, które powstały na skutek wielu czynników. Część jest niemalże niewidoczna, ale inne są białe lub czarne, przez co nie da się ich przeoczyć. Po twarzy Yexer przebiega krótka, ledwo widoczna biała blizna. Na jej rękach znajduje się kilkanaście krótszych oraz dłuższych blizn, z czego z niektórych z nich ścieka kleista tajemniczą substancja, gdyż pozostają otwarte. Na plecach Yexervii biegną cztery dłuższe oraz dwie krótsze blizny o różnym stopniu widoczności. Na jej nogach, podobnie jak na rękach również znajduje się cała siatka blizn. Co jakiś czas część z nich zaczyna pulsować i otwiera się.
Ubiór: Ubiór Yexer jest dosyć unikalny i nie powtarzalny. Na jej dłoniach spoczywają białe materiałowe rękawy, wykonane z materiału odpowiadającego za pancerz, który chroni jej ręce przed zranieniem oraz mocniejszym otwarciem blizn. Na jej torsie znajduje się coś w rodzaju bordowo-czarnego gorsetu w czarne kwieciste wzory, wyżej znajduje się czarna siatka, która wraz z gorsetem również służą za pancerz (tj. W przypadku rąk ). Na nogach nosi coś w rodzaju czarnej spódnicy oraz wysokie czarne buty z paskami sięgającymi do tej "spódnicy" jest to wykonane z materiału, który służy jako pancerz. Na dłoniach nosi czarno – bordowe rękawiczki, które też służą za pancerz. Na szyi widnieje naszyjnik z czarnym krzyżem oraz czerwonym kamieniem. Na jej głowie oprócz przyozdobionych rogów widnieje coś w rodzaju czarnego okręgu z wystającymi kształtami, coś układającego w symbol korony bitewnej (Więcej w historii)
Charakter: Jeśli mówimy o charakterze Yexer to ciężko go jednoznacznie określić. Jest ona wredna i denerwująca na swój własny sposób, ale w większości sytuacji jej twarz wygląda niczym wykuta z kamienia, czyli zupełnie nie wyrażająca żadnych emocji i uczuć. Wygląda na bezduszną, która bez skrupułów wykonana wszystko. Czasami uważana jest za egoistyczną i arogancką. Trzyma się na dystans, woli nie nawiązywać żadnych kontaktów z innymi. Według siebie Yexer jest samowystarczalna, wytrwała w dążeniu do celu. Jeśli trzeba potrafi być empatyczna i opiekuńcza, co się zdarza raz na niewiadomo jak długo. Żeby nie było, że to taka postać bez żadnych zalet to jest asertywna, potrafi wyrażać swoje opinie i mówić nie, w razie konieczności jest dobrą liderką, przedsiębiorczą, świadoma podejmowanych decyzji. Inni zazwyczaj uważają ją za słabą i lekceważą ją, a jej to nie przeszkadza, gdyż doskonale wie, że prędzej to oni zaatakują ją niż ona ich. A dla osób, które ją lekceważą no cóż wiemy jak to się skończy. Jest wcieleniem zimnego oraz przerażającego spokoju. U niektórych sam jej widok wywołuje dreszcze i ciarki. Jej głos jest zimny niczym najzimniejszy lód oraz ma w sobie coś obcego i potężnego. Zazwyczaj mówi szorstkim głosem. Odzywa się tylko i wyłącznie jeśli jest to koniecznie, gdyż jak wspomniałam powyżej nie przepada za kontaktem z innymi istotami, to też czyni ją skrytą i tajemniczą istotą. Jeszcze nie wolno zapomnieć o tym, że jest mistrzynią kłamstw oraz manipulacji. Kłamie tak, że prawie nigdy nie można przejrzeć czy kłamie czy nie.
Umiejętności: Yexer jest wszechstronnie uzdolniona ze względu na doświadczenie, które zdobywała przez wiele, wiele lat uczestnictwa w wszelkiego rodzajach buntach, strajkach, wojen z królestwami które przestały istnieć. Potrafi doskonale posługiwać się bronią – sztylety, włócznie, miecze. Potrafi doskonale strzelać z łuku z nadludzką celnością. Refleks którego najlepsi wojownicy mogą jej pozazdrościć oraz niebywały słuch połączony z zwinnością i siłą fizyczną oraz psychiczną. Yexervia jest wybitnym strategiem, potrafi doskonale planować, przewidując ruch przeciwnika oraz nadaje się na dowódcę na przykład: generała. Zna wiele tajemniczych ścieżek, które mogą być przydatne, a więc wyznacza się również wiedzą o której inne istoty wiedzą naprawdę mało albo nic, a to w głównej mierze ze względu na jej pochodzenie.
Najchętniej działa w terenie, jako zwiadowczyni. Jeśli mowa o takich zwykłych domowych czynnościach to potrafii on gotować, grać w karty, grać na instrumentach, itp. ( więcej w historii )
Magia: Jeżeli mówimy o mocy Yexervii należy podzielić ją na kilka kategorii ze względu na skomplikowane działanie jej magii:
A) Czerwono – czarno – biały ogień – odziedziczony od jej matki oraz ojca, jest to jej wrodzona moc, dzięki której może pustoszyć całe ary terenów np. puszcz, lasów, pól uprawnych i zabudowanych ( gdzie większość budowli jest z drewna ). Ale jej płomienie nie służą tylko i wyłącznie do spalania i ataków, gdyż można je wykorzystać w:
– Działaniach defensywnych
– Działaniach mających na celu ucieczkę
– Działania polegające na ofensywie
– W życiu codziennym
Najczęściej wykorzystywana forma płomieni przez Yexervię to:
– Teleportacja przez płomienie (pyroportacja) – Np. Kiedy ktoś ją atakuje to jej ciało zmienia się płomień, który znika, a potem pojawia się w drugim miejscu z płomieni, które potem znikają.
– Ogniste tarcze ( do działań defensywnych )
– Małe płomienie, które służą do bezpośredniego osłabienia przeciwnika – np. poparzenia go odpowiednio wysokiej temperatury językiem ognia.
B) Czysta ciemność – Podobnie, jak w przypadku płomieni jest to moc odziedziczona po jej ojcu jednakże nie jest jej wrodzoną zdolnością, co przyczynia się do tego, że nie jest ona aż tak dobrze przez nią kontrolowana, co płomienie. Może bardziej jest to zdolność przekazana jej przez ojca w czasie jej życia, jako dla najpotężniejszego oraz najstarszego przedstawiciela rodu.
