Hey ho!

Miałam dziś w szkole akcję jak z filmu xD
Siedziałam na korytarzu przed salą historyczną. Po prawej jedna znajoma, z którą kłóciłam się o prezentację, którą mamy zrobić na jutro. Po lewej inna znajoma, którą pocieszałam, że ogarnie rozprawkę z angola. Tak naprawdę nie wiedziałam, o czym mówię. Zastanawiałam się, kim jestem, co się dzieje, kiedy skończy się ten dziwny stan. Nagle usłyszałam, że piętro niżej ktoś gra na pianinie Where Is My Mind. Na ten moment są chyba tylko 2 instrumenty, które potrafią doprowadzić mnie do wzruszu absolutnego – bas i właśnie pianino. Mimo że chwila była trudna, to była też na swój sposób piękna i wyjątkowa <3

Prawdopodobnie będę tu teraz mniej aktywna. Wiem, że piszę to dość często, a potem siedzę tu jeszcze więcej, ale teraz chyba serio. Nie jest tragicznie, a już na pewno nie tak, jak 1,5 roku temu. Fakt, jest źle, ale mam swoje powody, by żyć, mam marzenia, cele, plany… Po prostu potrzebuję przerwy od wszystkiego. Zapewne będę tu wpadać, ale jakbym nie wpadła to proszę, nie zdziwcie się

Wiem, że chciałam zrobić tutaj quiz wspominający trasę. Zapewne go zrobię, gadanie o tej trasie poprawia mi humor jak nic innego. Nie wiem tylko, kiedy go ogarnę. Może uda się na moją rocznicę z Zielonymi, chociaż zostały nieco ponad 3 tygodnie

Jestem zawalona nauką, a oceny coraz gorsze. Psychika też tak se, chociaż tak jak pisałam, dobrych rzeczy też jest dość sporo. Męczą mnie ludzie. Ciągle ktoś coś ode mnie chce, nie mam chwili wytchnienia i jak w nocy w domu udaje mi się w końcu rozpłakać to czuję wolność.

Tak więc trzymajcie się, cały czas tu jestem, tylko mniej będę dawała o sobie znać. Kocham Was♡

Rage & Love

Wszystkiego najwspanialszego dla naszego Słodziaka :3

Ten uśmiech leczy rany <3