ploty
Przy pomocy wpisów możesz zadać autorowi pytanie, pochwalić go, poprosić o pomoc, a
przede wszystkim utrzymywać z nimi bliższy kontakt. Pamiętaj o zachowaniu kultury,
jesteś gościem :) *Jeśli chcesz odpisać konkretnej osobie, użyj funkcji " Odpowiedz" - osoba ta dostanie powiadomienie* ×
Abdur.Raqeeb.al-Moradi
Sabaton
Przejdź do nawigacji
Przejdź do wyszukiwania
Sabaton
ilustracja
Rok założenia
1999
Pochodzenie
Falun
Gatunek
power metal[1][2][3]
heavy metal[3]
Aktywność
od 1999
Wydawnictwo
Underground Symphony, Black Lodge Records, Nuclear Blast
Powiązania
Orphan Gyspy, Stormwind, Raubtier, Civil War, Nocturnal Rites, Downthrust, Evergrey
Multimedia w Wikimedia Commons
Cytaty w Wikicytatach
Strona internetowa
Sabaton – szwedzka grupa wykonująca muzykę z pogranicza power i heavy metalu. Tematyka większości utworów jest powiązana z wojną.
Powstała w 1999 w Falun. Do 2022 zespół wydał dziesięć albumów studyjnych niejednoznacznie ocenianych przez krytyków muzycznych. W 2006 i 2007 roku uznana za najlepszy zespół hardrockowy w Szwecji[4]. Grupa wielokrotnie występowała w Polsce[5][6][7][8].
Spis treści
1 Historia
2 Muzycy
3 Dyskografia
3.1 Albumy studyjne
3.2 Albumy koncertowe
3.3 Albumy wideo
3.4 Single
3.5 Kompilacje
3.6 Minialbumy
3.7 Inne
4 Teledyski
5 Nagrody i wyróżnienia
6 Przypisy
7 Linki zewnętrzne
Historia
Joakim Brodén podczas koncertu na festiwalu See-Rock 1 sierpnia 2014 roku
Grupa powstała w 1999 roku w Falun z inicjatywy wokalisty i klawiszowca Joakima Brodéna, gitarzystów Rikarda Sundéna i Oskara Monteliusa, basisty Pära Sundströma oraz perkusisty Richarda Larssona. Nazwa zespołu pochodzi od angielskiej nazwy trzewików, czyli części pełnej zbroi płytowej osłaniająca stopę[9]. Zimą 2000 roku w studiu Abyss muzycy zarejestrowali kilka utworów. Tego samego roku nakładem Underground Symphony ukazała się kompilacja pt. Fist for Fight. W 2001 roku Larsson odszedł z zespołu, a zastąpił go Daniel Mullback. 4 marca 2005 roku nakładem Black Lodge Records ukazał się debiutancki album formacji zatytułowany Primo Victoria. Wkrótce potem do grupy dołączył Daniel Mÿhr, który objął część obowiązków Brodéna. W ramach promocji grupa dała szereg koncertów w Niemczech i Szwecji w tym na festiwalach Szwecji Gates of Metal oraz Sweden Rock Festival.
28 lipca 2006 został wydany drugi album grupy pt. Attero Dominatus. Płyta była promowana podczas siedmiotygodniowej europejskiej trasy koncertowej wraz z Edguy i DragonForce. Ponadto do utworów „Attero Dominatus” i „Metal Crüe” zostały zrealizowane teledyski. Natomiast utwór „Angels Calling” mówi o bezcelowych ofiarach samobójczych ataków na okopy podczas I wojny światowej. 16 marca 2007 roku ukazał się trzeci album zespołu pt. Metalizer. Dwupłytowe wydawnictwo zawierało niewydany poprzednio debiutancki album formacji oraz jako bonus demo Fist For Fight. Album dotarł do 21 miejsca szwedzkiej listy sprzedaży. W styczniu 2008 ponownie w studiu Abyss muzycy rozpoczęli prace nad nowym albumem. 30 maja 2008 roku został wydany czwarty album formacji zatytułowany The Art of War. Album został oparty na starożytnej księdze o nazwie Sztuka wojenna, która została napisana w VI w. p.n.e. przez chińskiego stratega Sun Zi. Na płycie znalazła się m.in. kompozycja pt. 40:1 opisująca bitwę pod Wizną. Z kolei utwór „Ghost Division” nawiązuje do niemieckiej 7 Dywizji Pancernej, dowodzonej przez Rommla w czasie kampanii we Francji w 1940.
Pär Sundström podczas koncertu na festiwalu See-Rock 1 sierpnia 2014 roku
Od marca 2008 do listopada 2009 roku muzycy dali siedemdziesiąt dwa koncerty w ramach trasy koncertowej Art of Live Tour. 21 maja 2010 ukazał się piąty album Sabaton zatytułowany Coat of Arms[10]. Na wydawnictwie ukazała się m.in. kompozycja pt. „Uprising” opowiadająca o powstaniu warszawskim z 1944 roku. Teledysk do tej piosenki z udziałem generała Waldemara Skrzypczaka oraz Petera Stormare został nakręcony w maju tego samego roku w Fabryce Norblina w Warszawie. Jego premiera odbyła się 1 sierpnia 2010 roku[11].
W 2012 w zespole doszło do rozłamu, w efekcie skład opuścili Daniel Mÿhr, Daniel Mullback, Rikard Sundén oraz Oskar Montelius[12]. Nowymi członkami zostali: perkusista Robban Bäck oraz gitarzyści Christoffer Rörland i Thobbe Englund[2].
2 marca 2013 członkowie zespołu spotkali się z polskim ministrem MON Tomaszem Siemoniakiem, który wręczył im m.in. pamiątkowe kordziki[13].
Na początku 2014 roku zespół nagrał kolejny, siódmy album, pod tytułem Heroes. Był to pierwszy album studyjny z nowym składem. Pierwszego kwietnia tego roku wyszedł pierwszy singel tej płyty „To Hell And Back”, do którego powstało „lyrics video”. Drugiego maja ukazał się drugi, pt. „Resist And Bite”, a dwa dni przed premierą całej płyty zespół opublikował teledysk do utworu „To Hell And Back”. Album Heroes miał premierę 14 maja 2014 roku w Szwecji, natomiast dwa dni później w całej Europie, 19 maja w Wielkiej Brytanii oraz 27 maja w pozostałych regionach świata.
W 2015 roku udał się w tournée. Podczas sezonu festiwalowego Sabaton zagrał na „Wacken”, na którym zagrali utwór „Gott Mit Uns” ze zmienionym tekstem i pod innym tytułem – „Noch Ein Bier”[14]. Zespół zorganizował niemiecką edycję swojego festiwalu „Sabaton Open Air” – „Noch Ein Bier Fest”[15]. W tym roku w Wiedniu Sabaton zagrał pierwszy koncert z orkiestrą symfoniczną[16]. 2 października 2015 zespół wydał album koncertowy zatytułowany Live on the Sabaton Cruise 2014 nakładem wytwórni Chaos Regins, płyta zawierała zarejestrowany rejs „Sabaton Cruise” z 2014 roku. Płyta została wydana wyłącznie w Japonii.
W 2016 roku ukazał się album The Last Stand, na którym m.in. znalazł się utwór „Winged Hussars” opowiadający o udziale polskiej Husarii w Bitwie pod Wiedniem przeciwko islamskiemu Imperium Osmańskiemu.
W 2019 roku wydano album koncepcyjny The Great War opowiadający o wydarzeniach z I wojny światowej.
Z końcem 2020 roku Joakim Brodén zapowiedział, że ponownie pojawią się w studiu, by nagrać nową płytę[17]. 26 lutego Sabaton opublikował nowy utwór zatytułowany „Livgardet” poświęcony szwedzkiemu pułkowi gwardii królewskiej z okazji 500-lecia jego powstania[17]. Zespół zapowiedział nowy album The War To End All Wars, którego premierę zapowiedziano na 4 marca 2022 roku.