Yexervia wykorzystuję tę moc do:
– Torturowania na wszelakie sposoby – od tych najłagodniejszych po te wzięte istnie z piekła rodem ( za każdym razem stara się wymyślić nowy niespotykany sposób tortury jej więźniów )
– W mniejszym stopniu do walki, jakoby bardziej do oślepianie, ogłuszania przeciwników.
– Szybkiej śmierci
Więcej zastosowań chyba ona nie ma, ale jeśli wymyślisz możesz dodać
C) Pół – światło oraz moc lecznicza – Jest to moc, która została przekazana jej przez matkę, a może bardziej ułamek tej mocy, gdyż pozostała część została albo zachowana przez nią albo została wchłoniętą przez kuzynów Yexer, różne źródła podają różne informacje chociażby kroniki rodzinne podają, że część została przekazana Yexer. Jest to rodzaj mocy, który Yexervia potrafi najmniej skutecznie kontrolować, a więc zdarza się, że wymyka się ona spod jej kontroli przy zbyt długim korzystaniu z niej.
Tak więc ta moc jest tylko i wyłącznie ograniczona przez nią samą do krótkotrwałego oślepienia wroga albo większego oświetlenia drogi.
Moc lecznicza – Również jest to moc przekazana jej przez matkę a ze tego względu może być ograniczona – ma możliwość leczenia krótki i płytkich ran przez te trochę głębsze po te prawie, że śmiertelne, jednakże te najcięższe rany uleczone przez nią dla innej osoby może skończyć się ciężkim konsekwencjami, chociażby długotrwałym (od 4 do 9 tygodni ) osłabieniem. W istocie jest to magia, po która Yexer sięga w ostateczności, gdyż jako dla niej nie przynosi ona jakiś większych skutków ( z wyjątkiem tych najpoważniejszych ran ) to dla innych bywa całkiem pomocna przy mniejszych ranach.
Krew Yexer – Jeszcze nawiązując do mocy leczniczej to rany Yexervii są leczone przez jej krew, gdyż wedle legend ma ona niesłychane zdolności lecznicze przez moc, która płynie w jej żyłach. ALEEEE moc Yexervii ani jej krew NIE mogą odrodzić zmarłej osoby.
Ograniczenia mocy Yexer:
Przede wszystkim musi się ona wystrzegać wypalenia, czyli wyczerpania całego zasobu magii, jeśli to zrobi będze wracała do normalności przez ok. tydzień, aby normalnie móc funkcjonować.
Kolejnym ograniczeniem jest to, że musi uważać na chociażby moc pół -światła, która często wymyka jej się spod kontroli, ponieważ wciąż jest w trakcie nauki jak z niej korzystać.
Yexervia magii używa tylko w razie konieczności, gdyż wie, że ma naprawdę potężną moc, a ona może wyrządzić wiele szkód. Jej umiejętności pozwalają jej przeżyć i walczyć dobra, ale tak jak mówię w razie konieczności użyje mocy, ale również zrobi wszystko by się nie wyczerpała i nie doszło do wypalenia. Dotychczas zdarzyło jej się to tylko 2 razy w czasie jej długiego życia.
Broń: W walce towarzyszą jej dwa czarno – białe sztylety w pasie, które są wykonane z tajemniczego materiału zdolnego zabijać wiele istot. Potrafi posługiwać się wieloma rodzajami broni, gdyż czasami staje się chodzącym arsenałem, ale robi to w ostateczności. Woli zabijać sztyletami, gdyż pozostają one jej ulubioną bronią. Nie pogardzi nożami do rzucania, może włócznią oraz mieczami.
Rodzina:
Matka:
Imię i nazwisko: ??? – nieznane, zapisane w nieznanym dotychczas języku
Rasa: Archanielica lub anielica?
Wiek: N / A
Los: Kiedy Yexer miała 267 tys. lat zniknęła bez słowa zostawiając Yexervię pod opieką ojca. Według nieoficjalnych źródeł wynika, że udała się w daleką podróż, z której nigdy nie powróciła.
Ojciec:
Imię i nazwisko: ??? – również nieznane, nierozszyfrowane.
Rasa: Demon?
Wiek: ponad 5,5 mln lat
Los: Zmarł na nieuleczalną chorobę, kiedy Yexervia miała 1,5 mln lat. Wtedy przekazał jej moc. Yexer podejrzewa, że mógł zostać zamordowany przez jej chorą bandę kuzynów.
Siostra:
Imię i nazwisko: ??? – nieznane, brak jakichkolwiek zapisów dotyczących jest siostry
Rasa: Anioł?
Wiek: Prawdopodobnie mniej niż 2,5 mln lat
Los: ZAGINIONA
Brat:
Imię i nazwisko: Więzień nr. 5808 – zostało zmienione po tym , kiedy o mało co nie zabił Yexervii, został przez nią skazany na tortury i wieczną mękę.
Rasa: Demon
Wiek: 1,6 mln lat
Los: Obecnie torturowany przez Yexer, prawdopodobnie złamał się już. A to dopiero początek tego, co ma dla niego nadejść. . .
No iiiiii
Cała wielka banda kuzynów Yexer, których cześć Yexer chce zabić, z względu na nieposłuszeństwo.
Historia: Yexervia nie pochodzi z tego świata, jest z innego wymiaru, co wyjaśnia jej wiek. Mieszkała tam przez jakieś 1 mln lat kiedy została zesłana do tego świata wraz z rodziną, udało się jej rodowi wspiąć w hierarchii ze względu na moc, którą dysponował. Jej ojciec był głową rodu oraz zarządcą. Jej matka już nie istniała, a więc mieszkała razem z ojcem, bratem oraz kuzynostwem, które również wspięło się w hierarchii, jednakże podlegało jej rodowi. Yexer została mianowana dziedziczką, a to ze względu na swoją moc oraz wiek. Rzadko kiedy bywała w domu, ponieważ jej ojciec wysyłał ją na wojny, do tłumienia manifestacji oraz wszelkiego rodzaju przejawów nieposłuszeństwa. Ludzie żyjący w majątku rodu Yexer mieli zapewniony dobrobyt, w zamian za posłuszeństwo oraz zgłaszanie osób, które mogły być buntownikami. Raz Yexervia podczas swoich misji została złapana ze względu na to, że się wypaliła i nie była zdolna uciec i osadzona w celi o warunkach o jakich nikomu się nie śniło. Spędziła tam 2500 lat, dopóki ktoś jej nie uwolnił. W czasie jej nieobecności wiele się zmieniło – ojciec zmarł, przekazał jej moc, a ona nie mogła przy nim być, ponieważ była zakuta w Niepokalany kamień, czyli największą słabość rodu Yexervii, był to jedyny materiał zdolny tłumić jej moc oraz wszelkie inne czynności. Omamiał ją, sprawiał, że jest sparaliżowana, ciągle utrzymując ją przy życiu. Był to koszmar, którego Yexervia nie zapomni do końca swojego życia. Po uwolnieniu nie mogła się pozbierać przez dobre 30 tys. lat, w tym czasie jej brat został regentem, dopóki ona nie mogła sprawować władzy w majątku, a ród stawał się słabszy. Kolejne tysiące lat przeminęły w miarę spokojnie po za kilkoma próbami zamachów na jej życie. Wszyscy zamachowcy zostali zabici powolną oraz bolesną śmiercią, po za jej bratem, który okazał się spiskowcem. Yexer tak się wściekła, że kazała go zamknąć i łamać go na wszelkiego rodzaju sposoby do końca jego życia, aby zapamiętał, że nie wolno zdradzać rodu. Podobnie przeprowadzane są procesy na jej kuzynach, kiedy ją zdradzą. Od tamtej pory Yexervia robi wszystko, aby jeszcze bardziej umacniać swój ród oraz zwiększać jego znaczenie. Symbolem rodu jest czarny ziejący białym ogniem smok z rozłożonymi skrzydłami na czerwonym tle. Nawiązuje to do występowania pojedynczych smoków w jej majątku oraz pojedynczych drakonach, które są z nią spokrewnione.
