Avinashi_
Przy pomocy wpisów możesz zadać autorowi pytanie, pochwalić go, poprosić o pomoc, a
przede wszystkim utrzymywać z nimi bliższy kontakt. Pamiętaj o zachowaniu kultury,
jesteś gościem :) *Jeśli chcesz odpisać konkretnej osobie, użyj funkcji " Odpowiedz" - osoba ta dostanie powiadomienie* ×
Zaloguj się, aby dodać nowy wpis.
WeraHatake
Spóźnione wszystkiego najlepszego! ♥
Avinashi_
• AUTOR@WeraHatake ojeeej, dziękuję!
Avinashi_
AUTOR•Nie wiem co to za dziki save się odpalił ale chyba przeżyłam swoje własne enemies to lovers
Avinashi_
• AUTOR@auroraborealis sama jestem zaskoczona
WeraHatake
@Avinashi_ Shish, nieźle XD
Avinashi_
AUTOR•A tu taki z marginesu zeszytu do matematyki:
***
Spotkanie
Chciałabym zatrzymać te oczy na dłużej
Chciałabym wśród wielu uchwycić to spojrzenie
Rozczulić się uśmiechem, co w jednym momencie,
Rozświetli jego twarz, wywoła serca drżenie
Spojrzeć prosto w duszę, zobaczyć co poranione
A co przed całym światem na zewnątrz ukryte
Na chwilę uciec w zupełnie inne miejsce
Gdzie słychać tylko bicie serc, jednolite
I trwać tam, aż ktoś, nie świadom, zawoła
Przerywając utkaną nić spotkania
Lecz rozpalone serce bić będzie dopóty,
dopóki nie braknie mu woli czekania
WeraHatake
@Avinashi_ Jejku, jaki delikatny i sensualny wiersz – fajnie wyszedł :o ♥
Avinashi_
AUTOR•Nie ukrywam, że pisząc ten wiersz myślami byłam przy Bogu, ale postanowiłam go wstawić i tak, bo i think da się go zinterpretować inaczej, jeżeli ktoś tak tylko czuje
Więc może być uniwersalny
A tak offtop: kto się zgadza, że spośród disneyowych parek oni są najwiekszym couple goals?
WeraHatake
@Avinashi_ Ano, czuć, że wiersz jest związany z Bogiem, ale jak piszesz, to nie tak, że ma tylko ten jeden wymiar, bo w sumie nic nie jest napisane wprost ;)
A co do tej pary, to niestety się nie wypowiem, bo już mega dawno nie oglądałam Dalmatyńczyków ;w;
Avinashi_
AUTOR•Dobra, to podzielę się paroma wierszamj we wpisach, moze i zasięgi mniejsze, ale mam swobode usuwania
Tutaj taki powstały na marginesie zeszytu od polskiego:
*zmiana nastroju*
…
Liturgia
Z potoku słów i strumieni uwielbienia
Wypływa ze skały suchy jęk zranienia
Co spośród ciągłych i licznych ucieczek
Zanosi przed ołtarz i obnaża prawdę
By pośród, koniecznie woskowych, świeczek
Kątów prostych i harmoni serc,
Została uniesiona ku górom i przybita
Jak najjaśniejsza z gwiazd
Piękna, jednolita
Wpatrują się w nią szukając uzdrowienia
I sami nie wiedzą czy to gong czy serce bije
A potok z serca i skały wciąż płynie między nimi
Zaczerpną z wybaczenia
By dostąpić zjednoczenia
litruwa
@Avinashi_ nie no chodziło o słowo fajny wiesz dobry ale no mego życia nie odmienił
Proszę bardzo ^^
WeraHatake
@Avinashi_ Ciekawy wiersz – ma taki mysterious vibe i trochę przypomina mi w brzmieniu coś na kształt przepowiedni :)