Muzycy
Obecny skład zespołu
Joakim Brodén – śpiew (od 1999), instrumenty klawiszowe (1995-2005, od 2012)
Pär Sundström – gitara basowa (od 1999)
Christoffer Rörland – gitara (od 2012)
Hannes Van Dahl – perkusja (od 2013)
Tommy Johansson – gitara (od 2016)
Muzycy koncertowi
Richard Larsson – perkusja (2006)
Kevin Foley – perkusja (2011)
Robban Bäck – perkusja (2011)
Frédéric Leclercq – gitara (2011)
Snowy Shaw – perkusja (2012–2013)
Byli członkowie zespołu
Richard Larsson – perkusja (1999-2001)
Daniel Mÿhr – instrumenty klawiszowe (2005-2012)
Daniel Mullback – perkusja (2001-2012)
Rikard Sundén – gitara (1999-2012)
Oskar Montelius – gitara (1999-2012)
Robban Bäck – perkusja (2012–2013)
Thobbe Englund – gitara (2012-2016)
Oś czasu
Dyskografia
Albumy studyjne
Rok Dane dot. albumu Pozycja na liście Certyfikat
SWE
[18] CHE
[19] AUT
[20] GER
[21] POL
[22] FIN
[23] BEL (WA)
[24] BEL (FL)
[24] NOR
[25] NLD
[26] UK
[27] US[28]
2005 Primo Victoria
Data: 4 marca 2005
Wydawca: Black Lodge Records
– – – – – – – – – – – –
2006 Attero Dominatus
28 lipca 2006
Wydawca: Black Lodge Records
16 – – – – – – – – – – –
2007 Metalizer
Data: 16 marca 2007
Wydawca: Black Lodge Records
21 – – – – – – – – – – –
2008 The Art of War
Data: 30 maja 2008
Wydawca: Black Lodge Records
5 – – – – – – – – – – –
2010 Coat of Arms
Data: 21 maja 2010
Wydawca: Nuclear Blast Records
4 33 71 19 9 17 – – – – – –
POL: złota płyta[29]
2012 Carolus Rex
Data: 25 maja 2012
Wydawca: Nuclear Blast Records
2 19 23 7 7 9 99 67 21 90 183 –
SWE: platynowa płyta[30]
POL: złota płyta[31]
2014 Heroes
Data: 16 maja 2014
Wydawca: Nuclear Blast Records
1 7 11 3 6 2 72 28 13 37 59 99
SWE: złota płyta[32]
FIN: złota płyta
2016 The Last Stand
Data: 19 sierpnia 2016
Wydawca: Nuclear Blast Records
1 1 2 2 2 1 11 3 11 11 17 63
POL: złota płyta[33]
SWE: złota płyta
CZ: złota płyta[34]
2019 The Great War
Data: 19 lipca 2019
Wydawca: Nuclear Blast Records
1 1 3 1 3 3 19 3 4 13 11 42
POL: złota płyta[35]
2022 The War to End All Wars
Data: 4 marca 2022
Wydawca: Nuclear Blast Records
„–” oznacza, że album nie był notowany.
Albumy koncertowe
Tytuł Dane dot. albumu Pozycja na liście Certyfikat
SWE
[36] CHE
[19] GER
[21] POL
[37] BEL (WA)
[24] BEL (FL)
[24]
World War Live: Battle of the Baltic Sea
Data: 5 sierpnia 2011
Wydawca: Nuclear Blast
25 62 26 9 – –
POL: złota płyta[38]
Swedish Empire Live
Data: 20 września 2013
Wydawca: Nuclear Blast
– – 17 – – 170
Heroes on Tour
Data: 4 marca 2016
Wydawca: Nuclear Blast
– 99 8 – 157 146
„–” oznacza, że album nie był notowany.
Albumy wideo
Tytuł Dane dot. albumu Pozycja na liście
SWE
[39] CHE
[40] AUT
[41] FIN
[42] NLD
[43] JPN
[44]
World War Live: Battle of the Baltic Sea
Data: 5 sierpnia 2011
Wydawca: Nuclear Blast
– – – – – –
Swedish Empire Live
Data: 20 września 2013
Wydawca: Nuclear Blast
1 5 – 1 – –
Heroes on Tour
Data: 4 marca 2016
Wydawca: Nuclear Blast
1 2 6 1 7 195
„–” oznacza, że album nie był notowany.
Single
Tytuł Rok Pozycja na liście Certyfikat Album
SWE
[45]
„Masters of the World”[46] 2007 – Metalizer
„Cliffs of Gallipoli”[47] 2008 1
SWE: złota płyta[48]
The Art of War
„Coat of Arms”[49] 2010 17 Coat of Arms
„Screaming Eagles”[50] 2011 –
„The Lion From The North”[51] 2012 – Carolus Rex
„Carolus Rex”[52] –
„40:1”[53] 2013 – The Art of War
„To Hell and Back”[54] 2014 51 Heroes
„Resist and Bite”[55] –
„The Lost Battalion” 2016 – The Last Stand
„Blood of Bannockburn” –
„Shiroyama” –
„In The Army Now” (Status Quo Cover) Carolus Rex
„Kingdom Come” (Manowar Cover) 2018 – –
„Bismarck” 2019 – –
„Fields of Verdun” – The Great War
„The Red Baron” –
„Great War” –
„82nd All the Way” –
„Livgardet” 2021 – –
„Defence of Moscow”
„Christmas Truce” 2021 –
Kompilacje
Rok Tytuł i dane dot. kom. Dodatkowe informacje
2001 Fist for Fight
Data: 2001
Wydawca: Underground Symphony
Kompilacja utworów z płyt DEMO
2012 Metalus Hammerus Rex
Data: 18 kwietnia 2012
Wydawca: Nuclear Blast
Dodatek do magazynu „Metal Hammer”
Minialbumy
Rok Tytuł i dane dot. minialbumu Dodatkowe informacje
2007 Attero Dominatus & Primo Victoria sampler
Data: 2007
Wydawca: Black Lodgue
_
2016 Burn In Hell
Data: 21 lipca 2016
Wydawca: Nuclear Blast
Dodatek do magazynu „Sweden Rock”
Inne
Rok Tytuł i dane dot. albumu Dodatkowe
1999 Sabaton (Demo)
Data: 1999
Wydawca: wydanie własne
Album DEMO
2003 Overlord (Demo)
Data: 2003
Wydawca: wydanie własne
Album DEMO
2016 Decades of Destruction
Data: 2 października 2016
Wydawca: Metal Hammer
Dodatek do Magazynu „Metal Hammer”
znajduje się tam jeden utwór Sabatonu.
Teledyski
Rok Tytuł Reżyseria Album
2006 „Attero Dominatus” – Attero Dominatus
2008 „Metal Crüe”
„Cliffs Of Galipoli” The Art Of War
2009 „40:1” Jacek Raginis
2010 „Coat Of Arms” – Coat Of Arms
„Uprising” Jacek Raginis
2011 „Screaming Eagles” Nicholas Dackard
2012 „Carolus Rex” (lyric video) – Carolus Rex
„The Lion From The North (lyric video)
„A Lifetime Of War” (lyric video)
2014 „To Hell And Back” (lyric video) Heroes
„Resist And Bite” (lyric video)
„To Hell And Back” Owe Lingvall
„Night Witches” (lyric video) –
2016 „The Lost Battalion” (lyric video) The Last Stand
„Blood Of Bannockburn” (lyric video)
„Shiroyama” (lyric video)
„Sparta” (lyric video)
2017 „Primo Victoria” Primo Victoria
2018 „The Last Stand” The Last Stand
„Kingdom Come” (Manowar cover) –
„Winged Hussars” (lyric video) The Last Stand
„Last Dying Breath” (lyric video)
„Blood Of Bannockburn” (lyric video II)
„Diary Of An Unkown Soldier (lyric video)
„Rorker’s Drift” (lyric video)
„Sparta” (lyric video II)
„The Last Battle” (lyric video)
„The Lost Battalion” (lyric video II)
„Shiroyama” (lyric video II)
„Hill 3234” (lyric video)
„The Last Stand” (lyric video)
2019 „Bismarck” Matthias Hoene –
„Fields of Verdun” – The Great War
„The Red Baron”
„Great War”
„82nd All the Way” (lyric video)
„Bismarck” (lyric video) –
„Angels Calling” feat. Apocalyptica
„Seven Pillars Of Wisdom” The Great War
2020 „The Future of Warfare” (lyric video)
„Seven Pillars of Wisdom” (lyric video)
„82nd All the Way” (lyric video II)
„The Attack of the Dead Man” (lyric video)
„Devil Dogs” (lyric video)
„The Red Baron” (lyric video II)
„A Ghost in the Trenches” (lyric video)
„The End of the War to End All Wars” (lyric video)
„In Flanders Fields” (lyric video)
„Fields of Verdun” (lyric video)
„The Lion From The North” –
„Ghost Division” (live)
„Great War” (live)
„The Attack Of The Dead Men” (live)
„Seven Pillars Of Wisdom” (live)
„The Lost Battalion” (live)
„The Red Baron” (live)
„The Last Stand” (live)
„82nd All The Way” (live)
„Night Witches” (live)
„Angels Calling” (live)
„Fields Of Verdun” (live)
„Devil Dogs” The Great War
„The Price Of A Mile” (live) –
„Lejonet Från Norden” (live)
„Carolus Rex” (live)
„Primo Victoria” (live)
„Bismarck” (live)
„Swedish Pagans” (live)
„The Attack Of The Dead Men” The Great War
„To Hell And Back” (live) –
„82nd All The Way” feat. Amaranthe (live)
„En Livstid I Krig” (live)
„Resist and Bite” (live)
„Uprising” (live)
„Winged Hussars” (live)
„The Future Of Warfare” The Great War
„Saboteurs” (live) –
„Night Witches” (animated video)
„Night Witches” (animated video II)
„The Final Solution” (lyric video)
„In Flanders Fields” (lyric video II)
„No Bullets Fly” (animated video)
2021 „Livgardet” Rickard Erixon –
„Livgardet” (lyric video) –
„Defence of Moscow”
„Defence of Moscow” (lyric video)
Hannes Van Dahl podczas koncertu na festiwalu See-Rock 1 sierpnia 2014 roku
Christoffer Rörland podczas koncertu na festiwalu See-Rock 1 sierpnia 2014 roku
Nagrody i wyróżnienia
Thobbe Englund podczas koncertu na festiwalu See-Rock 1 sierpnia 2014 roku
Rok Kategoria Tytułem Nagroda Nota Źródło
2009 Årets hårdrock The Art of War Grammis Nominacja [56]
2011 Årets hårdrock Coat of Arms Nominacja [57]
Best Breakthrough Sabaton Metal Hammer Golden Gods Awards Laur [58]
2012 Metal As Fuck Nominacja [59]
2013 Årets hardrock/metal Carolus Rex Grammis Nominacja [60]
Årets liveakt metal/hårdrock Sabaton Rockbjörnen Laur [61]
2014 Årets hårdrock/metal Laur [62]
Przypisy
Sabaton – Metal Storm (ang.). metalstorm.ee. [dostęp 2010-05-24].