Tajemnice: Jedną z największych tajemnic Yexervii jest jej pochodzenie oraz lata niewoli, które do dzisiaj ją prześladują. Jeszcze jest jedna, że tak naprawdę jej moc jest znacznie większa niż ona to pokazuje.
Obecne problemy: Koszmary o latach niewoli, które przeszła.
Dodatkowe informacje: N / A ( kiedy coś mi do głowy przyjdzie to dopiszę )
leucotomy
Rasa: bóg
Imię i nazwisko: Opeth
Wiek: brak
Wygląd: Może ukazywać się w dowolnej, wybranej przez siebie formie. Jedną z jego głównych form jest humanoidalna postać, której cała skóra pokryta jest dziwnymi, zmieniającymi się twarzami. Kiedy bóg mówi, twarze powtarzają jego słowa, z subtelnymi acz istotnymi zmianami. Nad jego oczami znajdują się dwa wielkie rogi. Kiedy Opeth pojawia się by rozmawiać ze swoimi wyznawcami często nie manifestuje się kompletnie i objawia się w formie wiru różnokolorowej mgły.
Charakter: Mroczny bóg znany jako Opeth jest prawdopodobnie najbardziej szalonym i enigmatycznym z bogów. Jego prawdziwe cele są niezwykle trudne do pojęcia – jeśli chce kontrolować świat, to jego metody mijają się z celem. Chociaż Opeth lubi błogosławić śmiertelników mocą zbyt wielką, aby mogli ją znieść, szczególnie w przypadku magów i czarodziejów, to ostatecznie jednak nikt nie może zaryzykować przypuszczenia, że jego ostatecznym celem jest zapraszanie do szaleństwa. Jego liczne spiski często wydają się być samobójcze i sprzeczne. Być może tylko szaleniec może naprawdę pojąć jego nieskończone myśli, być może to on sam jest szaleńcem, a jego plany są całkowicie pozbawione rozsądku.
Ciężko stwierdzić czego dokładnie bogiem jest Opeth. Jest członkiem boskiego panteonu w praktycznie każdej cywilizacji, która rozwinęła koncept religii. Jednak każda jego wersja jest inna. Niektóre są pozytywne opisując go jako boga przeznaczenia i nauki, natomiast inne stawiają go w negatywnym świetle boga kłamstw, szaleństwa i anarchii. Pomimo drastycznych różnic każda z tych wersji ma w sobie ziarno prawdy. Najbardziej neutralnie można go opisać jako boga chaosu i zmiany, jednak ten opis także nie oddaje kompletnie całej zawiłości jego charakteru.
Kultyści: Wyznawcy Opetha wywodzą się z różnych środowisk i często mają egalitarne poglądy, uważając wszelkie formy rządów za despotyczne i odrażające dla swego anarchicznego pana. Gromadzą się w swoich tajnych spotkaniach, ubrani w dziwaczne maski i szaty, aby ukryć swoją tożsamość i pokazać, że wszyscy są równi wobec swojego boga.
Oczywiście, czciciele Opetha są pełni sprzeczności i w rzeczywistości na czele każdej sekty stoi przywódca, który utrzymuje swoją pozycję tylko i wyłącznie dzięki przebiegłości i bezwzględności, gdyż każdy inny kultysta jest potencjalnym rywalem, który również pragnie zostać wybrańcem.
Opeth nigdy nie ułatwia zadania swoim czcicielom – muszą oni podążać za niejasnymi wskazówkami, aby odgadnąć pragnienia swego pana. Często realizują plany tylko po to, by odkryć, że działają bezpośrednio przeciwko interesom innego kultu Opetha.
Sam bóg nie ma żadnego szacunku dla swoich wyznawców, traktuje ich jako narzędzia. Nie zależy mu kompletnie na jednostce, która jest mu podporządkowana i robi to co jej rozkaże. Ich nieudolne próby spełnienia jego woli, choć czasem zabawne, są dla niego żałosne.
Umiejętności: Opeth jest bardzo inteligentny, jego umysł działa niczym superkomputer. Wiele osób wierzy, że potrafi przewidzieć przyszłość, jednak jest to jedynie plotka, zresztą prawdopodobnie zapoczątkowana przez samego boga. Z tą umiejętnością związany jest największy tragizm tej postaci, ponieważ jako istota kochająca chaos i zamieszanie, jest skazany na dar, sprawiający, że prawie wszystko co się dzieje zostało przez niego już przewidziane z kilkuletnim wyprzedzeniem. Tak naprawdę jedynym prawdziwym sposobem na zyskanie jego przychylności jest zaskoczenie go, zrobienie czegoś niespodziewanego. Z tego powodu tak bardzo kocha szaleńców, są jedynymi ludźmi, których nie potrafi do końca rozgryźć, w pewien pokręcony sposób są mu najbardziej bliscy, ponieważ dobra materialne, sława, władza i inne rzeczy tak bardzo upragnione przez innych ludzi nie mają dla nich żadnego znaczenia.
