Ok – Love, Rosie – to całkiem ciekawy film.

Nic wybitnego. Sporo przewidywalności. Jednak ma liczne momenty, które wycisnęły ze mnie sporo łez (może nawet i zbyt dużo); ale na uwadze powinnam mieć, że to może być również wina hormonów, bo pod względem samopoczucia, to sobota była dla mnie istnym armagedonem…. Tak mnie przebodźcowało, że w końcu siedząc spokojnie samemu, tak bez powodu, poleciały mi łzy – na szczęście nie była to burza emocjonalna i wodospadu nie było, ale nie wiedziałam co się dziś ze mną dzieje – zbyt dużo różnorakich intensywnych emocji + niewyspanie….

Wracając jednak do filmu (przy którym poszły w ruch kolejne łzy) – jest tam sporo sprzecznej z moimi przekonaniami zachowań i podejść, dlatego nie mogę pojąć, jak można sobie tak sknocić życie. Najgorsze, że większość populacji tak żyje i uważa, że to ok, a potem jest wielkie zdziwienie, że im życie nie pykło tak jak chcieli…. Jesus – wszystko ma konsekwencje – czy to tak trudne do przyswojenia? 😂🤦🏻‍♀️

Podsumowując – moim zdaniem cała fabuła powinna stanąć na ślubie Alexa. To byłoby miażdżące zakończenie, takie które wyrywa serce widzowi i robi z niego papkę, takie przez które chcesz płakać i krzyczeć jednocześnie… Ale zarazem prawdziwsze, niż to czym postanowiono nas nakarmić. Bo w życiu często tak jest, pewnie nawet częściej niż nam się wydaje, że ludzie się kochają, ale nigdy nie kończą razem.. Ogólnie, jak na zimno, bez wzruszeń, przeanalizować, to fabuła jest niestety mocno naciągana – jakby wszystko miało być wyjaśnione przeznaczeniem (w które osobiście nie wierzę; mimo że w moim życiu była taka pewna sytuacja, którą moja dawna koleżanka z klasy, żartobliwie tłumaczyła przeznaczeniem – ja twierdzę, że to był czysty zbieg okoliczności, przypadek – takie rzeczy mają miejsce, i to nic dziwnego, ani magicznego – tak po prostu wygląda życie i nie ma się co w tym doszukiwać jakiś wielkich znaczeń) i przez to jest mało wiarygodne – chyba, że taki miał być efekt końcowy, ale w to bardzo wątpię. Zakończenie zwyczajnie wyszło zbyt cukierkowe; lepiej by wyszło gdyby to zakończenie ze spełnieniem marzenia Rosie, i ponownym pojawieniem się Alexa, było po prostu pięknym, słodkim, cukierkowym… ale snem Rosie…. A rzeczywistość byłaby po prostu rzeczywista – zimna, inna, bez happy endu. To by bardziej pasowało do tej historii, bo jest w niej zbyt wiele zbiegów okoliczności, które układają się w nierzeczywistą naciąganą całość.

Ewentualnie przemawia przeze mnie moja autorska strona, która raczej stawia na gorzkie zakończenia. I fabuły, gdzie szczęście jest, ale raczej nigdy trwałe. Gdzie więcej przeszkód, traum i po prostu… śmierci…. No cóż – tego nie wykorzenienie 💁🏻‍♀️