Encyclopaedia Metallum – Sabaton (ang.). metal-archives.com. [dostęp 2010-05-24].
MusicMight :: Artists :: SABATON (ang.). musicmight.com. [dostęp 2010-05-24].
O bohaterach z Polski [dostęp 2018-08-21] (pol.).
Sabaton dziękuje polskim fanom, kolejny koncert już w listopadzie, „Onet Kultura”, 27 października 2008 [dostęp 2018-08-21] (pol.).
Sabaton – Official Headquarters ON TOUR – Sabaton – Official Headquarters, 22 czerwca 2015 [dostęp 2018-08-21] [zarchiwizowane z adresu 2015-06-22].
Therion: Kraków i Warszawa – Artyści – Muzyka w INTERIA.PL – teledysk…, „archive.is”, 12 lipca 2012 [dostęp 2018-08-21].
l, wieść: Trzy koncerty Sabaton i Thunderbolt – rockmetal.pl, rockmetal.pl [dostęp 2018-08-21].
Joakim Brodén | SABATON Answering The Most Asked Questions On The Internet – YouTube, http://www.youtube.com [dostęp 2020-12-29].
Sabaton chce „rozgrzewać w zimowe wieczory” (pol.). muzyka.onet.pl. [dostęp 2009-12-25].
Waldemar Paś. Szwedzcy metalowcy o Powstaniu. „Metro”. 1836 (20 maja 2010). s. 10. ISSN 1642-8684 (pol.).
Rozłam w Sabaton: Doszliśmy do skrzyżowania (pol.). muzyka.interia.pl. [dostęp 2012-04-02].
Zespół Sabaton z wizytą u ministra Siemoniaka. wp.mil.pl, 2 marca 2013. [dostęp 2013-03-03].
WACKEN OPEN AIR 2015.
Sabaton Open Air (DE) / Noch Ein Bier Fest. [dostęp 2018-07-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-07-26)].
Rock in Vienna confirmed. [dostęp 2018-07-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-07-26)].
Sabaton wraca z nowym singlem „Livgardet” | RockMetalNews, 27 lutego 2021 [dostęp 2021-02-27] (pol.).
Sabaton Swedish Charts (ang.). swedishcharts.com. [dostęp 2010-05-24].
Veckolista DVD Album – Vecka 40, 4 oktober 2013 (szw.). sverigetopplistan.se. [dostęp 2013-10-06].
Sabaton Hitparade (ang.). hitparade.ch. [dostęp 2010-06-02].
Sabaton Austrian Charts (ang.). austriancharts.at. [dostęp 2010-06-02].
Sabaton Media Control Charts (niem.). musicline.de. [dostęp 2011-07-25].
OLiS – sprzedaż w okresie 24.05.2010 – 30.05.2010 (pol.). olis.onyx.pl. [dostęp 2010-06-03].
OLiS – sprzedaż w okresie 28.05.2012 – 03.06.2012 (pol.). olis.onyx.pl. [dostęp 2012-06-11].
OLiS – sprzedaż w okresie 19.05.2014 – 25.05.2014 (pol.). olis.onyx.pl. [dostęp 2014-05-30].
OLiS – sprzedaż w okresie 19.08.2016 – 25.08.2016 (pol.). olis.onyx.pl. [dostęp 2016-09-01].
Sabaton Finnish Albums Chart (ang.). finnishcharts.com. [dostęp 2012-06-10].
Sabaton Blegian Albums Chart WA (fr.). ultratop.be. [dostęp 2016-08-26].
Sabaton Belgian Albums Chart FL (niderl.). ultratop.be. [dostęp 2016-08-26].
Sabaton Norwegian Albums Chart (ang.). norwegiancharts.com. [dostęp 2012-06-10].
Sabaton Dutch Albums Chart (ang.). dutchcharts.nl. [dostęp 2012-06-10].
CHART: CLUK Update 9.06.2012 (wk22) CHART LOG UK: NEW ENTRIES UPDATE (ang.). zobbel.de. [dostęp 2014-05-29].
Sabaton UK Chart History (ang.). officialcharts.com. [dostęp 2016-08-30].
Sabaton, Billboard [dostęp 2021-03-10].
ZPAV: złote płyty 2011 (pol.). zpav.pl. [dostęp 2011-05-25].
Carolus Rex Sells Platinium! (ang.). sabaton.net. [dostęp 2014-01-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-05-05)].
ZPAV: złote płyty 2013 (pol.). zpav.pl. [dostęp 2016-05-25].
SABATON’s ‘Heroes’ Certified Gold In Sweden (ang.). blabbermouth.net. [dostęp 2015-02-01].
Złote płyty CD przyznane w 2019 roku, ZPAV [dostęp 2020-10-02].
Złota Płyta w Polsce, „sabaton.pl” [dostęp 2017-04-14] (pol.).
Złote płyty CD przyznane w 2020 roku, ZPAV [dostęp 2020-10-21].
Veckolista Album – Vecka 35, 2 september 2011 (szw.). sverigetopplistan.se. [dostęp 2016-04-08].
OLiS – sprzedaż w okresie 22.08.2011 – 28.08.2011 (pol.). olis.onyx.pl. [dostęp 2011-09-02].
ZPAV: złote płyty 2012 (pol.). zpav.pl. [dostęp 2016-05-25].
Veckolista DVD Album – Vecka 39, 27 september 2013 (szw.). sverigetopplistan.se. [dostęp 2016-04-08].
Veckolista DVD Album – Vecka 10, 11 mars 2016 (szw.). sverigetopplistan.se. [dostęp 2016-04-08].
SCHWEIZER HITPARADE – MUSIK-DVD TOP 10 06.10.2013 (niem.). hitparade.ch. [dostęp 2016-08-26].
SCHWEIZER HITPARADE – MUSIK-DVD TOP 10 13.03.2016 (niem.). hitparade.ch. [dostęp 2016-08-26].
AUSTRIA TOP 40 – MUSIK-DVD 18.03.2016 (niem.). austriancharts.at. [dostęp 2016-10-12].
Suomen virallinen lista – Artistit Sabaton: Swedish Empire Live Digipack (fiń.). ifpi.fi. [dostęp 2016-04-08].
Suomen virallinen lista – Artistit Sabaton: Heroes On Tour (fiń.). ifpi.fi. [dostęp 2016-04-08].
DUTCH DVD MUSIC TOP 30 12/03/2016 (niderl.). dutchcharts.nl. [dostęp 2016-10-12].
Oricon: Sabaton Blu-ray (jap.). oricon.co.jp. [dostęp 2016-04-08].
Sabaton Swedish Singles Chart (ang.). swedishcharts.com. [dostęp 2011-08-31].
Encyclopaedia Metallum – Masters of the World – Sabaton (ang.). metal-archives.com. [dostęp 2014-05-26].
Encyclopaedia Metallum – Cliffs of Gallipoli – Sabaton (ang.). metal-archives.com. [dostęp 2014-05-26].
IFPI: Guld & Platina (szw.). ifpi.se. [dostęp 2016-02-14].
Encyclopaedia Metallum – Coat of Arms – Sabaton (ang.). metal-archives.com. [dostęp 2014-05-26].
Encyclopaedia Metallum – Screaming Eagles – Sabaton (ang.). metal-archives.com. [dostęp 2014-05-26].
Encyclopaedia Metallum – The Lion from the North – Sabaton (ang.). metal-archives.com. [dostęp 2014-05-26].
Encyclopaedia Metallum – Carolus Rex – Sabaton (ang.). metal-archives.com. [dostęp 2014-05-26].
Encyclopaedia Metallum – 40:1 – Sabaton (ang.). metal-archives.com. [dostęp 2014-05-26].
Encyclopaedia Metallum – To Hell and Back – Sabaton (ang.). metal-archives.com. [dostęp 2014-05-26].
Encyclopaedia Metallum – Resist and Bite – Sabaton (ang.). metal-archives.com. [dostęp 2014-05-26].
Nominerade/vinnare – Grammis 2009 (szw.). grammis.se. [dostęp 2016-01-06].
Nominerade/vinnare – Grammis 2011 (szw.). grammis.se. [dostęp 2016-01-06].
Zach Shaw: ‘Metal Hammer Golden Gods’ Winners Revealed (ang.). metalinsider.net. [dostęp 2015-08-16].
METALLICA, IRON MAIDEN, SAXON, LAMB OF GOD, OPETH Among 'Metal Hammer Golden Gods’ Nominees (ang.). blabbermouth.net. [dostęp 2015-08-16].
Nominerade/vinnare – Grammis 2013 (szw.). grammis.se. [dostęp 2016-01-06].
Hela listan! Här är alla vinnare från Rockbjörnen 2013! (szw.). posh24.se. [dostęp 2014-03-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-25)].
Hela listan: Här är stjärnorna som vann årets Rockbjörnen! (szw.). posh24.se. [dostęp 2016-02-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-08-27)].