Potrafi zsyłać wizje na każdą śpiącą istotę, która nie jest przed tym odpowiednio chroniona, niektóre z nich mogą być tak przerażające, że odbiorca już nigdy nie będzie taki sam. Podczas gdy szaleństwo jest często postrzegane jako dar Opetha dla umysłu, mutacja jest jego darem dla ciała. Każdy, od najwyższego szlachcica do najniższego żebraka, boi się mutacji, ponieważ jest ona natychmiastowym wyrokiem śmierci – fizycznym znakiem zepsucia. Mutacja może przybierać różne formy. Od 6 palca, który pojawia się z dnia na dzień, do kompletnego wynaturzenia ludzkiego ciała w niespotykany i odrzucający koszmar.
Magia: *blank*
Broń: Ma spory arsenał wszelkiego rodzaju broni, może także wytworzyć dowolną broń ze swojego ciała (umiejętność z „wyglądu”).
Rodzina: Pozostawione do inwencji twórczej autora
Historia: Stworzył magię i stracił przy tym sporo swojej mocy. Jego cel? Nie wiadomo, jednak możliwe, że była to próba wprowadzenia większej ilości niewiadomych do tego przewidywalnego świata. Z tego powodu magia początkowo była całkowicie losowa, była jak nieokiełznany dziki zwierz. Istoty nią obdarzone, a raczej przeklęte szybko spotykały swój koniec. Z powodu własnej magii, lub jeśli przeżyły wystarczająco długo – wściekłych za wyrządzone szkody pobratymców.
Tajemnice: *blank*
Obecne problemy: *blank*
Dodatkowe informacje: Święta liczba Opetha osiem, co znajduje odzwierciedlenie w organizacjach jego kultów i oddziałów, które często gromadzą się w wielokrotnościach tej liczby.
-Collie-
Nwm czy jest tu wszystko co chciałam zawrzeć ale nie chce mi się już więcej myśleć
I tak robiłam to dłużej niż ten poprzedni😭
Rasa: nie zero a HEROS (czy też półbogini, półkrwi, co tam chcesz)
Imię i nazwisko: Miayra Ronorin
Wiek: 15-16 lat
Wygląd: Miayra jest nastolatką dość niskiego wzrostu (około 155cm) o lekko kręconych sięgających ramion włosach w kolorze brązu przechodzącego w rudy. Oczy są koloru również brązowego, cera oliwkowego. Jej figura nie należy do najszczuplejszych, ale nie jest też gruba. Just normal child, niczym biedny zagłodzony smoczek
Ubiór: (CZY W TYM TWOIM HOGWARCIE BAM BAM MAJĄ JAKIES OBOWIAZKOWE MUNDURKI???) Jak nie, zazwyczaj nosi luźne spodnie z naturalnych materiałów, podobnie jak koszule czy T-shirty. Gdy musi wybrać się w bardziej chłodne rejony ich krainy zakłada płaszcz ze skóry (owczej czy ki chụj) sięgających jej mniej więcej do kolan i wysokie sznurowane buty.
Charakter: Miayra to życzliwa istota otwarta na potrzeby innych. To skupiona na swoim celu dziewczyna o artystycznej duszy. Nie boi się nowych wyzwań, stara się być przygotowana na wszystko co może ją spotkać. Jest warta zaufania, powierzone tajemnice trzyma w sekrecie i zawsze dotrzymuje słowa. Stawia czyjeś dobro ponad swoje. W końcu jej krew jest krwią herosa. Jest prawdomówna, rozmowna, wygadana. Lubi mówić i słuchać innych. Jest ambiwertyczką, czuje się dobrze będąc otoczona przez ludzi, ale chwilę w samotności i ciszy pomagają jej się uspokoić i skupić. Zdenerwować jest ją ciężko, bo niewiele rzeczy naprawdę ją wkurza. Zazwyczaj jest pobłażliwa gdy ktoś próbuje wytrącić ją z równowagi. Jest waleczna, zawsze walczy w dobrych celach. Nie brak jej chęci i ambicji, lubi się uczyć (co nie znaczy że zawsze idzie jej dobrze). Jej myślenie jest szybkie i logiczne, nie brak jej pewności siebie i hartu ducha. Łatwo się rozprasza, ciężko jest jej skupić się na jednej rzeczy. Ma podzielną uwagę, ale nie do przesady. Ma sto pomysłów na minutę i zawsze chce któryś z nich realizować. Lubi być w ruchu i czymś się zajmować. Nie toleruje nudy.
Umiejętności: Nieźle posługuje się mieczem, ma wysostrzone zmysły jak idzie o walkę. Cech**e ją artystyczne myślenie, ale jest też dobrym strategiem. Z samej nauki idzie jej przeciętnie ale stara się jak może by być jak najlepszą. Ma talent artystyczny, bujną wyobraźnię i wielkie chęci by testować wszystkie swoje pomysły.
Magia: to zależy od tego czyją córką by mogła być
Broń: najlepiej posługuje się mieczem, na własność posiada miecz jednoręczny, długi.
Rodzina:
Ojciec: Perxidor Ronorin – Miayra nie utrzymuje z nim kontaktu od kiedy trafiła do szkoły. Ojciec nigdy nie był zadowolony z córki jaką miał ani z tego kim była jej matka. Był nic nie znaczącym człowiekiem żyjącym spokojnie i wykonującym swoją pracę, a ta sytuacja przyniosła mu niepotrzebny rozgłos i wiele plotek.
Matka: jest córką bogini – jakiej, to już sobie dobierz
Historia: Miayra jest wynikiem krótkiego romansu Perxidora i jakiejś tam bogini. Ojciec był prostym czlowiekiem i nie spodziewał się że w jego życiu może pojawić się córka, i to jeszcze półogini. Zarówno on jak i Miayra stali się obiektem plotek, dziwnych historii i snutych domysłów. Perx nie potrafił pogodzić się z faktem, że coś takiego przynosi mu rozgłos. Nigdy nie czuł przywiązania do swojej córki, dla niego zawsze była obca. Córką bogini, może, ale na pewno nie jego.
Miayra w wieku, nwm ile ci tam będzie pasować, trafiła do szkoły prowadzonej przez jedną z bogiń. Czy też ojciec ją tam wysłał. Whatever. Siedzi tam już kilka ładnych lat, nie ma kontaktu z ojcem, i na ten moment ona sama również go nie szuka. Ma w pamięci te wszystkie lata kiedy traktował ją ozięble i z dystansem, kiedy ludzie ją prześladowali a on milczał i krył się w cieniu. W szkole niewiele istot wie kto jest jej prawdziwą matką. Woli się nie ujawniać. Chce po prostu dobrze się uczyć i zostać kimś, by w przyszłości naprawić swoją zszarganą plotkami opinię.
Tajemnice: jej główną największą tajemnicą jest jej pochodzenie. Nie lubi i nie chce o tym mówić, zawsze wszystkich zbywa lub zmienia temat.
