STORY TIME
Ponieważ nie mam pomysłu na quiz, a nie chcę żeby ktoś pomyślał, że umarłam:

Pewnego razu byłam na kursie szycia. Uczęszczałam na niego ja, chłopak w moim wieku oraz równolegle odbywały się zajęcia grupy dzieci w wieku przedszkolnym/wczesnoszkolnym.
Podeszła do nas dziewczynka, żeby się zapytać co szyjemy (mieliśmy inny program od nich), na co ten chłopak odpowiedział jej w jakiś chamski sposób (nie pamiętam dokładnych słów). Przeprosiłam dziewczynkę za jego zachowanie, wytłumaczyłam o co chodzi – poszła sobie. Odwracam się do kolegi i pytam:
"Czemu byłeś dla niej niemiły? Nic ci nie zrobiła"
"Nie lubię dzieci"
"Czemu nie lubisz dzieci?"
"Bo są głupie"
W tym momencie miałam już kolegi serdecznie dość, ponieważ podobnie i do mnie nie miał zbyt wiele szacunku.
"W takim razie musi ci być ciężko z samym sobą"
Odpowiedziałam.
Kazał mi się zamknąć i nie odzywał przez następną godzinę.
Potem mu minęło i jeszcze chętniej mnie męczył, ale przynajmniej na ten krótki moment udało mi się go uciszyć.

Musze przyznać, że sama nie jestem fanką dzieci – często są głośne i dość nachalne, ALE NIGDY w życiu nie odezwałabym się niemiło do dziecka. Zawsze zwracam się do nich z cierpliwością, spokojnie odpowiadając na wszelkie pytania. Wydaje mi się, że to absolutne podstawa. Pamiętam jak sama byłam młodsza i bałam się starszych ode mnie. Nie chcę być tym starszym, którego się dzieci muszą bać