Linki zewnętrzne
Oficjalna strona zespołu (ang.)
Dyskografia Sabaton w MusicBrainz (ang.)
pde
Sabaton
Kontrola autorytatywna (zespół muzyczny):
ISNI: 0000 0004 7096 012XVIAF: 127733860GND: 16026521-6BnF: 17721233hNKC: xx0150564WorldCat: viaf-127733860
Kategorie:
Laureaci Metal Hammer Golden Gods AwardsLaureaci RockbjörnenSzwedzkie zespoły powermetaloweZdobywcy platynowych płyt
Menu nawigacyjne
Nie jesteś zalogowany
Dyskusja
Edycje
Utwórz konto
Zaloguj się
Artykuł
Dyskusja
Czytaj
Oczekuje na przejrzenie
Edytuj
Edytuj kod źródłowy
Historia i autorzy
Szukaj
Strona główna
Losuj artykuł
Kategorie artykułów
Najlepsze artykuły
Częste pytania (FAQ)
Dla czytelników
O Wikipedii
Zgłoś błąd
Kontakt
Wspomóż Wikipedię
Dla wikipedystów
Pierwsze kroki
Portal wikipedystów
Ogłoszenia
Zasady
Pomoc
Ostatnie zmiany
Narzędzia
Linkujące
Zmiany w linkowanych
Prześlij plik
Strony specjalne
Link do tej wersji
Informacje o tej stronie
Cytowanie tego artykułu
Element Wikidanych
Zaproponuj do mediów społecznościowych
Drukuj lub eksportuj
Utwórz książkę
Pobierz jako PDF
Wersja do druku
W innych projektach
Wikimedia Commons
Wikicytaty
W innych językach
Afrikaans
العربية
Azərbaycanca
تۆرکجه
Беларуская
Български
Bosanski
Català
Čeština
Cymraeg
Dansk
Deutsch
Eesti
Ελληνικά
English
Español
Esperanto
فارسی
Français
Frysk
Galego
한국어
Հայերեն
हिन्दी
Hrvatski
Ido
Bahasa Indonesia
Italiano
עברית
ქართული
Magyar
Македонски
მარგალური
Nederlands
日本語
Norsk bokmål
Norsk nynorsk
Oʻzbekcha/ўзбекча
Português
Română
Русский
Shqip
Simple English
Slovenčina
Slovenščina
Ślůnski
Српски / srpski
Srpskohrvatski / српскохрватски
Suomi
Svenska
Türkçe
Українська
Tiếng Việt
中文
Edytuj linki
Tę stronę ostatnio edytowano 8 kwi 2022, 12:57.
Abdur.Raqeeb.al-Moradi
Helloween
Przejdź do nawigacji
Przejdź do wyszukiwania
Nie mylić z: Halloween.
Wikipedia:Weryfikowalność
Ten artykuł należy dopracować:
od 2007-10 → zweryfikować treść i dodać przypisy,
od 2013-02 → poprawić styl – powinien być encyklopedyczny.
Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się w dyskusji tego artykułu.
Po wyeliminowaniu niedoskonałości należy usunąć szablon {{Dopracować}} z tego artykułu.
Helloween
Ilustracja
Rok założenia
1984
Pochodzenie
Niemcy
Gatunek
heavy metal
power metal
Wydawnictwo
Noise Records, SPV Records, Victor Entertainment
Powiązania
Gamma Ray, Masterplan, Freedom Call, Pink Cream 69, Bassinvaders
Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa
Helloween – niemiecki zespół muzyczny grający europejski speed metal, melodic metal, power metal i heavy metal.
Spis treści
1 Historia zespołu
1.1 Początek
1.1.1 Pierwsze nagrania
1.2 Era Kiske
1.2.1 Kłopoty
1.2.2 Nowy wokalista
1.2.3 Śmierć Schwichtenberga
1.3 Odrodzenie
1.3.1 Kolejne spory
1.4 Współczesność
2 Muzycy
2.1 Obecny skład zespołu
2.2 Byli członkowie zespołu
3 Dyskografia
3.1 Albumy studyjne
3.2 Albumy koncertowe
3.3 Kompilacje
3.4 EP
3.5 Single
3.6 DVD/VHS
3.7 Inne
4 Teledyski
5 Przypisy
Historia zespołu
Początek
Helloween
Historia Helloween rozpoczęła się w 1979 roku, wraz z istnieniem zespołu Gentry, w którym grali Kai Hansen i Piet Sielck. W kolejnych latach do zespołu dołączyli: Ingo Schwichtenberg (perkusja) oraz Markus Grosskopf (gitara basowa). Doszło wtedy do zmiany nazwy zespołu na IronFist. Kolejną personalną zmianą było odejście po kilku latach wspólnego grania Pieta Sielcka. Zastąpił go Michael Weikath, który opuścił swój wcześniejszy zespół Powerfool. W tym momencie, za sprawą Ingo, zespół zmienił nazwę na "HELLOWEEN".
Pierwsze nagrania
W 1984 roku Helloween nagrał dwie piosenki na kompilację Death Metal. Były to: Oernst To Life autorstwa Weikatha oraz Metal Invaders. Kolejnym krokiem do kariery był rok 1985, kiedy to zespół nagrał swój pierwszy album zatytułowany Helloween (zwany również The Mini LP ze względu na to, że zawiera tylko 5 piosenek). Jeszcze w tym samym roku zespół wydał swój długogrający album Walls Of Jericho, który odniósł sukces na rynku.
Era Kiske
Kai Hansen, który na pierwszej płycie, oprócz gry na gitarze, pełnił obowiązki wokalisty stwierdził, że ciężko mu pogodzić te dwie funkcje. W wyniku poszukiwań wokalisty do zespołu dołączył Michael Kiske (wcześniej ILL Prophecy). Z nowym członkiem zespół chciał nagrać dwupłytowy album, ale wytwórnia Noise nie zgodziła się na to. Dlatego w 1987 roku powstała pierwsza część albumu Keeper of the Seven Keys Part 1, do promocji której został wydany winylowy singel Future World. Płyta przyniosła zespołowi sukces. Między innymi muzycy zostali zaproszeni na duży tour po Stanach Zjednoczonych organizowany przez MTV. Rok później Helloween wydał drugą część albumu Keeper of the Seven Keys Part 2. Płytę promowały dwa single: Dr. Stein oraz I Want Out. Po kolejnym sukcesie muzycy udali się w trasę koncertową Pumpkin Fly Free Tour, podczas której zarejestrowany został koncert w Szkocji. Wydano go w trzech różnych wersjach. Podstawowa to Live in the UK, japońska – Keepers Live, a amerykańska – I Want Out Live.
Kłopoty
W tym okresie z zespołu odszedł jeden z jego założycieli – Kai Hansen. Przyczyny odejścia początkowo były nieznane. Z biegiem czasu wyszło na jaw, że związane ono było z kłótnią, jaka zaszła między Kaiem a Michaelem Weikathem. Na miejsce późniejszego twórcy Gamma Ray do zespołu dołączył Roland Grapow.
Kolejnym problemem, tuż przed wydaniem kolejnej płyty Helloween było bezprawnie zerwanie przez zespół kontraktu z wytwórnią Noise, aby przejść pod skrzydła EMI. Na skutek wyroku sądowego zespół nie mógł wydać nowej płyty aż do 1992 roku, kiedy to doszło do porozumienia pomiędzy zaangażowanymi stronami. Dzięki temu w marcu fani mogli się już cieszyć z kolejnego wydawnictwa Helloween – płyty Pink Bubbles Go Ape. Do tej pory trwają spory na temat ocen tego albumu. Wiele osób podkreśla jego oryginalność i nowatorstwo, inni wskazują na odejście od stylu zaprezentowanego na dwóch wcześniejszych wydawnictwach i podążanie w zupełnie innym kierunku. Szybko nagrano następny album, Chameleon, wydany w 1993 roku, nie przyniósł zespołowi kolejnego sukcesu. Wręcz przeciwnie – album został chłodno przyjęty wśród fanów, gdyż płyta miała charakter raczej rockowy niż metalowy.
Nowy wokalista
Dla Michaela Kiskego był to ostatni projekt zrealizowany wraz z Helloween. Także tym razem dał o sobie znać Michael Weikath, który wyrzucił swojego imiennika z zespołu. Na jego miejsce przyszedł Andi Deris grający dotychczas w zespole Pink Cream 69.
Śmierć Schwichtenberga
Jednym z najtragiczniejszych wydarzeń w historii grupy była choroba i tragiczna śmierć perkusisty Ingo Schwichtenberga. Podczas trasy koncertowej promującej płytę Chameleon Ingo często sięgał po różne używki, co uniemożliwiało mu grę. W związku z tym został on odsunięty od zespołu, a na jego miejsce zatrudniono młodego perkusistę – Nabiego, z którym dokończono trasę koncertową. Ingo w tym czasie udał się na badania, które wykazały, że cierpi on na schizofrenię. Nie mogąc pogodzić się z chorobą w marcu 1995 roku popełnił samobójstwo, rzucając się pod pociąg metra w Hamburgu.
