16 czerwca moi drodzy 😄😁 Wszystkiego najlepszego Danonek! 47 urodziny! 😋😛😜🤪😝😀😃🙂🙃🫠😉😊☺️😇🥰😍🤩😘❤️‍🩹🍰🎂🍾🎉🎊🎁

<Perspektywa młody Helmut Zemo>
– Wciąż masz tą broń przy sobie? – Zapytała, obejmując mnie.
– Mhym. – Mruknąłem dość obojętnie. – Dlaczego o nią pytasz?
– Kto oprócz twoich rodziców i Oeznika o niej wie, że ją posiadasz? – Głowę oparła o moje ramię.
– Tylko Ty. – Mówię zgodnie z prawdą. – Kuzyną jeszcze nie powiedziałem, choć pewnie się domyślają, więc.. – Wzruszyłem ramionami.
– Jak tak teraz o tym myślę, w sumie to dobrze, że ją masz… – Zaczęła tak spokojnym tonem.
– Czemu? Przecież mówiłaś, że.. – Musiałem jej przerwać bo.. Przecież nie była przekonana abym miał ją przy sobie i zawsze pod ręką.
– Tak ale wiesz. – Zrobiła pauzę. – Będzie mnie miał kto bronić jak się coś złego bądź niebezpiecznego wydarzy. Mam swojego agenta specjalnego. – Na jej słowa tylko się głośno zaśmiałem.
□■□■□■□■□■□■□■□■□■□■□■□■□■□■□■
– STÓJ!! – Wrzasnęłam i coś właśnie spadło z półek, Kali już coś strąciłaś. – Kali jest inny sposób by go trzymać z dala od niej. Jesteś dobra w rzucaniu klątw. Jeśli się do niej zbliży będą go zawsze co noc nawiedzać najgorsze koszmary i Ann nic na to nie poradzi. – Mówię zdecydowanie spokojniejszym tonem, gdyż zatrzymała się i mnie słucha.
– Jesteś genialna Triss. – Przemówiła z zachwytem.
– Wiem, nie ma za co. – Zaśmiałam się. – A teraz choć, wracamy do naszych czasów aby klątwa zaczęła działanie. Niech te czasy zostaną takie jakie były, no może nie licząc tego, że strącając już, coś właśnie im trochę zmieniłaś historię ale nie jakoś drastycznie mam nadzieję. Zostawmy ich, niech ma te jeszcze parę lat względnego spokoju.
■□■□■□■□■□■□■□■□■□■□■□■□■□■□■□
– Co to było?? – Oboje usłyszeliśmy jak coś spadło, Hei tylko mocno ścisnęła mnie za rękaw golf.
– Nie mam pojęcia. – Wstałem a robiąc dosłownie dwa kroki pod półkę z książkami zobaczyłem dwie płyty CD, leżące na podłodze. – Płyty? Niby jak one stąd spadły? – Patrzę na ewentualne możliwość i nic nie dostrzegam. – Przecież to nielogiczne.
– A co jeśli to duchy? – Słyszę to pytanie.
– Heike serio? – Odwracam się w jej stronę z obiema płytami w dłoniach. – One nie istnieją tak samo jak nie wierzę w moc pecha czy czary i magie.
– A w klątwy? – Ciągnie temat szatynka.
– Pf.. również nie, no proszę Cię, przejdziesz pod drabiną i 7 lat nieszczęścia czy coś takiego haha.. Głupota i tyle, jak bajki dla dzieci na dobranoc, to fikcja, moja droga. – Zapewniam ją.
– Ja tam trochę wierzę w takie rzeczy, pokaż płyty. – Poprosiła a gdy jej je podałem oczy jej rozbłysły jak małemu dziecku. – Włącz tą, proszę.
– Hah czemu? – Pytam a ta patrzy na mnie oczami szczeniaka. – Niby co to jest?
– Fajna jest, proszę. Sam zobaczysz i usłyszysz. – Uśmiechnęła się do mnie tak, że musiałbym nie mieć serca aby jej odmówić.
– No dobra, zobaczymy. – Wyjąłem płytę z opakowania i włączyłem od odtwarzacza. 💽💿📀