Obecne problemy: obecnie martwi się faktem czy zdoła kiedyś naprawić swój wizerunek, może zyskać szacunek ojca i po prostu czy uda jej się uczyć na tyle dobrze, by szkoła nie zdecydowała się jej wypiẹrdolić.
Dodatkowe informacje:
– nigdy nie spotkała swojej matki, sama nie wie co w związku z nią czuje. Niby chciałaby ją poznać, zobaczyć, ale z drugiej strony ma lekki żal za to że się nią nigdy nie interesowała
– zanim trafiła do hogwartu bam bam często spotykała się z nękaniem i prześladowaniem, więc spokojna i życzliwa atmosfera szkoły to dla niej mile zaskoczenie
– nie ma planów na przyszłość, na ten moment płynie z prądem i z nadzieją wyczekuje przyszłości
– ma podejrzenie lekkiego ADHD
– i chụj wie co jeszcze chciałam tu dopisać
-Collie-
Piẹrdolone pięć dni roboty🙏🙏🙏
I'm fucking done
Btw tworzę ci kùrwa ruch feministyczny (nie dziękuj)
Rasa: elf
Imię i nazwisko: Coriahna Azshara
Wiek: po naczytaniu się o wieku elfów wychodzi mi że ma koło 190-200 lat 😭 Ale biorąc pod uwagę, że nie wiem na ile ufać kalkulatorom elfickim podam też w ludzkich: ok. 20 lat.
Wygląd: Coria to wysoka i szczupła dziewczyna o wysportowanej i gibkiej sylwetce. Jej włosy są proste, długie i zadbane, sięgają mniej więcej do połowy pleców. Są w kolorze ciemnego, czekoladowego brązu z jaśniejszymi przebłyskami. Dość często nosi je rozpuszczone lub pasmami grzywki spiętymi na tyle ozdobną spinką lub wstążką. Cera Coriahny jest jasna, a oczy w kolorze brązowym. Dziewczyna ma też długie i zwinne palce. Jako elf jest wyższa od większości istot. Ma oczywiście charakterystyczne spiczaste uszy i rysy twarzy.
Ubiór: Ze względu na to, że mieszka na obrzeżach miasta nie może ubierać się równie lekko i swobodnie jak ci mieszkający bliżej ze względu na niższą temperaturę. Na jej najczęstszy ubiór składa się biała sztywna koszula z rękawami trzy czwarte i brązowa suknia. Góra koszuli jest wykończona spiętą gumką zahaczającą o ramiona. Taki po prostu dekolt szerokiej litery u. Suknia ma wysoki stan, zaczyna się na piersiach a kończy przy kostkach. Spódnica jest ze sztywnego brązowego materiału natomiast pas i gorset są skórą o odcieniu nieco ciemniejszym. Zawiązuje się ją na plecach. Do kompletu nosi wysokie skórzane wiązane buty z kolorze takim samym jak gorset. Do pasa przypiętą ma niewielką pochwę na sztylet. Na jej ramieniu przeważnie wisi torba z czymkolwiek co jest jej na daną chwile potrzebne. Gdy wybiera się w zimniejsze miejsca towarzyszy jej kożuch zapinany nie na przodzie, ale z boku. Coś jakby był nieco zawinięty, co zapewnia jej dodatkową ochronę przed np. wiatrem.
Charakter: na 100% wyjdzie mi ktoś spiərdolony. Let’s do this
Coria to dziewczyna o silnym charakterze, która nie pozwala sobą pomiatać byle komu. Zna swoją wartość, ma swoje zdanie, dobrze wie czego chce od życia. Jest buntownicza, zadziorna i nieugięta, nie lubi się podporządkowywać. Jest ambitna, nie ma dla niej przeszkód nie do przeskoczenia. Jest waleczna, nie boi się nowych wyzwań. Inne istoty traktuje jednak z dystansem, nieufnie, zawsze próbuje najpierw wybadać teren i osobowość nowo poznanej osoby. Wyprowadzić ją z równowagi jest trudno, chyba że znasz jej czułe punkty. Jest niezwykle wrażliwa jak idzie o jej życie, los, szczególnie kiedy ktoś próbuje nim sterować lub coś jej narzucić. Nie lubi kiedy ktoś próbuje udowodnić jej, że jest gorsza(tak, głównie ze względu na płeć). Ma silne poczucie niezależności, chce sama decydować o sobie i własnym losie. Nienawidzi, kiedy ktoś jej nie docenia. Dużo czasu spędza w samotności, co ją wyciszyło. Nie jest introwertyczką, ale nie czuje potrzeby długotrwałego przebywania z ludźmi. Przyzwyczaiła się do ciszy. Zdarza jej się pracować ponad siły, szczególnie wtedy gdy trenuje swoje umiejętności. Potrafi być niezwykle ostra i wulgarna podczas kłótni, prawdopodobnie odziedziczyła cięty język po swoim ojcu. Nie boi się postawić, skrytykować czy upomnieć się o swoje, nawet własnym rodzicom (chociaż to mimo wszystko rodzice, czasem musi być posłuszna). Coria dobrze wykonuje powierzoną jej pracę, jest dokładna i rzetelna. Nie lubi gdy ktoś znęca się nad słabszymi, stara się stawać w obronie osób nieuczciwie pokrzywdzonych. Stara się być sprawiedliwa i traktować wszystkich równo.
Umiejętności: Jej najlepiej rozwinięta umiejętność to strzelanie z łuku. Dość sprawnie posługuje się mieczem, ale nie preferuje tego typu walki – miecze są dla niej trudne do obsługi. Jeśli musi już walczyć wręcz woli to robić niewielkim sztyletem czy nożem, który jest dla niej lżejszy, bardziej uniwersalny i prostszy w ruchach. Mimo wszystko jej główną obroną i walką jest łuk.
Ze względu na pracę, która wykonywała w mieście zna się na ziołach, roślinach, z których potrafi czynić cuda. Ma niemałą wiedzę na temat przyrody, dużo czasu spędzała na łonie natury. Jest też całkiem niezła jak idzie o jazdę konną.
Magia: Jako elf ma rozwinięty zmysł strzelecki. Dużo czas spędzała w samotności z dala od innych istot, w ciszy i spokoju w otoczeniu przyrody przez co wykształciła w sobie również ogromną siłę woli. Potrafi przyzywać niewielkie przedmioty, manipulować nimi wykorzystując siły powietrza i myśli, jednak biorąc pod uwagę, ze jest jeszcze młoda i nie miała żadnego dobrego nauczyciela jej próby potrafią często kończyć się niepowodzeniami.