Odrodzenie
Zespół w odmienionym składzie (ostatecznie za perkusją zasiadł Uli Kusch, były muzyk Gamma Ray) rozpoczął od mocnego uderzenia. W połowie 1994 roku Helloween wydał swoją kolejną płytę Master of the Rings. Płyta została bardzo dobrze przyjęta przez krytyków i fanów. Rok później, dokładnie w Halloween, album miał swoją premierę w Stanach Zjednoczonych, co oznaczało wyjście zespołu z kryzysu oraz powrót do korzeni. Dwa lata po sukcesie (1996) Master of the Rings Helloween wydają niezwykłą płytę The Time of the Oath. Jest to album koncepcyjny, inspirowany przepowiedniami Nostradamusa. Na pomysł jego nagrania wpadł Andi Deris. Album był dedykowany zmarłemu tragicznie Ingo Schwichtenbergowi. Według wielu ta płyta to zdecydowany powrót do tego, co w Helloween najlepsze. Powstały wtedy takie utwory jak Power (grany na większości koncertów), czy też monumentalne, a zarazem tytułowe dzieło The Time of the Oath. Po komercyjnym sukcesie płyty zespół wyrusza w trasę koncertową, na której nagrywa swój drugi koncertowy album w historii – High Live. Wśród ogólnie przyjętej opinii jest on uważany za słaby, krytykuje się głównie słabą formę wokalną Derisa. W 1998 roku Helloween raczy fanów kolejnym wydawnictwem. Tym razem jest to studyjny album Better Than Raw, który odnosi komercyjny sukces. Na uwagę zasługuje utwór Laudate Dominum w całości napisany po łacinie. Niewątpliwie, co podkreślał w wielu wywiadach Michael Weikath, był to ukłon w stronę fanów z Ameryki Łacińskiej. Zespół, podczas trasy koncertowej promującej album, nie ominął Polski, dzięki czemu Polscy fani mieli możliwość podziwiać Helloween na żywo. Zespół był supportem podczas koncertu Black Sabbath w katowickim Spodku. Rok 1999 to 15-lecie istnienia Helloween. Mimo że muzycy skupili się na wydawaniu solowych kompozycji w tym czasie, to jednak znaleźli oni czas na wydanie jubileuszowego albumu. Postawiono na przeróbkę popowych i rockowych piosenek na brzmienia dobrze znane fanom metalu. Powstała płyta Metal Jukebox, na której znalazły się covery między innymi: Beatlesów, ABBY, Scorpions, czy też Deep Purple. Jednocześnie tą produkcją zespół zakończył współpracę z Castle Communication i przeszedł pod skrzydła Nuclear Blast. Pierwszym albumem, jaki powstał w wyniku współpracy z nową wytwórnią był The Dark Ride. Jest to zdecydowanie najmroczniejsza i najcięższa płyta zespołu.
Kolejne spory
Podczas trasy koncertowej ujawniło się nieporozumienie między członkami zespołu, w wyniku którego Roland Grapow i Uli Kush zmuszeni byli odejść. Rozpoczęły się poszukiwania nowego perkusisty oraz gitarzysty. Ostatecznie do zespołu dołączyli: Sascha Gerstner oraz Stefan Schwarzmann, który zastąpił chorego Marka Crossa. W tym składzie Helloween w 2003 roku nagrali album: Rabbit Don't Come Easy. W wielu wywiadach członkowie Helloween podkreślali, że ta płyta to powrót do wesołego Helloween i do bardziej przyjaznego wizerunku dyni. Na płycie widać, że w zespole zaszły personalne zmiany, a piosenki nie brzmią już tak mrocznie. Trasa koncertowa objęła również Polskę, zespół odwiedził Kraków 30 listopada, gdzie dali show w hali krakowskiej Wisły.
Współczesność
W 2005 roku doszło do kolejnej zmiany personalnej. Za perkusją zamiast Schwarzmanna zasiadł Dani Loeble. Oficjalnym powodem odejścia Schwarzmana były rozbieżności muzyczne. W tym samym roku, już z nowym członkiem, zespół wydał płytę Keeper of the Seven Keys – The Legacy i wyruszył w trasę koncertową, podczas której w listopadzie zagrał dwa koncerty w Polsce. Planowo miały odbyć się trzy – w Krakowie (Klub Studio), w Warszawie (Stodoła) oraz w Szczecinie (został początkowo przeniesiony do Poznania, a w konsekwencji w ogóle się nie odbył ze względu na niską sprzedaż biletów). Nowy album jest kontynuacją historii "klucznika" z płyt Keeper… pt.1 i pt.2. Na początku 2007 r. zespół wydał kolejne wydawnictwo koncertowe Live In Sao Paulo w aż trzech wersjach (2CD, 2DVD i limitowanej 2DVD i 2CD).
W październiku 2007 roku ukazał się kolejny album – Gambling with the Devil. W USA album trafił do sprzedaży 23 października, w Niemczech 3 dni później, a w reszcie Europy 29.
Kolejny album, zatytułowany 7 Sinners wydany został 31 października 2010 (Halloween). Sami artyści przyznają, że jest to jeden z najcięższych albumów w historii zespołu[potrzebny przypis]. Album promowano na trasie koncertowej, zaplanowanej na końcówkę 2010 i początek 2011 roku z fińskim zespołem Stratovarius oraz szwedzkim Avatar
Muzycy
Obecny skład zespołu
Michael Weiki Weikath – gitara (od 1984)
Markus Grosskopf – gitara basowa (od 1984)
Kai Hansen – śpiew (1984-1986), gitara (1984-1989, od 2016)
Michael Kiske – śpiew (1986-1993, od 2016)
Andreas "Andi Deris" – śpiew (od 1994)
Sascha Gerstner – gitara (od 2002)
Daniel Dani Löble – perkusja (od 2005)
Byli członkowie zespołu
Ingo Schwichtenberg – perkusja (1984-1993)
Roland Grapow – gitara (1989-2001)
Ulrich "Uli" Kusch – perkusja (1994-2001)
Mark Cross – perkusja (2001-2003)
Stefan Schwarzmann – perkusja (2003-2005)
Dyskografia
Albumy studyjne
Rok Album Pozycja na liście
GER
[1] AUT
[2] FIN
[3] FRA
[4] JPN
[5] NOR
[6] SWE
[7] SWI
[8] UK
[9] US
[10]
1985 Walls of Jericho
Data: grudzień 1985
Wydawca: Noise Records
Format: CD, CS, LP
— — — — — — — — — —
1987 Keeper of the Seven Keys Part 1
Data: maja 1987
Wydawca: Noise Records
Format: CD, CS, LP
71 — — — 284 — 42 18 — 104
1988 Keeper of the Seven Keys Part 2
Data: wrzesień 1988
Wydawca: Noise Records
Format: CD, CS, LP
71 9 — — 27 12 7 6 24 108
1991 Pink Bubbles Go Ape
Data: marzec 1991
Wydawca: EMI
Format: CD, CS, LP
32 28 — — 31 14 14 20 41 —
1993 Chameleon
Data: czerwiec 1993
Wydawca: EMI
Format: CD, CS, LP
35 — — — 8 — 35 30 — —
1994 Master of the Rings
Data: 1994
Wydawca: Castle Communications
Format: CD, CD, LP
23 34 — — 6 — 26 22 — —
1996 The Time of the Oath
Data: marzec 1996
Wydawca: Castle Communications
Format: CD, CS, LP
31 33 14 — 6 — 26 30 — —
1998 Better Than Raw
Data: 24 kwietnia 1998
Wydawca: Castle
Format: CD, CS, LP
19 36 7 — 9 — 35 42 — —
2000 The Dark Ride
Data: 5 grudnia 2000
Wydawca: Nuclear Blast
Format: CD
26 — 19 — 11 — 38 68 — —
2003 Rabbit Don't Come Easy
Data: 20 maja 2003
Wydawca: Nuclear Blast
Format: CD
26 — 23 119 11 — 12 93 — —
2005 Keeper of the Seven Keys – The Legacy
Data: 31 października 2005
Wydawca: Nuclear Blast
Format: CD, LP
28 — 28 89 22 — 24 61 — —
2007 Gambling with the Devil
Data: 23 października 2007
Wydawca: Nuclear Blast
Format: CD
38 — 34 103 17 — 34 88 — —
2009 Unarmed – Best of 25th Anniversary
Data: 23 grudnia 2009
Wydawca: Victor Entertainment, SPV
Format: CD
39 — — — 2 — — — — —
2010 7 Sinners
Data: 31 października 2010
Wydawca: SPV GmbH
Format: CD
25 57 16 65 6 — 40 38 21 —
2013 Straight Out of Hell
Data: 18 stycznia 2013
Wydawca: Sony Music
Format: CD
4 22 4 50 11 21 6 12 — —
2015 My God-Given Right
Data: 29 maja 2015
Wydawca: Nuclear Blast
Format: CD
8 30 5 61 — 37 22 14 — —
"—" pozycja nie była notowana.
Albumy koncertowe
Rok Album Pozycja na liście
GER
[1] AUT
[2] FIN
[3] NLD
[11] JPN
[5] SWE
[7]
1989 Live in the UK
Data: 6 kwietnia 1989
Wydawca: Noise Records
Format: CD
— 30 — 44 — 25
1989 Keepers Live
Data: 8 września 1989
Wydawca: Noise Records
Format: CD
— — — — 23 —
1989 I Want Out Live
Data: 1989
Wydawca: Noise Records
Format: CD
— — — — — —
1996 High Live
Data: 6 września 1996
Wydawca: Raw Power
Format: CD
89 — 23 — 45 —
2007 Live in São Paulo
Data: 20 lutego 2007
Wydawca: Steamhammer
Format: 2CD
58 — — — — —
"—" pozycja nie była notowana.