Broń: standardowo łuk i strzały. Stara się zawsze mieć je przy sobie gdy wybiera się w miejsca dalsze lub bardziej niebezpieczne. Do pasa ma przypiętą niewielką pochwę a w niej sztylet – nosi go przy sobie zawsze zgodnie z wpojonymi jej zasadami zapewnienia sobie bezpieczeństwa.
Rodzina:
Ojciec: Morran Azshara – z zawodu jest myśliwym. To typowa głowa rodziny, zarządza nią jak i całym domem. Czuje się panem i władcą swojej familii. Jest niezwykle apodyktyczny. Wychodzi z założenia, że to on ma największe doświadczenie, jest najstarszy i należy mu się szacunek. Nie znosi sprzeciwu. Jest zadowolony tylko wtedy gdy wszystko idzie po jego myśli. Stara się wychować dzieci na silne aczkolwiek znające swoje miejsce istoty. Zazwyczaj jest oazą spokoju, z równowagi wyprowadza go dopiero buntowniczość dzieci. Wówczas jest niezwykle skory do kłótni i nie ustaje dopóki nie postawi na swoim.
Matka: Nerithana Azshara – pracuje w mieście przy wyrobie eliksirów, obróbce ziół itp. Ma buntowniczą żyłkę, ale dobrze zna swoje miejsce i swoje obowiązki. Jest większym wulkanem energii niż ojciec, aczkolwiek z wiekiem jej charakter stale się uspokaja. Popiera swojego męża w kwestii wychowywania dzieci i nie wtrąca się w jego poglądy czy metody wychowawcze. Sama jest wymagająca i ostra. Zawsze dużo oczekuje od swoich potomków, szczególnie od córki, która jest z nich wszystkich najtrudniejsza do podporządkowania.
Rodzeństwo: ma dwóch starszych braci – Virvalur (koło 240 lat) i Karian (koło 220 lat). Jej kontakt z obydwoma jest dość kiepski. Chłopcy chłoną naukę ojca jak gąbki. Przejęli po nim również zdanie na temat kobiet. Uważają płeć żeńską za słabą i niższą, która powinna podporządkować się mężczyznom i wykonywać swoje zadania, a walki, polowania czy inne cięższe prace zostawić silniejszym facetom. Nie dziwi, więc fakt że ich relacje potrafią być napięte.
Historia: Coriahna urodziła się koło 200 lat temu w rodzinie elfów. Mieszka na skraju jednego z miasteczek, niedaleko lasu. Ze względu na miejsce zamieszkania od dziecka była uczona jakiejkolwiek walki w celu samoobrony. Wiadomo, las w sąsiedztwie, a w lesie lidl. Mimo to ojciec nie chciał się zgodzić, aby córka uczyła się w tym kierunku czegoś więcej ponad normę. Jego zdaniem powinna zająć się tym, czym matka, normalną, pożyteczną, kobiecą robotą w jego mniemaniu. Umiejętności walki rozwijał zatem tylko u dwóch starszych synów. Coria zawsze czuła się pokrzywdzona z tego powodu. Jednak dzięki temu, że ojciec poświęcał jej mniej czasu, mogła zająć się sama sobą.
W każdym razie. Od dziecka dużo czasu spędzała na łonie natury. Wielu rzeczy nauczyła się sama, najczęściej w wyniku podpatrywania ojca i braci. Swój pierwszy łuk zrobiła sama posiłkując się nożem i gałęziami z lasu. Nie był idealny, wręcz bardzo kiepski, ale stanowił dla niej namiastkę własnych sił i możliwości, a zarazem przekonanie, że potrafi sama zadbać o swój los. Z wiekiem nabyła umiejętności strzeleckie na poziomie równym o ile nie wyższym niż jej ojciec czy inni myśliwi. Stara się z tym jednak nie wychylać, bo gdyby jej rodzina dowiedziałaby się czegokolwiek w tym temacie ojciec zgotowałby jej istne piekło. Na ten moment stara się żyć normalnie, pracować razem z matką, znosić zrzędzenie ojca i pokrzykiwania braci i liczyć na lepsze jutro.
Tajemnice: ukrywa swoje umiejętności zarówno strzeleckie jak i umysłowe. Nie wie jak inni zareagowaliby na jej „magię” ani tym bardziej co powiedzieliby o niej rodzice. Ani jakie plotki powstałyby później na jej temat.
Obecne problemy: jej obecne problemy sprowadzają się głównie do problemów z rodziną. Z ojcem, który nie rozumie jej i jej potrzeb oraz stara się ułożyć jej życie na swój własny sposób, z matką, która pomimo że widzi co się dzieje, nie próbuje jej pomóc ani chociaż zrozumieć, z braćmi, którzy nie uznają siostry za równą i mają ją za kogoś do pomiatania. You know, family issues.
Dodatkowe informacje:
– wierna wyznawczyni równości płciowej
– nie ma żadnych bliskich przyjaciół, najlepiej czuje się sama ze sobą
– dla większości jest raczej odludkiem społecznym, inni czasem dziwnie na nią reagują
– jej aktualny łuk to jedna ze starszych broni jej ojca, która nie była mu już potrzebna
– męczy ją monotonia w jej życiu oraz brak nowych doświadczeń
– codziennie stara się znaleźć czas na ćwiczenie swoich umiejętności. Wie, że praca nad sobą jest ważna i nie chce zaprzepaścić swojej szansy
– czasem marzy, aby wyjechać ze swojej wioski i odciąć się od rodziny, stać się zupełnie nową osobą w miejscu gdzie będzie doceniona
Z góry przepraszam jak coś popiẹrdoliłam, ale nie mam już siły sprawdzać i przerabiać. Jak co to pytaj
irritator
@-demoralizacja- o Boże tak ale to jest zajəbisty pomysł
Milia_Krystek
• AUTOR@-demoralizacja- wracaj do obozu pracy przymusowo pisac!!!1
Choreomania
Czy są jakieś konkretne zasady świata?
Choreomania
@Milia_Krystek
Thx
A i takie pytanie : czy formualarz musi być w cholere długi?
Milia_Krystek
• AUTOR@Choreomania Nie, napisz tyle ile potrzebujesz :D
irritator
Ogólnie jak teraz przeczytałam te postać to jest mocno średnia, ale przynajmniej imię ma fajne. No i ogólnie to najpierw pisałam historię, więc potem się do niej odwoływałam w innych punktach, nawet tych co tutaj są przed nią. Sorka!!!
Rasa: Elf
Imię i nazwisko: Ammon Fukayan
Wiek: Jeśli liczymy jak przy tych elfach Tolkiena to 72, czyli takich normalnych to koło 25? Idk jak to przeliczyć dokładnie.