Kompilacje
Rok Album Pozycja na liście
GER
[1] JPN
[5] SWE
[7] SWI
[8]
1989 Pumpkin Tracks
Data: listopad 1989
Wydawca: Noise Records
Format: CD
— — 30 —
1991 The Best, The Rest, The Rare
Data: 8 października 1991
Wydawca: Noise Records
Format: CD
— — — 28
1994 Mr. Ego Collectors Box
Data: 1994
Wydawca: Raw Power
Format: CD
— — — —
1998 Karaoke Remix, Vol. 1
Data: 3 października 1998
Wydawca: Victor Entertainment
Format: CD
— — — —
1998 Karaoke Remix, Vol. 2
Data: 3 października 1998
Wydawca: Victor Entertainment
Format: CD
— — — —
1998 The Pumpkin Box
Data: listopad 1998
Wydawca: Victor Entertainment
Format: CD
— — — —
2002 Treasure Chest
Data: 9 kwietnia 2002
Wydawca: Metal-Is Records
Format: CD
93 62 — —
2006 The Singles Box (1985-1992)
Data: 20 października 2006
Wydawca: Sanctuary Records
Format: CD
— — — —
"—" pozycja nie była notowana.
EP
1985 Helloween
1994 Master of the Rings
1994 Mr. Ego (Take Me Down)
2008 Find My Freedom
Single
1986 Judas
1987 Future World
1988 Dr. Stein
1988 I Want Out
1989 How Many Tears / I Want Out
1991 Kids of the Century
1992 Number One
1993 Step Out of Hell
1993 When the Sinner
1993 I Don't Wanna Cry No More
1993 Windmill
1994 Where the Rain Grows
1994 Perfect Gentleman
1995 Sole Survivor
1996 The Time of the Oath
1996 Power
1996 Forever and One (Neverland)
1996 Forever and One (Japan)
1998 I Can
1998 Hey Lord!
1999 Lay All Your Love on Me
2000 If I Could Fly
2000 Mr. Torture
2003 Just a Little Sign
2005 Mrs. God
2006 Light the Universe
2007 As Long as I Fall
2010 Are You Metal?
2010 World of Fantasy
DVD/VHS
1994 The Pumpkin Video (VHS)
1996 High Live (VHS)
2000 The Pumpkin Video (DVD)
2000 High Live (DVD)
2005 Hellish Videos (DVD)
2007 Live on 3 Continents (DVD)
Inne
1984 Death Metal (split razem z zespołami Running Wild, Hellhammer, Dark Avenger)
1984 Demo 1984
1984 Death Metal demo
1996 A Tribute to Judas Priest: Legends of Metal
Teledyski
Rok Utwór Reżyseria
1987 "Halloween"
–
1988 "I Want Out"
–
1991 "Kids Of The Century"
–
1993 "When The Sinner"
–
1994 "Mr. Ego (Take Me Down)"
–
"Where The Rain Grows"
–
"Perfect Gentleman"
–
1996 "Power" Tom Laurie
"The Time Of The Oath"
–
"Forever And One (Neverland)"
–
1998 "I Can"
–
2000 "If I Could Fly"
–
2003 "Just A Little Sign"
–
2005 "Mrs. God"
–
2006 "Light The Universe" Alex Diezinger[12]
2007 "As Long As I Fall" Alex Diezinger[13]
2008 "Paint A New World" Martin Mueller[14]
2009 "Dr. Stein"
–
2010 "Are You Metal?"
–
Przypisy
Helloween – Longplay-Chartverfolgung (niem.). W: Musicline.de [on-line]. PhonoNet GmbH. [dostęp 2009-02-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-10-08)].
Discographie Helloween (niem.). austriancharts.at. [dostęp 2009-02-02].
Discography Helloween. finnishcharts.com. [dostęp 2009-02-02].
Discographie Helloween (fr.). lescharts.com. [dostęp 2009-02-02].
アルバム売り上げランキング. Oricon. [dostęp 2009-02-02].
Discography Helloween. norwegiancharts.com. [dostęp 2009-02-02].
Discography Helloween. swedishcharts.com. [dostęp 2009-02-03].
Discography Helloween. swisscharts.com. [dostęp 2009-02-03].
Helloween – UK Singles & Albums Chart Archive. Chart Stats. [dostęp 2009-02-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-05-27)].
Artist Chart History – Helloween – Albums. W: Billboard [on-line]. Nielsen Business Media. [dostęp 2009-02-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-01-13)].
Helloween Dutch Albums Chart (ang.). dutchcharts.nl. [dostęp 2013-12-08].
Helloween Videos (ang.). http://www.metalstorm.ee. [dostęp 2010-01-14].
Alex Diezinger Videos (ang.). http://www.alex-diezinger.de. [dostęp 2010-01-14].
Martin Mueller Videos (ang.). http://www.roxwel.com. [dostęp 2010-01-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-08-17)].
pde
Helloween
Kontrola autorytatywna (heavy metal band):
ISNI: 0000 0001 0665 7749VIAF: 168750260LCCN: n92031908, no94014426GND: 10285942-5BnF: 139039350NKC: xx0018312WorldCat: lccn-n92031908
Kategorie:
Niemieckie zespoły speedmetaloweNiemieckie zespoły powermetaloweHelloween
Pjerun
MESSAGE FROM THE MINISTRY OF FROG SHOP
+500 Żappsy have been added to your account! What a great customer, Chairman Suchański would be proud. Keep up the good work and you're sure to be rewarded, and remember to redeem your Hotdog ser bekon units after 9:00 P.M. by using coupon code "FROGGY"! Please visit your local [People's Glorious Żabka] In order to redeem your rations. Glory to the Żabka Communist Party!
https://cdn.discordapp.com/attachments/414588402680201226/888082574759591956/Zabka_mlotpl.mp4
Abdur.Raqeeb.al-Moradi
Wilki (zespół muzyczny)
Przejdź do nawigacji
Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy grupy muzycznej. Zobacz też: inne znaczenia tej nazwy.
Wilki
Ilustracja
Wilki podczas koncertu „Wianki nad Wisłą”, Warszawa 2011
Rok założenia
1991
Pochodzenie
Polska Warszawa
Gatunek
rock, pop-rock
Aktywność
1992–1995
2001–2009
od 2011
Powiązania
Madame
Opera
Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa
Wilki – polski zespół rockowy, później pop-rockowy, założony przez Roberta Gawlińskiego, kompozytora i autora tekstów.
Spis treści
1 Historia
2 Skład
3 Dyskografia
4 Przypisy
5 Linki zewnętrzne
Historia
Zespół został założony przez Roberta Gawlińskiego w czerwcu 1991[1]. W początkowym okresie przez formację przewinęło się wielu muzyków, m.in. Andrzej Zeńczewski, Piotr Kokosiński czy Robert Ochnio. Przed nagraniem pierwszej płyty zmarł nagle basista zespołu, Adam Żwirski. Zmarłemu koledze Robert zadedykował jeden z utworów z płyty – „Son of the Blue Sky”[2].
Z powodu śmierci muzyka debiutantów wsparła w studio sekcja rytmiczna, którą tworzyli Krzysztof Ścierański i Marek Surzyn. Ostatecznie skład zespołu ustalił się po nagraniu płyty. W maju 1992 ukazał się krążek pt. Wilki, który okazał się bestsellerem, osiągając wynik ponad 220 tys. sprzedanych egzemplarzy. Wszystkie utwory na płycie były autorstwa Roberta Gawlińskiego, lidera grupy. Album promowały single „Son of the Blue Sky”, „Aborygen” i „Eli lama sabachtani”. W 1993 ukazał się drugi album zespołu pt. Przedmieścia, który różnił się od poprzednika bardziej rockowym i funkowym brzmieniem. Album został dobrze przyjęty przez publiczność, promowały go single „Nie zabiję nocy” oraz „Moja Baby”. W kolejnym roku premierę miał pierwszy koncertowy i akustyczny album grupy pt. Acousticus Rockus, na którym znalazły się kompozycje z dwóch pierwszych płyt, kilka nowych piosenek, a także nowa wersja przeboju „Sen o Warszawie” z repertuaru Czesława Niemena.
W 1995 zespół zawiesił działalność. Niedługo po rozpadzie były lider formacji, Robert Gawliński, wydał pierwszy samodzielny album pt. Solo, natomiast Mikis Cupas i Marek Chrzanowski zaangażowali się w projekt pt. Hopsa. W latach 1997–1999 Gawliński wydał jeszcze trzy albumy: Kwiaty jak relikwie, X i Gra, w których miał udział Andrzej Smolik.
W 2000 ukazał się album kompilacyjny zespołu pt. Największe przeboje zawierający piosenki wybrane zarówno z dotychczasowej dyskografii formacji, jak i solowego dorobku Gawlińskiego. Wydanie albumu doprowadziło do ponownego spotkania się muzyków zespołu i w rezultacie, reaktywowania grupy. W 2001 grupa wyruszyła w trasę koncertową i jednocześnie rozpoczęła pracę nad nowym albumem. W 2002 w rozgłośniach radiowych pojawiła się piosenka „Baśka”. Utwór zdobył główną nagrodę na 39. Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu[3] i stał się przebojem lata. Pod koniec sierpnia tegoż roku ukazał się nowy album zespołu pt. 4, który zdobył dużą popularność m.in. dzięki singlowi „Baśka”. W 2003 ukazało się nowe wydanie albumu, wzbogacone wywiadami z muzykami oraz piosenką „Here I Am”, z którą zespół wziął udział w krajowych eliminacjach do Konkursu Piosenki Eurowizji w 2003. Utwór zajął wówczas drugie miejsce, przegrywając jedynie z propozycją „Keine Grenzen–Żadnych Granic” formacji Ich Troje[4]. Piosenka dotarła do czołówki notowania 30 ton lista, lista[5].
W 2004 zespół nagrał i wydał kolejny album pt. Watra. Płytę promował utwory „Bohema” i „Słońce pokonał cień”. Na początku 2006 nastąpiły zmiany w składzie formacji: z zespołu odeszli perkusista Marcin Szyszko i basista Marcin Ciempiel, którzy zastąpieni zostali przez Huberta Gasiula i Leszka Biolika. W tym samym roku zespół został nagrodzony Bursztynowym Słowikiem w kategorii Nadzieja roku podczas festiwalu sopockiego w 2006 oraz kilkoma Mikrofonami Popcornu. Na przestrzeni lat zespół zdobył też kilka nagród Fryderyków. 10 listopada 2006 ukazał się nowy album zespołu pt. Obrazki, na którym znalazły się single „Na zawsze i na wieczność” i „Love Story”.
W maju 2008 zespół nagrał utwór „Idziemy na mecz” na potrzeby Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej. Utwór został zaprezentowany podczas konkursu premier na Krajowego Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu, jednak nie zdobył nagrody. 27 lutego 2009 zespół zarejestrował koncert MTV Unplugged, wykonując 20 utworów w specjalnych, akustycznych aranżacjach w warszawskim Studio Buffo. Na liście piosenek znalazły się największe przeboje zespołu, jak „Eli lama Sabachtani”, „Baśka”, a także utwór „Heart of Gold” autorstwa Neila Younga. Zespół wykonał również jeden premierowy utwór. Podczas koncertu gościnnie wystąpiły Kasia Kowalska, która w duecie z liderem zespołu wykonała przebój „Cień w Dolinie Mgieł” oraz Reni Jusis, która zagrała na fortepianie i zaśpiewała w utworze „Beniamin”. Koncert nagrywany był przy akompaniamencie czteroosobowej sekcji smyczkowej i dwuosobowej sekcji dętej. Telewizyjna premiera koncertu miała miejsce w MTV Polska 8 kwietnia. W tym samym roku ukazało się wydawnictwo pt. MTV Unplugged: Wilki, które uzyskało status złotej płyty. W lutym 2010 album uzyskał nominację do nagrody polskiego przemysłu fonograficznego Fryderyka w kategorii Rockowa płyta roku[6].
Na wiosnę 2009 zespół ponownie zawiesił działalność, a Gawliński nagrał wówczas piątą płytę solową. Głównym partnerem nagrań piosenkarza został basista zespołu, Leszek Biolik. Na początku 2011 muzyk opuścił skład formacji, został zastąpiony przez Stanisława Wróbla[7]. Skład uzupełnił wówczas także gitarzysta Maciej Gładysz[7].
6 listopada 2012 nakładem wytwórni Sony Music został wydany siódmy album studyjny zespołu pt. Światło i mrok, który promował utwór „Czystego serca”[8]. Do piosenki zrealizowano teledysk, w którym wystąpili Joanna Kupińska i Paweł Iwanicki[9].
W lipcu 2014 zespół opuścił Stanisław Wróbel, po latach do składu powrócił Marcin Ciempiel. Do grupy dołączył syn Roberta Gawlińskiego, Beniamin. 15 kwietnia 2016 ukazała się kolejna płyta Wilków pt. Przez dziewczyny, a w maju 2018 – album pt. 26/26. W 2019 z zespołu odszedł Marcin Ciempiel i zastąpił go drugi syn Roberta Gawlińskiego, Emanuel[10].
Skład
Obecni członkowie
Robert Gawliński – śpiew, gitara (1991–1995, od 2001)
Beniamin Gawliński – gitara, instrumenty klawiszowe (od 2014)
Emanuel Gawliński – gitara basowa (od 2019)
Mikis Cupas – gitara (1991–1995, od 2001)
Maciej Gładysz – gitara (1991–1992, od 2011)
Adam Kram – perkusja (od 2019)[11][12]
Byli członkowie
Michał Rollinger – instrumenty klawiszowe (1992)
Adam Żwirski (nie żyje) – gitara basowa (1991)
Marek Chrzanowski – gitara basowa (1992–1995, 2001–2002)
Marcin Ciempiel – gitara basowa (2002–2005, 2014–2019)
Andrzej Smolik – instrumenty klawiszowe (1993–1995, 2001–2011)
Leszek Biolik – gitara basowa (2006–2011)
Dariusz Nowak – perkusja
Marcin Szyszko (nie żyje)[13] – perkusja (1992–1995, 2001–2006)
Hubert Gasiul – perkusja (2006–2019)
Stanisław Wróbel – gitara basowa (2011–2014)
Dyskografia
Albumy studyjne
Rok Tytuł Pozycja na liście Certyfikat
POL
1992 Wilki
Data: 8 maja 1992[14]
Wydawca: MJM Music
39[15]
2x platynowa płyta[16]
1993 Przedmieścia
Data: 1993
Wydawca: MJM Music
—
platynowa płyta[16]
2002 4
Data: 2 września 2002
Wydawca: Pomaton EMI
1[17]
ZPAV: platynowa płyta[18]
2004 Watra
Data: 8 listopada 2004
Wydawca: Pomaton EMI
1[19]
złota płyta[16]
2006 Obrazki
Data: 13 listopada 2006
Wydawca: EMI Music Poland
11[20]
złota płyta[16]
2012 Światło i mrok
Data: 6 listopada 2012
Wydawca: Sony Music Entertainment
12[21]
2016 Przez dziewczyny
Data: 15 kwietnia 2016[22]
Wydawca: Wilki S.C.
6[23]
„—” pozycja nie była notowana.
Kompilacje
Rok Tytuł Pozycja na liście Certyfikat
POL
2000 Największe przeboje
Data: 27 października 2000
Wydawca: Sony Music
28[24]
2018 26/26
Data: 11 maja 2018
Wydawca: Universal Music Polska
26[25]
„—” pozycja nie była notowana.
Albumy koncertowe
Rok Tytuł Pozycja na liście Certyfikat
POL
1994 Acousticus Rockus
Data: 14 października 1994[26]
Wydawca: MJM Music
—
2002 Wilki Live
Data: 18 listopada 2002
Wydawca: Sony Music Polska
32[27]
2009 MTV Unplugged
Data: 5 czerwca 2009
Wydawca: EMI Music Poland
8[28]
ZPAV: złota płyta[29]
„—” pozycja nie była notowana.
Single
Rok Tytuł Pozycja na liście Album
LP3
[30] SLiP
[31] RMF
[32] WiR
[33]
2000 Beze mnie o mnie[34] — — X — Największe przeboje
2001 O miłości[35] — — — —
2002 Baśka[36] 1 9 1 1 4
Urke[37] 4 13 1 1
Ja ogień ty woda[38] 23 41 1 1
2003 Here I Am[39] 14 45 1 —
Wolność jak marzenia[40] — — — 3
2004 Bohema[41] 5 31 1 1 Watra
2005 Słońce pokonał cień[42] 12 12 1 2
Niech mówi serce[43] 39 15 1 2
2006 Atlantyda łez[44] 46 24 1 2
Na zawsze i na wieczność[45] 34 19 1 1 Obrazki
2007 Love Story[46] — 14 4 1
Zostać mistrzem 49 — — 6
2008 Idziemy na mecz[47] — — — 2 —
2012 Czystego serca — — 3 1 Światło i mrok
2013 Miłości kwiat nieśmiały — — — —
2016 Przez dziewczyny — 20 5 5 Przez dziewczyny
Wenus, tu Mars — — 12 5
Stać się innym — — — —
2017 W drodze do marzeń — 28 — 2
2018 Na krawędzi życia 29 31 2 1 26/26
2022 Liczysz się tylko ty X 22 4 1 Wszyscy marzą o miłości[48]
„—” pozycja nie była notowana.
„X” lista nie istniała w danym okresie.
Inne notowane utwory
Rok Tytuł Pozycja na liście Album
LP3
[30] SLiP
[31] WiR
[33]
1992 Eroll 5 — — Wilki
Son of the Blue Sky 1 — —
Aborygen 1 — —
1993 Eli lama sabachtani 2 — —
N'Avoie 4 — 5 Przedmieścia
Nie zabiję nocy 4 — 6
Ballada Emanuel 5 — —
1994 Moja „Baby” 3 — —
Jeden raz odwiedzamy świat 8 — —
Letnia piosenka 34 — —
A moje bóstwa płaczą 9 11 — Acousticus Rockus
1995 Sen o Warszawie 4 18 —
2009 Obudź mnie — — 7 MTV Unplugged
2012 Rachela 32 — —
—
2013 Spłonąć i odejść 31 — — Światło i mrok
„—” pozycja nie była notowana.