Wygląd: Ammon jako elf jest wyższy od przeciętnego człowieka. Ma nogi proporcjonalnie dłuższe od większości społeczeństwa. Genetycznie ma dość mocno wystające obojczyki, żebra i łopatki. Przez czas nauki ścinał włosy na prawie łyso, jeża, buzz cut w sumie bardziej, po powrocie do domu zaczął je odrobinę zapuszczać, sięgają teraz kilka centymetrów za uszy. Są prawie że czarne, proste, takie idk sypkie. Rysy twarzy ostre, jak to u elfa, uszy też szpiczaste.
Ubiór: Ciemne ubrania, długie, często ciągnące się po ziemi. Na początku swojej "kariery" stawiał na funkcjonalność, którą jednak odrzucił, gdy potrzebował się lepiej prezentować. Te jego fity prawie zawsze są takie wielowarstwowe, widać to że ma na sobie więcej niż jedną warstwę materiału. Buty nosi skórzane, wysokie, z wyglądu trochę jak glany ale nie sznurowane tylko po prostu wsuwane, przez co ubieranie ich to mordęga jest. Na łańcuchu na szyi nosi pierścień matki, nie widać go jednak na codzień.
Charakter: Ammon jest człowiekiem przebiegłym, stara się zawsze myśleć kilka kroków do przodu. Mimo skończenia bam bam szkoły preferuje walkę na tle psychologicznym, osobiście nie jest zwolennikiem przemocy fizycznej i zawsze się nią brzydził. Woli sterować wszystkim z góry. Z jednej strony jest niesamowicie ambitny i dąży do celu po trupach, z drugiej jednak czuje się zniesmaczony przemocą. Pozornie nie jest uparty i łatwo ustępuje, po czasie jednak zawsze wraca do sprawy przy której szybko odpuścił i nakłania drugą osobę do zmiany zdania w momencie gdy jej umysł nie jest tak odporny na wpływ drugiego człowieka. Na pytanie czy wybiera miłość czy pieniądze nigdy nie potrafił odpowiedzieć, gdyż prawdziwej miłości doświadczył ostatnio prawie 20 lat wcześniej. Kieruje się więc głównie chęcią nie tyle co zarobku dla samego faktu posiadania pieniędzy, ale poprawienia swojego stanu życia. Chciałby założyć rodzinę i gdzieś skrycie o niej marzy, ale boi się własnych zachowań.
Broń: Po angielsku jest flamberg, po polsku nie mam pojęcia. W skrócie to coś na kształ sztyletu/miecza z falowanym ostrzem. Fun fact, tym ostrzem jego matka poderżnęła sobie gardło. Dzięki temu "błogosławieństwu o którym mówiłaś, o tym co ma się po tej szkole, Ammon jest w stanie zapomnieć o tym co go boli, o traumie której nigdy nie przepracował i wydobyć najlepszą wersję siebie.
Umiejętności: Wszystko, co mógł nabyć w szkole. Nie należał może do topki uczniów, ale wyniósł z tego miejsca wiele praktycznych umiejętności. Mimo wprawy w dość brutalnych sprawach, brzydzi się takimi rzeczami jak przyrządzanie zwierząt do jedzenia, patroszenie ich. Zawsze sprawnie szło mu łączenie ze sobą faktów, wolał nie działać impulsywnie, przez co często mijał odpowiednią chwilę. Ludzie i relacje z nimi często sprawiają mu trudność, jako dziecko czy nastolatek często wdawał się w kłótnie, sprytnie nakłaniając przeciwnika do użycia przemocy fizycznej, a później oo prostu zostawiał go w spokoju. Taki sposób działania sprawdzał się tylko w miejscu, gdzie zawsze stał obok jakiś autorytet, typu nauczyciel, więc musiał nauczyć się hamować.
Nie jest sprawny w sprawach manualnych, typu malowanie, rysowanie czy szycie, szczególnie utrudnia mu to trzęsięnie się rąk. Zawsze ma dobre wyobrażenie odległości, potrafi szacować takie rzeczy i w głowie dokonywać analiz różnych zjawisk, co gdzie jak i dlaczego, pomaga mu w tym charakter, bo jest bardzo systematycznym człowiekiem i nie lubi opuszczać żadnej rzeczy z listy do zrobienia. Ma dobrą orientację w terenie, jednak w ciemności prawie zupełnie ją gubi, przez co unika braku światła jak ognia.
Magia: Jest chodzącym wykrywaczem kłamstw. Patrząc się na czyjąś twarz z łatwością wykrywa czy dana osoba mówi prawdę czy nie. Potrafi tego dokonać nie tylko przy słowach, ale też przy gestach, ruchach. Widzi czy coś jest fałszywe czy nie.
Rodzina: Ojciec, Wemner Fadrey. Matka, Anges Fukayan. Przez prawie całe życie posługiwał się nazwiskiem ojca, jednak po powrocie do domu uznał że woli przejąć nazwisko panieńskie matki. Ojciec z zawodu był generałem armii, przez co nie było go często w domu, gdzieś o tym pisałam, idk. Całym domem zajmowała się matka, jednak po jej śmierci służba była kierowana przez w sumie to nikogo. Służba była zebrana zgodnie z upodobaniami dawnej pani domu, czyli byli to sami ludzie. Zazwyczaj młodzi, Anges nie zwracała uwagi na to, że takim płacić trzeba było najwięcej.
Przyjaciel Ammona, Ilya Vasay, też elfem jest. Mniej więcej w wieku Ammona raczej. Z ich dwójki ten stanowczo bardziej brutalny. Długie brązowe włosy ma, wiąże je raczej w zwykłą kitke, czasami w takie pôj***** 48394949 warkoczykow. Wpisałem w rodzinę go bo nie wiem gdzie indziej sob sob
Tajemnice: No ten alkoholizm, no nie. Bo kolega miewa odpały niezłe, bo alkoholu to to bardziej jak Sasza niż jak Korwin. Dużo bardziej.
Obecne problemy: No znowu ten alkohol no. Ale oprócz tego boi się powrotu ojca, nie miał od niego żadnego znaku życia przez lata. Gdy wrócił w domu nie było służby i nie odnalazł nikogo z niej, aby się zapytać. Ludzie z okolicy jedyne co mówią to to, że z dnia na dzień jego ojca było coraz mniej w życiu publicznym, a nagle zniknął. (Ogólnie to tu zrób pliska jakiś fajny plot twist!!!) Z problemów to on się samego siebie boi, bo często nie pamięta tego co robi, i najchętniej przywiązałby się do krzesła na stałe.