Przypisy
Ryszard Wolański: Leksykon polskiej muzyki rozrywkowej. T. 2. Warszawa: Agencja Artystyczna MTJ, 2003, s. 212. ISBN 83-911-888-8-4.
Wilki – Biografia (pol.). muzyka.onet.pl. [dostęp 2017-10-09].
Sylwia Gawłowska: Festiwalowe podium. Krajowy Festiwal Polskiej Piosenki w Opolu 1963–2017 we wspomnieniach artystów. 2018, s. 143. ISBN 978-83-938344-7-1.
Polen Int. Vorentscheidungen (niem.). ogae.de. [dostęp 2015-01-22].
Kamil Górecki: Here I Am tops charts in Poland (ang.). W: ESC Today [on-line]. esctoday.com, 2003-03-01. [dostęp 2015-09-03].
Fryderyki: Nominowani i laureaci 2010 (pol.). zpav.pl. [dostęp 2010-02-24].
Wilki powracają w zmienionym składzie (pol.). muzyka.onet.pl. [dostęp 2017-10-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-10-09)].
mniej / megafon.pl / zero: „Czystego serca” promuje nową płytę zespołu Wilki (pol.). wirtualnemedia.pl. [dostęp 2012-10-04].
AKPA: Robert Gawliński w pióropuszu na planie nowego klipu Wilków – ZDJĘCIA! (pol.). muzyka.dziennik.pl. [dostęp 2012-10-20].
Koncert Wilków gwoździem programu sobotniej odsłony Dni Chojnowa (pol.). tulegnica.pl. [dostęp 2020-05-18].
Wilki przypominają debiutancką płytę: "Niebieska trasa" w 2020 r. (pol.). muzyka.interia.pl, 2019-11-19. [dostęp 2020-01-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-01-13)].
Wilki: "Niebieska trasa" na start (pol.). muzyka.interia.pl, 2020-01-07. [dostęp 2020-01-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-01-13)].
Marcin Szyszko nie żyje (pol.). muzyka.interia.pl, 2013-06-05. [dostęp 2017-10-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-01-13)].
Wilki – Wilki (pol.). muzyka.wp.pl. [dostęp 2012-04-27].
OLiS – sprzedaż w okresie 16.04.2012 – 22.04.2012 (pol.). olis.onyx.pl. [dostęp 2011-05-01].
Biografia: Wilki (pol.). wilki.com.pl. [dostęp 2017-10-09].
OLiS – sprzedaż w okresie 09.09.2002 – 15.09.2002 (pol.). olis.onyx.pl. [dostęp 2011-03-15].
Platynowe płyty CD przyznane w 2003 roku, ZPAV [dostęp 2011-03-15].
OLiS – sprzedaż w okresie 08.11.2004 – 14.11.2004 (pol.). olis.onyx.pl. [dostęp 2011-03-15].
OLiS – sprzedaż w okresie 20.11.2006 – 26.11.2006 (pol.). olis.onyx.pl. [dostęp 2011-03-15].
OLiS – sprzedaż w okresie 05.11.2012 – 11.11.2012 (pol.). olis.onyx.pl. [dostęp 2012-11-16].
Przez Dziewczyny Wilki (ang.). itunes.apple.com. [dostęp 2016-04-16].
OLiS – sprzedaż w okresie 15.04.2016 – 21.04.2016 (pol.). olis.onyx.pl. [dostęp 2016-04-28].
OLiS – sprzedaż w okresie 08.05.2006 – 14.05.2006 (pol.). olis.onyx.pl. [dostęp 2012-04-27].
OLiS – sprzedaż w okresie 04.01.2019 – 10.01.2019 (pol.). olis.onyx.pl. [dostęp 2019-01-17].
Wilki – Acousticus rockus (pol.). muzyka.wp.pl. [dostęp 2012-04-27].
OLiS – sprzedaż w okresie 03.03.2003 – 09.03.2003 (pol.). olis.onyx.pl. [dostęp 2012-04-27].
OLiS – sprzedaż w okresie 20.07.2009 – 26.07.2009 (pol.). olis.onyx.pl. [dostęp 2011-03-15].
Złote płyty CD przyznane w 2009 roku, ZPAV [dostęp 2011-03-15].
Wilki – Archiwum Listy Przebojów Programu Trzeciego (pol.). lp3.pl. [dostęp 2011-03-15].
Wilki – Archiwum Szczecińskiej Listy Przebojów (pol.). radio.szczecin.pl. [dostęp 2017-10-09].
Wilki – POPlista, notowania: 145, 226, 295, 321, 756, 859, 1017, 1151, 1271, 1349. (pol.). rmf.fm. [dostęp 2011-03-15].
Wietrzne Radio. Notowania: 2, 22, 446, 463, 479, 500, 577, 592, 638, 655, 680, 697, 738, 761, 824.. wietrzneradio.com. [dostęp 2016-04-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-06-17)].
Wilki – Beze mnie o mnie (pol.). archiwumrocka.art.pl. [dostęp 2014-01-06].
Wilki – O miłości (pol.). archiwumrocka.art.pl. [dostęp 2014-01-06].
Wilki – Baśka (pol.). archiwumrocka.art.pl. [dostęp 2014-01-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-09-26)].
Wilki – Urke (pol.). archiwumrocka.art.pl. [dostęp 2014-01-06].
Wilki – Ja ogień ty woda (pol.). archiwumrocka.art.pl. [dostęp 2014-01-06].
Wilki – Here I Am (ang.). archiwumrocka.art.pl. [dostęp 2014-01-06].
Wilki – Wolność jak marzenia (pol.). archiwumrocka.art.pl. [dostęp 2014-01-06].
Wilki – Bohema (pol.). archiwumrocka.art.pl. [dostęp 2014-01-06].
Wilki – Słońce pokonał cień (pol.). archiwumrocka.art.pl. [dostęp 2014-01-06].
Wilki – Niech mówi serce (pol.). archiwumrocka.art.pl. [dostęp 2014-01-06].
Wilki – Atlantyda łez (pol.). archiwumrocka.art.pl. [dostęp 2014-01-06].
Wilki – Na zawsze i na wieczność (pol.). archiwumrocka.art.pl. [dostęp 2014-01-06].
Wilki – Love Story (pol.). archiwumrocka.art.pl. [dostęp 2014-01-06].
Wilki – Idziemy na mecz (pol.). archiwumrocka.art.pl. [dostęp 2014-01-06].
Wilki – Oficjalna Strona Zespołu – Aktualności, wilki.com.pl [dostęp 2022-03-29].
Linki zewnętrzne
Oficjalna strona zespołu Wilki
Wilki (zespół muzyczny) w bazie Archiwum Polskiego Rocka
pde
Wilki
Kontrola autorytatywna (zespół muzyczny):
VIAF: 161323817PLWABN: 9810553431605606NUKAT: n2007045963WorldCat: viaf-161323817
Kontrola autorytatywna (Robert Gawliński):
ISNI: 0000 0001 3013 8236VIAF: 301905591PLWABN: 9810553431505606NUKAT: n2021003728WorldCat: viaf-301905591
Kategorie:
Polskie zespoły rockowePolskie zespoły poprockoweLaureaci FryderykówLaureaci Eska Music AwardsZdobywcy platynowych płytWilki (zespół muzyczny)
Menu nawigacyjne
Nie jesteś zalogowany
Dyskusja
Edycje
Utwórz konto
Zaloguj się
Artykuł
Dyskusja
Czytaj
Edytuj
Edytuj kod źródłowy
Historia i autorzy
Szukaj
Strona główna
Losuj artykuł
Kategorie artykułów
Najlepsze artykuły
Częste pytania (FAQ)
Dla czytelników
O Wikipedii
Zgłoś błąd
Kontakt
Wspomóż Wikipedię
Dla wikipedystów
Pierwsze kroki
Portal wikipedystów
Ogłoszenia
Zasady
Pomoc
Ostatnie zmiany
Narzędzia
Linkujące
Zmiany w linkowanych
Prześlij plik
Strony specjalne
Link do tej wersji
Informacje o tej stronie
Cytowanie tego artykułu
Element Wikidanych
Zaproponuj do mediów społecznościowych
Drukuj lub eksportuj
Utwórz książkę
Pobierz jako PDF
Wersja do druku
W innych projektach
Wikimedia Commons
W innych językach
Беларуская (тарашкевіца)
English
Français
Русский
Українська
Edytuj linki
Tę stronę ostatnio edytowano 23 maj 2022, 21:14.
Tekst udostępniany na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania.
Polityka prywatności
O Wikipedii
Korzystasz z Wikipedii tylko na własną odpowiedzialność
Wersja mobilna
Dla deweloperów
Statystyki
Komunikat na temat ciasteczek
Wikimedia Foundation
Pjerun
MESSAGE FROM THE MINISTRY OF FROG SHOP
+500 Żappsy have been added to your account! What a great customer, Chairman Suchański would be proud. Keep up the good work and you're sure to be rewarded, and remember to redeem your Hotdog ser bekon units after 9:00 P.M. by using coupon code "FROGGY"! Please visit your local [People's Glorious Żabka] In order to redeem your rations. Glory to the Żabka Communist Party!
https://cdn.discordapp.com/attachments/414588402680201226/888082574759591956/Zabka_mlotpl.mp4