Dodatkowe informacje: Podczas pobytu w szkole nie miał żadnego kontaktu z ojcem. Jego matka zabiła się tym samym ostrzem, z którego on teraz korzysta. Była to broń, którą kobieta przez dłuższy czas trzymała by popełnić samobójstwo. Czekała na dobry moment i w trakcie nieobecności ojca, myśląc że syn jest zabawiany przez nianki, stojąc na balkonie poderżnęła sobie gardło. Ammon jednak stał z tyłu i widział wszystko, nie rozumiejąc czynów matki nie starał się jej przerwać. Później było już za późno, a chłopak do teraz wypomina sobie to, że wtedy nie zareagował.
irritator
@-demoralizacja- Historia: Jego najwcześniejszym wspomnieniem jest samobójstwo jego matki. Jego ojciec wielokrotnie znęcał się nad nią psychicznie, w najgorszych momentach wyjeżdżał służbowo na długie tygodnie i wracał jak gdyby nigdy nic. Po jednym z takich incydentów kobieta poderżnęła sobie gardło nożem. Chłopak miał wtedy nasze ludzkie sześć, może siedem lat. Gdy jego ojciec wrócił do domu kobietę pochowano i w domu nie poruszano więcej jej tematu. Ammon przeżywał to więc w ciszy i nigdy tego nie przepracował. Gdy był trochę starszy, został przez ojca wysłany do tego twojego hogwartu bam bam. Przez lata szkolił się by być jak ojciec. Nie widział go przez cały czas nauki.
Gdy wrócił do domu, ojca nie zastał i nie zobaczył go już nigdy więcej. Przeszukał cały dom, a jedyne co sensownego znalazł to wódkę. Zadziałało to, że całe życie alkohol był dla niego czymś zakazanym, a uwolniony spod opieki kogokolwiek po prostu zaczął pić. Gdy wszystko co z procentami skończyło się, a żeby tak się stało musiały minąć prawie że tygodnie, chłopak wytrzezwial.
Gdy już Ammon się zadomowił na dobre i przyzwyczaił do samotności, która przez lata była czymś niedostępnym, zaczął odnawiać nawne przyjaźnie itp itd. Jego nazwisko było znane dużej ilości osób dzięki jego ojcowy, o którym będzie więcej przy opisie rodziny. Dzięki dobrej opinii w wieku ludzkich pewnie z 21/22 lat z pomocą dawnego przyjaciela zaczął tworzyć od zera gildię. Pieniądze i znajomości miał, sukces osiągnął bardzo szybko, jednak mimo to wciąż okazjonalnie pił. Przez wiele tygodni potrafił wstrzymywać się od sięgnięcia po alkohol, ale gdy dochodził do pewnego punktu to był gotów wypić nawet spirytus. W alkoholu starał się topić głównie tęskotę za matką, później nawet za ojcem, którego z początku mu nie brakowało. Był on jednak dla niego ważną postacią w życiu i utrata kogoś, kto w sprawach takich jak zarządzanie czymkolwiek więcej niż własną d*** była problemem. Więc w skrócie to tęsknił za miłością matki i ogarnięciem ojca. Wszystko poszło mocno do przodu, Ammon jest coraz bardziej wpływowym człowiekiem, razem z tym ziomkiem wszystko rozwijają, ale po chłopaku nie widać tego problemu z piciem.
JEDNAK MI SIE NIE CHCIALO GO DOPRACOWYWAC. I ogólnie to możliwe że zapomniałam o wysłaniu tego w formularzu.
rumioza
Rasa: troll
Imię i nazwisko: Angus Field (Rowler)
Wiek: 43 lata
Wygląd: Chorobliwie blada skóra, długie ręce, krótkie nogi. Otyły, ogromnie wysoki. Ma jasne, przylizane włosy i małe oczy, oraz grube, zawsze zmarszczone brwi.
Ubiór: Nosi się na złoto, dodatkowo uwielbia biżuterię (w jego gusta szczególnie trafiają żółte kamienie szlachetne). Jego ubrania zawsze są z pierwszej ręki, sprowadzane z daleka i prezentujące wszystkim zamożność właściciela.
Charakter: Angus jest porywczy, wyrachowany i zarozumiały, ma się za lepszego od wszystkich. Dodatkowo uparty, z determinacją dąży do celu po trupach. Jego ambicje są zwykle bardzo wysokie, nie waha się wykorzystywać i okłamywać innych ludzi dla ich osiągania. Nie jest przyzwyczajony do porażek.
Umiejętności: jest genialnym przedsiębiorcą. Dodatkowo niemal perfekcyjnie manipuluje ludźmi i wykorzystuje psychologiczne sztuczki (jednak nie radzi sobie z prywatnymi, głębokimi relacjami). Jest przebiegły.
Magia: Nadzwyczajna siła.
Broń: Zwykle nie używa broni, wszystko stawia na walkę wręcz w nagłej sytuacji.
Rodzina: Agnes Rowler (młodsza siostra, już dawno odcięła się od niego i jest jego zaciekłą rywalką), Patrick i Jenny Rowler (rodzice)
Historia: Angus urodził się w wyjątkowo zamożnej rodzinie, oficjalnie jednak nie położonej na zbyt wysokiej pozycji w hierarchii kraju. Dodaję tu to "oficjalnie" ponieważ wpływali na decyzje wszystkich najwyższych zarządców przy pomocy pieniędzy i argumentów związanych z rasą, rodem.
Kiedy Angus miał 12 lat urodziła się jego siostra, a na jej temat rozpowszechniono ohydną plotkę, przez co reputacja ich rodziny stała się okropna. Angus obwiniał o to dziewczynkę i uprzykrzał jej na każdym kroku.
Jako dorosły człowiek za wszelką cenę próbował uniknąć losu jego rodziców. Postanowił nie zakładać rodziny i dbać tylko o siebie. Po odnowieniu reputacji pod fałszywym nazwiskiem Field, Angus zapragnął czegoś więcej i zaczął wdawać się z różnymi ludźmi w nielegalne układy.
Ostatecznie stanowi nieoficjalną jednostkę sprawującą władzę nad określonym terenem (do wyboru) za pomocą łapówek i szantaży.
Tajemnice: Angus skrywa przed światem mnóstwo nielegalnych działań (zabójstw, szantaży itd.), choć oczywiście ludzie zdają sobie sprawę, że swoje cele osiąga na różne sposoby. Nie wiedzą tylko jakie dokładnie i nie są w stanie nic udowodnić.
Obecne problemy: rywalizacja z siostrą o testament rodziców i pozycję w społeczeństwie.
Dodatkowe informacje: –